Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?
Posts tonen met het label SoulBlues. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SoulBlues. Alle posts tonen

zaterdag, maart 28, 2015

Earth Hour Challenge: GEHAALD

Op moment van schrijven is het tien over half 11 's avonds. Earth Hour is weer voorbij. En de grote vraag is: is mijn challenge gelukt? Het antwoord luid JA. Met een hand vol schrijfkramp was het even aanpoten om het verhaal af te krijgen, maar het is zeker gelukt. Gelukkig kan ik best snel pennen :D Daarna heb ik het uiteraard direct uitgetypt, zodat jullie er ook van kunnen genieten. Dit is een origineel verhaal met karakters die ik al een tijdje ken: Joep en Sandra. Zij komen ook voor in mijn boek Dance SoulBlues. Het verhaal is geïnspireerd op Earth Hour. Delen mag, uiteraard, maar het creatieve copyright ligt uiteraard bij mij. Ik hoop dat jullie het leuk vinden! Ik vond het in ieder geval heel leuk om te schrijven. Ga er maar wel even voorzitten... het is namelijk bijna 2.000 woorden lang geworden. Happy Earth Hour.

1 uur in het donker
een kort verhaal & gedicht van Berry de Nijs

Eindelijk was het zover: Earth Hour. Joep had er al weken naar uitgekeken, omdat hij het dit jaar eens helemaal anders zou gaan aanpakken. Dit jaar ging hij in plaats van alleen rondhangen bij kaarslicht, rondhangen hangen bij kaarslicht terwijl hij in dat ene uur een liedje zou gaan schrijven geïnspireerd op dit uur voor Moeder Aarde. Hij en Sandra zouden dit op zijn ruime zolderverdieping gaan doen. Hij ging schrijven en Sandra zou getuige zijn van het schrijfproces en het vastleggen met foto’s en filmpjes voor social media.
De fijnste plek op zijn zolder om te schrijven en liedjes te componeren op zijn gitaar was zittend op de verhoging waar ook zijn bed stond. De ruime opstap bood genoeg ruimte om comfortabel te zitten. Hij nam plaats en legde alles wat hij nodig had binnen handbereik.
‘Ben je er klaar voor?’ vroeg Sandra, terwijl ze op haar horloge keek.
Hij haalde nog een keer diep adem en knikte. ‘Ready.’ Hij had vlinders in zijn buik. Al de hele dag eigenlijk. Dat had hij wel vaker als zijn vingers jeukten om aan de slag te gaan. Maar hij vond het ongemerkt toch ook wel spannend om een liedje te schrijven in zo een korte deadline. Het was maar een uur. En writers block kon hij nu dus echt niet gebruiken.
‘Okay, nog vijf seconden, drie, twee…één…LICHT UIT!’ lachte Sandra en ze sloeg iets te baldadig op de lichtknop. Het licht op zolder was uit. Lang hoefde hij echter niet aan het gebrek aan licht te wennen, want de kaarsen die ze rijkelijk rond hem en zijn bed hadden neergezet flakkerden er vrolijk op los en boden genoeg licht om bij te kunnen schrijven. Ze waren het afgelopen half uur er maar wat druk mee geweest.
‘Romantisch!’ giechelde ze, terwijl ze haar mobiel nam en deze op hem richtte voor de eerste video en hem de ruimte om te reageren ontnam met een snel: ‘Go!’
‘Hey! Joep van Dance hier. Zoals jullie weten is het Earth Hour en ik hoop dat jullie het komende uur ook genieten van het donker. Ik ga het komende uur een liedje schrijven, dus hou onze social media updates in de gaten als je wil weten of het me gaat lukken!’
‘En verstuurd… Zo je eerste update staat op Twitter en Facebook. No pressure lief,’ lachte ze.
‘Nee, totaal niet!’ beaamde hij lachend. ‘Okay, waar zal ik eens gaan beginnen?’
‘Geen idee, ik ben alleen maar hier voor mentale support,’ giechelde ze, terwijl ze naast hem ging zitten op de verhoging en het zich gemakkelijk maakte. ‘Verder laat ik het helemaal aan jouw creativiteit over.’
Het was wel waar dat Joep de meeste liedjes schreef voor de band, zowel qua teksten als de basis voor de muziek. Deze maakten ze toch vaak met de rest van de band af. Zo hadden ze toch pas ook weer een paar mooie nummers voor het nieuwe album afgerond.
‘Lief,’ fluisterde ze in zijn oor, waarbij hij haar warme adem tegen zijn huid voelde kriebelen, ‘je hebt een uur de tijd om iets moois te creëren. En je zei vanmiddag nog dat je met een idee rond liep.’
‘Uh-huh,’ antwoordde hij, terwijl hij merkte dat hij langzaam in zijn creatieve zone begon te komen. Zijn handen gleden al over de snaren van zijn gitaar. Hij liep al zeker drie weken met een idee rond. Sterker nog, hij had al de hele dag het eerste couplet lopen neuriën.
‘Laat eens horen dan?’ moedigde ze hem lief aan. Hij keek haar recht in haar donkerbruine reeënogen. Ze weerspiegelden het dansende kaarslicht om hen heen. Ze had gelijk dat het kaarslicht romantisch was. En ze zag er altijd zo prachtig uit als het kaarslicht over haar huid streelde. Terwijl ze speels naar hem terug staarde, begonnen de woorden waar hij al een tijdje op liep te broeden boven te drijven:

