Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?
Posts tonen met het label Muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Muziek. Alle posts tonen

donderdag, juni 04, 2015

Maroon 5 @ ZiggoDome: Awesomeness in Amsterdam

Gisteravond was het eindelijk weer zover: ik mocht (samen met Conno) naar Maroon 5! Het was nog even spannend, want Adam Levine had vorige week nog erge stemklachten, waardoor hij twee concerten in Engeland moest afzeggen. Maar het ging gewoon door. Met wederom een dubbele openingsact. Dit keer konden we gewoon zittend genieten van het spektakel. Maar wel weer vanaf heel goede plaatsen. (foto’s: Berry de Nijs)

Rij 1 baby!
Ik had dit keer zitplaatsen gereserveerd op ring 1, RIJ 1, middenin. Oftewel: met je snufferd vooraan, met een perfect uitzicht op het podium, de catwalk en de V vooraan. Wauw. Na vorig jaar letterlijk met me neus vooraan te hebben gestaan aan het podium, was dit ook zeker niet slecht. We hadden beenruimte en plek om je tas neer te zetten. Prachtig toch.



Voorprogramma 1: Nick Gardner
Tja, deze Britse zanger kenden we eigenlijk niet zo goed. Nu eigenlijk nog steeds niet. Hij was wel goed hoor, deed ook zeker zijn best, maar het bleef niet heel erg hangen. Het was erg leuk dat hij ‘Like a prayer’ coverde van Madonna.

Voorprogramma 2: Magic!
Je weet wel, van de hitsingle ‘Rude’. Deze Canadese band had er zeker zin in en liet zelfs hun nieuwste song (Sunday Funday, net een week geleden geschreven) horen. Catchy en vrolijk met veel reggae invloeden. Een goede opwarmer voor de nu wel volgestroomde ZiggoDome.

Wooooooooooo
Maar ja, het was natuurlijk wachten op Maroon 5. Dat duurde gelukkig niet zo lang. Zoals je van de mannen mag verwachten was het een spektakel van begin tot het eind. Adam was zeer happy: huppelend over het podium, zijn microfoonstandaard overal met zich mee slepend. En ieder nummer vol overgave boven het gegil uit zingen. Op een gegeven moment – tijdens Sunday Morning – was hij ineens zijn stem kwijt. Door het luide gegil en gezang om je heen was het niet eens opgevallen, ware het niet dat hij zich verontschuldigde: ‘Voor het eerst van mijn leven deed ik mijn mond open en er kwam geen geluid uit. Als jullie het goed vinden, dan doe ik het tweede couplet even over.’ Natuurlijk vonden wij dat goed! Na een gorgel met wat water ging hij er ook weer vol voor. Ik hoop dat hij nog stem overheeft voor de rest van de tour…



Natuurlijk was alles alweer veel te snel voorbij en voor je het wist waren we bij de toegiften aangekomen. Uiteraard met het nieuwe nummer ‘This Summer’s Gonna Hurt Like A Mother Fucker’, waarbij Adam heel blij met zijn megafoon aan het zingen was geslagen. Zoals altijd kun je ook wel het een en ander aan humor verwachten. Bij She Will Be Loved – het akoestische gedeelte van de show waarbij Adam alleen met James op gitaar begint en we uiteraard allemaal mee mogen zingen – begon hij eerst dat This Summer ook wel lekker zou kunnen klinken akoestisch. Natuurlijk werd dat even uitgetest. Daarbij verontschuldigde hij zich nog wel aan de ouders die kinderen bij zich hadden voor de taal, maar hij bleef wel ‘fuckin’ herhalen terwijl hij het had over hoe leuk hij Nederland wel niet vindt. Kijk, als fans weten we dat hij ieder land prijst, maar het is toch leuk om te horen dat ‘The country fuckin beautiful’ is. Tijdens She Will Be Loved kregen we nog te horen dat we de F-ing phones eens weg moest doen, want je gaat immers naar een concert om lekker vrij te bewegen. Toch is het wel fijn om te zien dat niet iedereen geluisterd heeft, want daardoor heeft wel iemand vastgelegd dat hij een paar zinnetjes op zijn knieën aan Behati (Prinsloo-Levine, zijn vrouw weet je wel) zong. En dat was toch wel hartstikke schattig.




Al met al was het weer een geweldig concert. Op naar de volgende maar weer…?

Sugar… yes please… won’t you come and put it down on me!

woensdag, februari 11, 2015

I got a Nikon camera, I love to take a photograph...

