Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?
Posts tonen met het label Wervel weer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wervel weer. Alle posts tonen

maandag, november 16, 2015

Uitwaaien op Texel... Letterlijk

Wat is uitwaaien toch heerlijk! De wind die met je haren speelt en ze speels in de knoop legt, terwijl op een afstandje de zee vol schuimkoppen op het strand beukt. Ja… ik kan er heel erg van genieten. Toch werd het uitwaaien op een gegeven moment eentonig, want na drie nachten het gefluit en gebulder van de wind door de schoorsteen te hebben mogen verwelkomen, wil je toch wel even wat anders. Net als de harde regen die dan toch rijkelijk tegen het dak aan tikt en op je neervalt. Vervelend? Nee, dat niet. Want letterlijker uitwaaien dan dit… dat kon afgelopen weekend eigenlijk niet. (foto’s: Berry de Nijs)

Even er tussenuit…
Nadat papa, Sammie en ik afgelopen Juni thuiskwamen van een weekje uitwaaien en genieten op Texel, viel ik van de ene omvangrijke schrijfopdracht in de andere. Sterker nog, ik moest echt vrije dagen plannen anders zou ik helemaal niets aan de mooie zomerdagen hebben gehad. Het is de reden waarom ik hier weinig geschreven heb, waarom ik niet toe ben gekomen aan mijn verhalen of breiwerk en waarom het even duurde voordat ik alle foto’s van de maand had uitgezocht… Op zich niet vervelend natuurlijk, want ik kon wel lekker doorwerken. Maar eh… Vakantie? Welke vakantie? Het was al snel een mooie herinnering. Het plan om daarom nog maar een midweekje in het najaar te gaan was snel gemaakt. En dus reden we 12 november jl. naar Den Helder om met de boot naar Texel te kunnen varen (met bijkomstig voordeel dat op donderdag de overtocht een stuk goedkoper is). Heerlijk!

Onderweg kwamen we nog Zwanen tegen... & Samen wachten op de boot

Mooi & winderig
Eenmaal aangekomen was het uitpakken, een lekkere wandeling maken met Sammie en wat boodschappen doen voor het avondeten. Het was immers al tegen vijven en een warm hapje ging er natuurlijk wel in. De volgende ochtend scheen de zon en besloten we naar Den Burg te gaan. Even langs de Dierenwinkel Dobey (Sammie wist nog precies waar deze was) voor wat lekkers en een nieuwe, lederen riem, daarna langs de Spinboet (maar helaas was de wolwinkel dicht) om vervolgens het hartje van Den Burg rond te wandelen. Ik had mijn camera mee en op de terugweg werd ik afgezet bij Ecomare, want als je dan toch in de buurt bent, dan wil ik wel eventjes zeehondjes kijken natuurlijk.

Rondwandelen in Den Burg & Sammie wil graag dat wat er in het tasje zit...

Schuimkoppen op het bassin
Er wordt overigens flink verbouwd in het opvangcentrum. Het verblijf van de gewone zeehonden was verdwenen onder twee immense evenementententen zodat men in weer en wind aan de renovatie kon werken en de dieren van deze groep waren verdeeld over verschillende opvangbassins. Een zo een bassin werd bewoond door vijf kleine zeehondjes die nieuwsgierig om zich heen keken. Waarschijnlijk zouden zij binnenkort wel weer teruggaan naar zee. In de Quarantaine zat één diertje binnen en twee buiten, maar ze zagen er wel weer goed uit. Hoewel de zon scheen trok de wind steeds harder aan. Er stonden zelfs schuimkopjes op het water van het bruinvissenbassin. Tijd om maar weer aan de wandel te gaan naar huis. Gelukkig pikten papa en Sammie mij ook weer op.