Somewhere in the Serengeti
Roams the Lion wild and free
There’s this man, thinks ‘Sure, he’s pretty
To hang on my wall for everyone to see’


‘He, jesses,’ fluisterde ze, terwijl ze met haar mobiele telefoon bezig was. Ze zou stukjes filmen dus daar zou ze wel mee bezig zijn geweest. Zelf kraste hij al neuriënd de tekst met de akkoorden in zijn kladblok.
‘Er wonen toch wel leeuwen in de Serengeti?’ vroeg hij ineens.
‘Ja…,’ antwoordde ze. ‘Nog wel.’
Nog wel ja. Daarom was hij ook met deze challenge begonnen. Het was de bedoeling dat mensen zouden nadenken na het horen van deze tekst. En de band was bekend genoeg om een beetje invloed te hebben op de fans.

And there is one less lion sleeping here tonight
There is one less lion seeing… the morning light…


‘Wild life crime?’ vroeg ze. Hij knikte. Hij had niets met haar besproken, omdat hij dit op haar uit wilde testen. Dat deed hij wel vaker met nieuwe nummers. Zo wist hij of de boodschap duidelijk genoeg was. Hij wilde er immers meer mee zeggen, dan alleen iets over Earth Hour. Alhoewel…

Sitting in the dark I wonder
Something something Mother Earth…


Sandra begon te giechelen. ‘Catchy!’ luidde haar commentaar. Het flakkerende kaarslicht danste op en neer, alsof het ook moest lachen om zijn vreemde gedachtenkronkel.
‘Net had ik het nog…’
‘Neem je tijd lief, je hebt nog een half uur.’
‘You are not helping…’ zong hij op een hoog zeurderig toontje, maar dat maakte haar nog meer aan het lachen. Wat was het nou? ‘Sitting in the dark I wonder…’
‘Moet er ook een panda bij?’ zong ze giechelend. Het was aanstekelijk en hij voelde een brede glimlach op zijn gezicht verschijnen. Het was precies de ontspanning die hij even nodig had:

Sitting in the dark I wonder
How I can save my Mother Earth
Is there a way, I ponder
To change our downwards spiralling curve?


‘O ik krijg er koude rillingen van!’ fluisterde ze haast buiten adem, alsof ze haar adem een tijdje had ingehouden.

And there is one less… ice berg floating here tonight
There is one less piece of arctic shining in the morning light


‘Wacht, ik heb ineens een idee,’ ze legde haar mobiel weg en reikte naar een koffertje dat op zijn bed lag en haalde haar viool tevoorschijn. Het kaarslicht speelde meteen met het glanzende hout en metalen accenten van de viool. ‘Wat zijn de akkoorden ook weer?’
Joep somde ze op, terwijl hij zijn laptop pakte, de voeding losmaakte van de computer en vervolgens aanzette. Ondanks de warmte van de kaarsen om hen heen, kreeg hij nu een beetje kippenvel, terwijl ze de warme grondtonen speelde van ieder akkoord. Stiekem kon hij nooit genoeg krijgen van haar vioolspel. Dat kwam ook omdat ze dan altijd zo zelfverzekerd overkwam. En dat vond hij eerlijk gezegd nogal sexy.
Hij zette de webcam aan om zo hun componeerproces vast te leggen. De dragende tonen van de viool, de lichte toon van zijn gitaar en het kaarslicht gaven het nummer direct een apart, misschien wat aards tintje. Perfect.