Ik luister heel graag naar ouwe muziek. Nu heb ik via de TuneIn Radio app een Amerikaanse muziekzender gevonden die alleen maar jaren 70 muziek draait. Heerlijk! Geen geouwehoer, alleen mooie muziek. Dat werkt pas lekker en zonder al te veel afleiding. Deze zender heeft me eigenlijk geobsedeerd met het nummer Kodachrome van Paul Simon. Een heerlijk nummer waarin hij een ode brengt aan zijn Nikon camera waar hij zo graag foto's mee maakt. Waar komt mijn obsessie dan vandaan? Nou, laat ik nu ook een Nikon camera hebben en graag foto's maken :D Enne, soms maak ik zo ook graag monochroom, in zwart-wit dus.


Lynx, DierenPark Amersfoort, 30.01.2015


Kodachrome Live, met Art Garfunkel

woensdag, november 05, 2014

Daar word ik vrolijk van...

Op Facebook gaan veel tags de rondte waarbij je foto's moet plaatsen. eerst was ik getagd in een opdracht met vijf selfies en daarna met vijf dagen lang een zwart-wit foto plaatsen met een positieve vibe. Nu werd ik genomineerd om 5 dagen lang iets te posten waar ik blij van word. Bij deze plaats ik ze ook hier op mijn blog. Kijk daar word ik nu ook vrolijk van. :D

Dag 1 ik word blij van het bezoeken van dierentuinen. Lekker in de buitenlucht, kijken naar dieren en deze natuurlijk vastleggen op de gevoelige plaat, zodat ik thuis heerlijk kan nagenieten van een heerlijk dagje weg


Dag 2: Ik word blij van dit zwart met witte gezichtje. Iedere dag weer. Hoezeer ik soms ook mijn ouwe bokje kan missen, zou ik dit koppie ook niet meer willen missen. Puppy liefde


Dag 3: Familie & Vrienden. Daar kan ik eigenlijk maar 1 ding over zeggen, want het spreekt wel voor zich. ♥ ♥ ♥- ik hou van jullie!


Dag 4: Muziek. Luisteren, zingen, saxofoon spelen, maken... muziek is een deel van mijn leven en een deel van wie ik ben. Ik word blij van heel veel soorten muziek, maar ik heb altijd wel mijn voorkeuren waar je me voor wakker kunt maken.


Dag 5 alweer. Waar ik blij van word is schrijven. Of het nu een Cookie Report, een verhaal of een blog voor Writing Berries is, ik hou ervan om een tekst te creëren. Dat geldt natuurlijk ook voor het schrijven van blogs en artikelen voor opdrachtgevers. Schrijven is mijn pure passie! En daar word ik iedere dag weer blij van.

woensdag, juni 11, 2014

Filmmuziek avond

Vanavond speel ik met de saxofoonband op de filmmuziekavond op het UCK (Domplein 4, Utrecht). Mijn nagels zijn er ook klaar voor!


donderdag, januari 23, 2014

Magical & Awesome: Maroon 5 in Amsterdam

Maandag schreef ik het al: ein-de-lijk ging ik naar Maroon 5. Het heeft een tijdje geduurd, maar het was het wachten dubbel en dwars waard. Dubbel en dwars! Het concert begon al goed dankzij de Early Entry tickets (dank je wel fanclub voor de upgrade!) waardoor we dus met een select groepje eerder naar binnen mochten. Een kwartier eerder! Dat betekende dat we niet hoefden te rennen, gewoon even op ons gemak naar het toilet konden, de jassen naar de garderobe konden brengen om vervolgens de zaal op ons dooie akkertje (maar met een bonzend hart van jewelste) te mogen betreden. Bij binnenkomst kreeg ik namelijk al kippenvel! Wat een stage! Wat een zaal! En dat zou nog geen uur later tot de nok toe gevuld zijn! Wauw...

Maar wat ook helemaal te gek was, was het feit dat we he-le-maal vooraan stonden bij het podium. We kozen een plekje aan de rechterkant (waar James staat), maar dan wel langs de catwalk - zo ongeveer op tweederde van het podium af. Een ontzettend goede plek zo bleek, want daar was de meeste actie!

Hoewel we al om kwart over 6 in de zaal stonden, duurde het wachten uiteindelijk niet eens zo heel lang. Om klokslag half 8 wandelde de band van PJ Morton het podium op, samen met James Valentine. PJ had Double Duty, want hij opende de avond niet alleen, hij is ook al een tijdje de toetsenist van Maroon 5. James had eigenlijk ook double duty, omdat hij natuurlijk ook Maroon 5 is. PJ opende de avond op spetterende wijze met soulfulle tunes. Een groot succes dus en de stemming zat er lekker in. En James... tja, Jimmy V was natuurlijk supergoed op zijn gitaar!