Schattig opvangzeehondje & Schuim & Golven bij de bruinvissen

Wind, wind en nog eens wind
Zaterdag beloofde het niet veel beter weer te worden. Sterker nog: het ging steeds harder spoken op het eiland. Maar binnen zitten is geen optie. Bovendien is de zee met dit soort weer op haar allermooist. Daarom stapten we in de auto naar De Cocksdorp om daar op de Noordpunt van het uitzicht te gaan genieten. De zee die daar vaak pas na vele meters lopen bereikt wordt, had water tot aan het strandpaviljoen gesmeten. Ruige schuimkoppen beukten op het strand en het zand blies wild alle kanten op. Gelukkig was strandpaviljoen Faro2 gewoon open voor uitgewaaide bezoekers aan het strand en de vuurtoren. Een heerlijke Latte Macchiato en een bananensoes verder besloten we het strand gedag te zeggen en eens een avontuurlijk autoritje over het eiland te maken. Via weggetjes die we anders nooit hebben gereden bezochten we onder meer Oudeschild en zijn we eens richting Fonteinsnol (jaja, ik weet hoe het er staat, maar het is dus Fonteins-nol, net als de Fonteinsweg die er naartoe leidt) gereden. Dit bleek een prachtig natuurgebied vol ruige duinen en duinpannen. Erg mooi.

Schuimkoppen op het Noorderend & Grazende schaapjes
boven: Sammie wapperend aan zee

Regen, regen en nog meer wind
‘Het is de wind, de wind mijn kind, die mijn hondje zo aardig vindt,’ zong ik tegen Sammie vanmorgen toen de harde wind weer door de schoorsteen floot. Helaas begon de zondag met bakken water die uit de hemel kwamen vallen. Dat werd dus geen wandeling, maar wederom een autoritje waarmee we weer heel andere plekjes van het eiland hebben ontdekt. Zo zijn we even langs Eureka Texel in Oosterend gereden, een vlindertuin, vogelbush en tuincentrum waar ik nog wel een keer een bezoekje aan wil gaan brengen. Maar we zijn ook door Den Hoorn, De Waal en Oost gekomen (niet in deze volgorde overigens). Hebben ’t Horntje gezien en via een andere weg nog even door de haven van Oudeschild gereden. Stonden we ineens op een dijk met uitzicht op de vuurtoren en de Waddenzee en zijn we veel schapen, koeien en paardjes tegen gekomen die gewoon in weer en wind in het weiland staan. Het was echt prachtig. Zelfs al probeerde de wind ons van de weg te blazen.

Kerkje van Den Hoorn & Verrassing achter de dijken: De Waddenzee

Toch nog gewandeld
Aan het eind van de middag hadden we op zondag dan toch nog even geluk: zo rond een uur of drie was het eindelijk droog! Sammie zijn dasje (ik had zijn Halloween sjaaltje meegenomen) en riem omgedaan en even heerlijk gewandeld in het wandelgebied achter het bungalowpark, waarbij Sammie heerlijk genoot van het loslopen. Daarna nog even De Koog doorgewandeld, lekker gegeten en net op tijd voor een nieuwe bui (inmiddels was het al vijf uur) weer terug in de bungalow. Heerlijk! Toch nog lekker kunnen wandelen in een bolle zeewind die er steeds met mijn wollen muts en sjaal vandoor wilde gaan.

Met vrouwtje op de kiek & Lekker loswandelen met Baassie

Helaas… weer naar huis
En vanmorgen? Tja… toen was het inpakken en weer terug naar de boot. Want het heerlijke lange weekend of midweekje zat er helaas alweer op. Wij zijn in ieder geval lekker uitgewaaid…!



Lekker knuffelen in het huisje met vrouwtje & Baassie zullen we spelen Baassie? Of lees je me een verhaaltje voor Baassie?
Ey… Biertjuh? & Koekiemonster adopteerde een zeehondje voor zijn Cookie Report

Dag Texel: tot de volgende keer!

dinsdag, maart 05, 2013

De lente komt eraan!

Ja ja! De zon scheen gisteren weer. Ik had het eerst niet in de gaten totdat ik mijn beeldscherm niet meer kon zien doordat de zon in mijn computer scheen. Heerlijk! En omdat het internet gisteren toch vervelend aan het doen was, heb ik van de zonnige gelegenheid gebruik gemaakt om met Sammie in de zon te spelen in de tuin. Met fotocamera natuurlijk. Mijn kleine dropneus genoot echt met volle teugen en ik ook. Ik wilde hem echter op zijn hoogte fotograferen. Het blijven zitten aan de ene kant van het tuinpad wilde hij nog wel doen, maar voordat ik op mijn camera in de aanslag had, kwam hij al naar me toe rennen. Maar dat geeft niets. Iedere dag leert hij alweer wat nieuws. Enne... de close-ups zijn ook schattig toch?


woensdag, februari 08, 2012

Sneeuw & Zon

Het wordt een horrorwinter genoemd. Vorige week begon het ineens met sneeuwen en bij de eerste drie vlokken vielen de treinen al uit en stond half Nederland in de file. Lacherig dacht ik terug aan vorig jaar toen ik er 6 en een half uur over gedaan heb om vanuit Almere naar Utrecht te komen, omdat Vrouw Holle toen echt alle dekbedden tegelijk uitschudde boven de aarde en ik het laatste stukkie over een plaat ijs heb gereden. Dát was pas horror. Dit... dit is prachtig.

