De laatste jaren ben ik aardig verslaafd geraakt aan breien. Na de eerste mutjes voor de Innocent Goedgemutste Breicampagne en mijn allereerste truitje voor Koekiemonster werd het tijd voor een nieuw project: beenwarmers. Ik vind beenwarmers heerlijk en wilde deze daarom graag goed kunnen breien. Zoals de titel van dit blog al zegt, is poging 1 hopeloos mislukt. Maar: van je fouten kun je leren en ik ben niet voor één gat te vangen. Dat het niet lukte, wilde niet zeggen dat ik er niets mee kon… (foto’s: Berry de Nijs)
BeenwarmersIk vind het dragen van beenwarmers heerlijk, maar het kopen ervan is niet altijd even gemakkelijk. Ik heb één paar maar die draag ik alleen op 5 december die wel geschikt is voor mijn kuiten. Ik heb bollere kuiten en kan ook nooit laarzen vinden die hier overheen passen, dus wilde ik ze zelf breien. Omdat ik op dat moment nog niet zo lang breide, zocht ik een patroon waarbij ik een lap zou kunnen breien die ik daarna dicht kon naaien aan de achterkant. Rondbreien was zeer zeker niet aan de orde. Na lang zoeken vond ik een pdf op Internet met een patroon voor normale breinaalden en gewone niet te dikke Zeeman wol.
Centimeters en steken?Wat ik in het begin heel erg lastig vond, is het uitvogelen van wat nu precies de verhouding is tussen de steken die je opzet en hoe groot het breiwerk uiteindelijk wordt. Nu weet ik dat dit heel anders in elkaar steekt. Ik wilde niet dat de beenwarmer te nauw zou worden, daarom legde ik een meetlint langs de steken op de breinaald, maar dat klopt dus niet als je eenmaal gaat breien. In plaats van de 70 steken zette ik dus – uit angst dat het te smal zou worden – 160 steken op. Een grote fout, zo bleek achteraf. Voor de rest heb ik het patroon uit de pdf wel gevolgd. Het boord zette ik op met een 3,5 mm naald in boordsteek om vervolgens op een pen 4 mm over te gaan voor het middenstuk en uiteindelijk weer met het boord in 3,5 mm af te ronden. Na weken breien rondde ik het breiwerk af tijdens mijn vakantie op Texel vorig jaar zomer om iets te ontdekken… het was veel en dan ook veeeeeel te wijd!
Leuke wintermutsDus wat doe je dan? Alles uithalen? Ik dacht het niet. Dekentje van maken? Zou kunnen, maar dan had ik de naad er weer uit moeten halen. Voor de gein zette ik de ronde koker op mijn hoofd en wat denk je… precies goed! Dus de bovenkant dichtgenaaid en de onderkant omgeslagen en voilà: van mislukte beenwarmer naar eigen gebreide wintermuts! Zo maak je het…
Benodigdheden:
Breinaalden 3,5 en 4 mm
Wol naar keuze geschikt voor pen 4 en 5
Naald
Meetlint
Ik heb gebruikt: 3,5 en 4 mm breipennen van Hema en zwart-wit-grijs gemêleerde wol van Zeeman.
Patroon:
Zet 160 steken op, op breinaald 3,5mm
Brei ongeveer 7,5 centimeter in boordsteek, afwisselend 2 recht, 2 averecht
Ga over op tricotsteek en zet al breiend de steken over naar pen 4 mm
Brei in tricotsteek voor de komende (ongeveer) 21,5 centimeter
Vervolgens brei je weer 7,5 centimeter in boordsteek op breinaald 3,5 mm afwisselend 2 recht, 2 averecht
Kant op met een rechte steek af
Naai de naad dicht aan de zijkant en bovenkant
Sla het onderste boord een keer om
Hoewel ik er een leuke wintermuts aan overhield, wilde ik nog steeds beenwarmers breien. Aangezien we toch op Texel waren heb ik in Den Burg Scheepjeswol gekocht voor pen 6-8 in twee kleuren blauw voor het maken van beenwarmers. Hoe dat is afgelopen vertel ik de volgende keer! Enne… dat patroon van de pdf ga ik toch ook nog een keertje uitproberen, maar dan netjes met 70 steken…
O jee… zou ik toch bijna de foto van de maand November vergeten! December is weer zo gezellig en druk begonnen dat het bijna ontschoten was. Deze bofkont heeft namelijk voor 
Wat is uitwaaien toch heerlijk! De wind die met je haren speelt en ze speels in de knoop legt, terwijl op een afstandje de zee vol schuimkoppen op het strand beukt. Ja… ik kan er heel erg van genieten. Toch werd het uitwaaien op een gegeven moment eentonig, want na drie nachten het gefluit en gebulder van de wind door de schoorsteen te hebben mogen verwelkomen, wil je toch wel even wat anders. Net als de harde regen die dan toch rijkelijk tegen het dak aan tikt en op je neervalt. Vervelend? Nee, dat niet. Want letterlijker uitwaaien dan dit… dat kon afgelopen weekend eigenlijk niet. (foto’s: Berry de Nijs)
Wind, wind en nog eens wind