Om half 9 zou Robin Thicke beginnen, maar hij begon zijn set al een kwartiertje eerder. Helemaal niets mis mee! Naast een paar oudere nummers (want Robin maakt al heel lang muziek!) zoals Dreamworld, zong hij ook zijn nieuwe hit Feel Good en natuurlijk Blurred Lines! Daarvoor kwam hij zelfs van het podium af om low fives uit te delen aan het publiek (twee keer, yay!) en dichtbij de fans te zingen. Het was meteen een groot feest. Hij sloot af met veel bedankjes (awesome fans, thanks Maroon 5 for taking me on tour with them) en de belofte zelf terug te komen voor een concert!



Maar ja... als je dan toch eerlijk moet zijn... we waren aan het wachten op 'onze' jongens. De mannen van Maroon 5 natuurlijk. Hoewel het met moeite opgehangen doek veel te vroeg neer kwam - ze waren nog niet op het podium - waren wij er helemaal klaar voor. Mijn Koekiemonster rugzak (met zijn Maroon 5 shirtje) had ik voor mij neer gezet op het hek, zodat hij niet platgedruk zou worden door de menigte. En natuurlijk in de hoop dat hij gezien zou worden. Camera in de aanslag... kom maar op! Het begon meteen goed met One More Night, This Love en andere oudere en nieuwe nummers. Echt een groot feest.



Maar wat helemaal bijzonder was, was dat vooraan staan. Zo had ik geen idee hoeveel mensen er eigenlijk in de zaal staan. Ik werd een beetje een met wat er voor mij gebeurde. Zo kreeg ik tijdens She Will Be Loved ineens een knipoog van James (fangirling!) en toverde Adam een glimlach op zijn gezicht bij Tangled toen hij voorbij kwam op de catwalk (alweer) en mijn kant op keek en Koekie zag (FANGIRLING!). Ook keek hij me even aan tijdens Won't Go Home Without You. Dat is zo'n nummer dat ik zelf niet vaak draai, omdat ik er altijd van vol schiet. En net toen er een traan over mijn wang biggelde... juist, keek Mr. Levine mij even recht aan.... zucht (weke knieën en FANGIRLING!). Maar het was bijvoorbeeld ook helemaal niet erg als hij even met zijn rug naar ons toestond... ghehe ;)



Het was echt genieten. Bij Moves Like Jagger ging het dak eraf, met She Will Be Loved zong iedereen heerlijk mee. Al weigerde Adam even verder te gaan met de sing-a-long omdat er iemand was flauwgevallen en hij ging niet verder voordat alles okay was. (Dude you scared the Hell out of me!, zei hij nog.) Je kon merken dat de jongens er zin in hadden, zelfs al was het de laatste avond van de Europese tour. Adam stuiterde vrolijk over het podium en begon voor Won't Go Home Without You zomaar even wat anders te zingen. Namelijk Be My Baby - een oude rock & roll song. En dat het niet op het programma stond, daar raakten de security mensen danig van in de war (dat was overduidelijk, toen ze de setlist gingen staan checken en het niet terug konden vinden, hihi). Het leukste was dat Adam dit alleen in Amsterdam heeft gezongen... en dat voelde toch wel heeeeeel speciaal :D



Een avond om nooit te vergeten... Ik hoop dat ze snel terugkomen. Adam beloofde het wel, want zodra het nieuwe album er is, zullen ze zeker weer on tour gaan! Can't wait!

vrijdag, augustus 09, 2013

Gorilla's & Violen: muzikale apenstreken in Apenheul

Gisteravond was het een bijzondere muziekavond in de Apeldoornse Apenheul. In het park stonden diverse muzikanten en ensembles klaar om de toehorenden mooie en bijzondere muziekstukken voor te schotelen. Het park zelf was voor een groot deel afgezet omdat de aapjes ook hun nachtrust nodig hadden. Wist je dat Gorilla's, Bonobo's en Orang Oetans iedere avond op tijd hun nestjes opzoeken? In het nachtverblijf lagen de Bonobo's dan ook al heerlijk te slapen, terwijl een vrouwtje bij het glas nog even geïnteresseerd naar de bezoekers zat te kijken met een slaperig gezichtje. Op weg naar het eerste ensemble (een strijkoctet) passeerden we nog het nachtverblijf van de Orang Oetans. Ook zij waren nog wel nieuwsgierig naar die voorbijgangers in het donker. Maar niet voor lang, er werd volop gegeeuwd... tijd om te gaan slapen. En tijd om naar muziek te gaan luisteren.