Omdat het sneeuwlaagje door de vorst er nog steeds ligt, is het nog prachtig wit buiten. Bassie geniet ervan en steekt regelmatig zijn neus in het koude wit. Het knerpende geluid onder mijn boots terwijl ik met hem wandel. De dikke lagen ijs die overal zijn ontstaan. Als ik het nog zou durven had ik allang op de schaats gestaan...

Dit is puur genieten.




En misschien - heel misschien - wordt deze winter bekroond met de allermooiste tocht der tochten...


donderdag, februari 02, 2012

Foto van de Maand

Februari is begonnen, dus is het tijd voor de foto van de maand Januari! En het zijn weer drie favorieten geworden.

8 januari: Scheveningen
Op zondag 8 januari ging ik met Ploon naar Wicked in Scheveningen. Voor de voorstelling hebben we eerst een hapje gedaan aan de boulevard en dat leverde dit schitterende plaatje op:


28 januari: Winter Efteling
Je kunt het aan de Efteling over laten om van de Winter een waar Sprookje te maken. Zelfs Langnek had een ijspegel aan zijn neus:


30 januari: Thuis
En toen werd het echt winter! Het was al koud in de Winter Efteling (maar ja, het heet niet voor niets Winter Efteling) maar de winter sloeg echt toe dit weekend en aan het begin van de week. Met het kwik ver onder nul dook Bassie weg in zijn dekentje:



zondag, december 04, 2011

Foto van de Maand

Donderdag keek ik op de kalender en dacht bij mezelf: Verrek! Waar is November toch gebleven! Weggewaaid en wederom omgevlogen. Gelukkig hebben we de foto's nog.

11 november: Henks 6de verjaardag
Mooie zonsondergang tijdens de speurtocht in het park


12 november: November was de droogste maand
Lekker wandelen met Bassie


21 november: en volgens mij ook de mistigste
Het lijkt wel een decor van een spannende film


27 november: Dolfijne SintShow
Samen op 1 stoeltje



maandag, november 07, 2011

Foto van de Maand

Oktober is alweer een tijdje voorbij. En wat een maand was dat! Ik had even een week nodig om bij te komen en er achter te komen dat november ook een drukke maand gaat worden!
Maar goed, dat is voor latere zorg. Eindelijk dan nu eerst: de Foto's van de Maand oktober!

6 oktober: The Baseballs in Concert
Basti op de saxofoon is toch wel de mooiste van de avond


9 oktober: Dierenpark Emmen
Up close & very personal met een Giraffe


15 oktober: Dolfinarium Harderwijk
Kleine Kiska zwaait naar de menigte


19 oktober: Onderweg bij Almere
Een dubbele regenboog


27 oktober: Wandelen met Bassie
De lucht staat in de brand


29 oktober: Happy Halloween!
Een griezel voor de deur


En tot slot
30 oktober: Dolfinarium Harderwijk
Laatste dag van het seizoen



zaterdag, maart 12, 2011

Dag pak haar...

Gisteren heb ik - geïnspireerd door het mooie weer - Bassie een make-over gegeven. Ja, dat doe ik zelf. Ten eerste omdat ik het leuk vind. Ten tweede omdat ik het Bassie niet wil aan doen geknipt te worden door een ander, omdat hij scharen en zo best wel eng vindt. En ten derde - ook niet onbelangrijk - omdat ik het mezelf niet aan wil doen Bassie te laten knippen door een ander, omdat hij niet alleen bang is voor scharen en zo, maar ook voor andere mensen... Kun je het nog volgen?

Na... hoe dan ook, ik heb gisteren Bassie lekker geknipt. Met hindernissen, want meneer gaat er nog wel eens vandoor als je hem eventjes los laat. En probeer meneer dan maar eens terug te lokken naar het strandlaken wat ik gebruik als ik hem knip of borstel. Uiteindelijk was hij er drie keer vandoor gegaan en lag ik als een American Football player lang uit op de grond, omdat ik mijn hondje probeerde te vangen die er als een haas vandoor ging.