In het park kon je luisteren naar een Strijkoctet dat vooral heel goed was in het veranderen van dynamiek. Soms speelden ze zo zacht dat het leek alsof het stuk was afgelopen. Bij Restaurant de Luiaard was een ensemble bezig met een rondreis door Argentinië met als hoogtepunt een meeslepende, melancholische tango. En bij de Bongo Bondo - de presentatieplaats van het Gorilla eiland - werden we getrakteerd op zeer bijzondere composities. Conceptions, zo heette de composities, speciaal geschreven voor de Muziekzomer van Apeldoorn. Ze werden gespeeld door een vijftal percussionisten (zie filmpje) en door een gitarist die helemaal in zijn eentje een muziekstuk live inspeelde van twaalf lagen. Erg boeiend qua techniek. Terwijl het park qua dieren in diepe slaap was, besloten wij de avond bij het gebied van de Doodshoofdaapjes, waar een blazerstrio (dwarsfluit, basklarinet en hobo) onder meer een prachtig bewerkt stuk van Ravel ter gehore brachten. Dit deden ze echter niet alleen... de aapjes 'zongen' gezellig mee. En hun apenstreken kregen zo wel een heel muzikaal tintje (zie tweede filmpje)!






Helaas voor het blaastrio eisten de aapjes nogal de aandacht op, maar ja, als je zo beloerd wordt de hele tijd, dan wil je er natuurlijk een fotootje van maken. De aapjes maakten veel herrie, maar volgens mij vonden ze de muziek wel mooi van dit trio. Het was een zeer geslaagde avond vol bijzondere muziek en bijzondere momenten.



zondag, juni 02, 2013

Foto van de Maand

Gut gut wat was het koud in mei. Toch hebben we heel mooie daagjes gehad, maar die waren qua zonuren wellicht op één hand te tellen. Nee, de dagen werden vooral opgefleurd door heel veel leuke dingen. Afgelopen mei was voor Writing Berries een topmaand. Zo werd ik voor mijn professionele weblog uitgenodigd voor de VIP Première van AquaBella in het Dolfinarium, mocht ik koffie komen proeven bij Douwe Egberts en was ik aanwezig bij de verjaardag van Dierenpark Amersfoort. Maar ook ben ik lekker met Ploon in de Efteling geweest (we noemen dat sinds vandaag een ploonreisje in plaats van schoolreisje) en heb ik nog veel meer dingen gedaan. Gelukkig hebben we de vele foto's nog.

4 mei: Utrechtse trots, de Domtoren


10 mei: Joe Cocker in de HMH - puur genieten!


15 mei: VIP Première AquaBella en officiële heropening van DolfijndoMijn


22 mei: 65ste verjaardag in Dierenpark Amersfoort - gevaarlijk gekke bek


23 mei: De Efteling - pannenkoeken met Koekie in Polle's Keuken


24 mei: Sammie in de tuin


24 mei: Afscheid van mijn Keevie


30 mei: Sammie de hondenwokkel


31 mei: Eindelijk zon - SMILE!

zondag, april 28, 2013

Een zaterdag genieten

He he, 6 maanden lang wisten we dat deze dag zou komen: 27 april, de dag dat het Dolfinarium haar deuren weer zou openen. Ik mocht als vip naar binnen om de vip première van Aquabella, de nieuwe show in het verbouwde Dolfijn Domijn, te mogen bekijken. Kippenvel, en dat al voor alles ging beginnen. Ik zal niet te veel verklappen, maar het was een zeer geslaagde mooie nieuwe show. Natuurlijk ben ik lekker bij mijn walrussen vriendjes wezen kijken, heb ik genoten van de dolfijnen in de Odiezee en heb ik de zeehondjes en steller zeeleeuwen nog even gedag gezegd. Het zonnetje scheen, veel bekenden gezien, echt genieten!




Maar daar bleef het niet bij gisteren, want na een dagje Dolfi ging ik met mijn papa (daddy/daughter date) naar Vredenburg Leidsche Rijn voor een lekker avondje swingen, zingen en lachen bij de Edwin Evers band. Het was een feest der herkenning waarbij de jaren 80 centraal stonden in de muziek. Hoewel er ook moderne stukken gespeeld werden, deden de jaren 80 medleys het erg goed om lekker op uit je dak te gaan. Heerlijk!



En dan is het weekend ineens weer voorbij. Heerlijk hoor!

B'Day Countdown