Boos? Welnee... ik kan daar heel hard om lachen (wel lastig met al die haren overal) en nadat ik weer was opgekrabbeld, Bas had opgehaald en de laatste opstandige haren en klitten van zijn pootjes had verwijderd, mocht hij weer lekker gaan en staan waar hij wilde. Maar niet voordat ik een fotootje had gemaakt én hem zijn truitje weer had aangetrokken. Want ja... Bassie ging na de knipbeurt zo demonstratief zitten trillen, dat ik hem zijn gestreepte wolletje maar gauw weer heb aangetrokken.


Bassie: Vrouwtje... ik wil mijn haar terug...


Bassie: Het ligt daar... mag ik het terug? Nee... dan wil ik mijn trui!


Bassie: He... toch wel lekker zo... SNURK


dinsdag, januari 11, 2011

Watch the Sunrise...

Kijk, dan is het niet zo erg om vroeg op pad te zijn...




vrijdag, juni 04, 2010

Subtropisch...

Doe je ogen dicht bij deze temperaturen en vraag je het volgende eens af...

...waar is dat zwembad?
...waarom heb ik geen cocktail in mijn hand met zo'n vrolijk parapluutje erop?
...waar is de klotsende zee? De krijsende meeuwen?
...waarom lig ik niet op het strand/aan het zwembad/ in de tuin of zit ik op een terrasje?
...waar zijn de kirrende dolfijnen en fluitende walrussen?
...waarom ruikt het niet naar antizonnebrand?
...waar is mijn zonnebril?
...waarom is het hier zo subtropisch heet?

Doe je ogen open... kijk om je heen... en je weet dat het subtropisch is op... Kantoor!
Jawel... geen cocktails met parapluutjes, geen ijsjes, geen strandstoel, maar een computer, bureaustoel, flesje bitter lemon (ook lekker) zonder parapluutje en een ventilator in mijn nek om zo toch nog een beetje koelte op te vangen, geen palmbomen of zeebriesjes...

Weet je wat dat betekent?

DE ZOMER IS BEGONNEN!!!

Pfff...

En hoewel dat inspiratie biedt, is het ook wel erg vermoeiend om zo in de subtropen op je kantoortje te zitten. Ach ja... mij hoor je niet klagen. Want het is wel heerlijk naar huis gaan met zo'n zonnetje!


donderdag, mei 27, 2010

Genieten van het Pinksterweer

Wat een prachtige Pinksterdagen hebben we gehad! Eerste Pinksterdag was al zomers, maar tweede Pinksterdag wellicht nog zomerser (is dat eigenlijk een woord?)... En waar kun je zo'n prachtige dag beter vertoeven dan tussen snurkende, soezende, luie dieren?

Dus 's morgens vroeg met papa in de cabrio (lekker decadent in het zonnetje) op weg naar... Tja, waar zouden we eens heen gaan... Dolfinarium? Seapark in Brugge? Of toch de Allwetter Zoo in Münster? Uiteindelijk viel de beslissing op de laatste: even lekker naar Rocco, Kite, Palawas & Nando. Eens even zien hoe het met de tijgers is en vooral de blonde bruine beren en de pinguïns... Dus zo gezegd zo gedaan reden we in twee uurtjes naar onze snurkende, zonnende vriendjes in Münster. De dierentuin waar ik vorig jaar verliefd ben geworden op de nu overleden Paco. Die door de bezoekers en de dierentuin ook zeker wordt gemist. Ook door mij...

Hoewel Paco gemist werd, heb ik genoten van alle andere dieren die er wel waren. En dat leverde prachtige plaatjes op!





zondag, mei 23, 2010

Prachtig Pinksterweer

Wat een verwennerij: gewoon al twee dagen van de zon kunnen genieten. Morgen hopelijk ook, wanneer we weer eens naar de dolfijntjes over de grens gaan. Maar voor iedereen in ieder geval een Fijne Pinksteren!




zondag, april 18, 2010

Zonsondergang...

Ik kan zo genieten van een mooie zonsondergang! En die van afgelopen donderdag 15 april was spectaculair. En hoewel heel veel mensen gestrand waren en niet per vliegtuig konden reizen, reden wij door het Utrechtse landschap naar Haarzuilen om daar prachtige foto's te maken van de ondergaande zon, gereflecteerd tegen de aswolk van vulkanisch as. Want ja... een natuurramp (vulkaanuitbarsting in IJsland) kan ook heel mooie plaatjes opleveren!

Zonsondergang



dinsdag, april 06, 2010

Dak deraf!

Vandaag was het weer genieten van het prachtige lente weer. Heerlijk het zonneluikje open van de auto... vorige week vrijdag was het ook al lekker en toen had ik de cabrio mee...

Dusse: dak deraf! Letterlijk & figuurlijk!


Woehoe!


woensdag, januari 13, 2010

Verwennerij...

Wat zijn we toch weer verwend met een pak sneeuw in het nieuwe jaar! Alle klagende mensen moeten maar eens goed om zich heen kijken, diep ademhalen en bedenken wanneer ze dit allemaal voor het laatst hebben gezien. En... het scheelt toch wel in je portemonnee dat je niet op reis hoeft voor de sneeuw... Het levert in ieder geval heel veel mooie plaatjes op. Zoals deze...



Vind je ook niet?

Ik ga nog even verder genieten en hoop dat de sneeuw nog lang blijft liggen. In ieder geval tot dat de winter voorbij is ;-)


woensdag, december 30, 2009

Dolfi in de sneeuw

Okay... er mag dan hier in Utreg geen sneeuw meer liggen, maar eh... in Harderwijk vandaag des te meer. Was vannacht vers uit de lucht komen vallen, werd er gezegd. Ik was er niet rouwig om - integendeel. Bovendien was het Dolfinarium voor de winteropenstelling nu nog sprookjesachtiger en natuurlijk meer winterig dan als er geen echte sneeuw had gelegen ;-)




Maar eh... was wel echt een uitje voor de diehards: het was me toch KOUD!!!


woensdag, december 23, 2009

De stad zonder strooizout...

Er is een pak sneeuw gevallen, en zoals je hebt kunnen zien, levert dat prachtige plaatjes op. Vooral van Bassie in de sneeuw... maar ook Keevie in de sneeuw... mooie plaatjes die je niet veel ziet, omdat sneeuw in Nederland nu eenmaal niet zo vaak blijft liggen.

Hier in Utrecht op Overvecht - waar ik dus woon - is het echt prachtig blijven liggen. Okay, je moet echt de sporen volgen met de auto anders glij je alle kanten op, maar als je ergens heen wilt, kun je prima lopen. Eigenlijk zak je hier nog steeds tot over je enkels de sneeuw in. Prachtig! Ik geniet ervan met volle teugen en als het ging met mijn rug zou ik ieder moment buiten gaan lopen huppelen als een klein kind...

Ik ga iedere keer gewapend met mijn fotocamera naar buiten namelijk om alles vast te leggen, schop losse sneeuw om mijn eigen oren en mis regelmatig mensen met een sneeuwbal. Anderen zie je hetzelfde doen, en er is zelfs iemand die zijn langlauf latten uit de kast heeft gehaald om zo lekker overal heen te gaan.

Toch geniet niet iedereen van de sneeuw zoals ik dat doe. Er zijn genoeg chagrijnige mensen die niet buiten komen om te genieten, maar om te klagen. Kom op, denk ik dan, die keer dat er sneeuw ligt en het echt winter is, moet je ook niet zeuren. Maar ja, we wonen in Nederland en zeuren en klagen staan hier op nummer 1 (warme zomers zijn te warm, koude winters altijd te koud...) ;-)

Wie er ook niet genieten zijn de buschauffeurs. Afgelopen maandag reden de stadsbussen namelijk niet... en waarom? Heel simpel. De Utrechtse gemeente had geen pekel ingeslagen...
Duz.

Dinsdag was het strooizout er wel... en dat is te merken. Alle straten zijn vies en glibberig, maar de bussen rijden wel weer. Gelukkig maar, want nu kunnen alle vrije scholieren lekker naar de stad. Ach, ik zit toch lekker in de auto, te genieten van het landschap. Jammer dat veel sneeuw vandaag aan het wegsmelten is. Zelfs de nu buitenwonende Keev kan weer met één koplampje kijken.

Misschien hebben we toch nog een witte Kerst... maar het ziet er volgens de weerberichten niet zo uit. Ach... gelukkig hebben we de foto's nog. En een flauwe anekdote, over de stad die zijn openbaar vervoer lamlegde door de afwezigheid van strooizout ;-)






B'Day Countdown