In nog geen tien minuten schreven ze zo samen het nummer af. Hij de tekst en de basis, terwijl Sandra voor de perfecte versiering en verrijking van de tekst zorgde. Zo nu en dan speelde ze een stukje van The Lion Sleeps Tonight erdoor heen. Hij had het idee dat het donker, het kaarslicht en het thema de inspiratie vanzelf naar boven haalden. Hij schreef wel vaker nummers in de avonduren, maar zelden bij kaarslicht.
‘Misschien wel goed om vaker te doen,’ dacht hij, ‘het bespaart niet alleen elektriciteit, maar het wakkert ook een deel van mijn creativiteit aan wat ik nog niet ontdekt had…’
‘Waar denk je aan?’ vroeg ze ineens. Ze zat met haar mobiel in haar hand en zal vasrt wel weer wat fotootjes en een update op social media hebben gezet.
‘Hoe lang we nog hebben…’ zei hij.
‘Het is tien voor half tien…’ antwoordde ze met een lichte verbazing in haar stem.
‘Wow… dat is snel gegaan!’
‘Tja… het is ook maar één uurtje in het donker,’ zei ze.
‘Wel een bijzonder uur…’
Ze knikte. ‘Zijn we er klaar voor om dit kindje met de wereld te delen?’
‘Yeah, it’s showtime.’
Ze zette de webcam aan en Joep wist dat het uur nu echt voorbij was. Hij vond het erg leuk dat ze het nummer een kindje noemde. Hij hoopte dat deze bijdrage aan Earth Hour hielp om de beweging nog meer te laten opgroeien.
‘Go!’ fluisterde ze weer en hij wist wat hij moest doen.
‘Hi everybody! Daar ben ik weer. Dank jullie wel voor alle leuke reacties op onze tweets en zo. Sandra en ik hebben het nummer geschreven. Het is af, maar misschien nog wel een beetje ongepolijst, dus het kan hier en daar nog een beetje rammelen. Het nummer heeft nog geen titel, maar voel je vrij om je suggesties in de comments te plaatsen. Ik hoop dat jullie een leuke Earth Hour hebben gehad. Wij in ieder geval wel. Here is our song. Enjoy!’
Hij zag in zijn ooghoek dat Sandra haar viool alweer had gepakt. Even wisselden ze een korte blik met elkaar, daarna telde hij af en ze begonnen te spelen. Het klonk wat melancholisch en dromerig, maar dat paste eigenlijk wel het beste bij de tekst, het thema en vooral het kaarslicht dat een deel van de duisternis op zijn houten zolder verdreef. De sfeer voelde goed en hij begon te zingen:

Somewhere in the Serengeti
Roams the Lion wild and free
There’s a man, thinks ‘Sure, he’s pretty
To hang on my wall for all to see’

And there is one less lion sleeping there tonight
There is one less lion seeing the morning light

Sitting in the dark I wonder
How I can save my Mother Earth
Is there a way, I ponder
To change her downwards spiralling curve

And there is one less iceberg floating here tonight
There is one less piece of arctic shining in the morning light

There are people, getting in motion
Setting our Earthly Mother free
Saving arctic, hills and ocean
Saving wild life, for everyone to see

And there is one more tiger, sleeping here tonight
And there is one more rhino, seeing the morning light
And there is one more humpback, singing a whaley tune
And there is one more wolf, howling freely at the moon
And there is one more leopard, roaming on the land
And there is one more human, taking a new stand
And there is one more human, sitting in the dark
And there is one more human, trying to make a mark
There is one more gorilla, hugging her baby really tight
And there is one more lion sleeping here tonight

Yes the lion sleeps tonight...

Hii a wee o whim o way
Hush my darling don't fear my darling
The humans sleep tonight....


De laatste tonen verdwenen in de duisternis en in die stilte was het ineens half tien geworden. Sandra stopte de webcam en begon direct met het uploaden van het filmpje. Joep genoot nog even na en staarde in het kaarslicht. Het voelde goed. Misschien hier en daar nog een beetje bijschaven, maar dan…
Sandra verraste hem met een kus op zijn wang. ‘Ik ben trots op je,’ fluisterde ze met een brede glimlach. Hij glimlachte terug en hoopte dat de boodschap van de tekst duidelijk zou zijn voor iedereen die ernaar luisterde. En dat er nog meer mensen iets bewuster om zouden gaan met de natuur om hen heen.

***
© 28 maart 2015
Tekst & idee: Berry de Nijs
Joep en Sandra zijn karakters uit het boek Dance SoulBlues van Berry de Nijs, verkrijgbaar via de Bruna Tablisto app als e-book of via Gopher.nl voor een gedrukt exemplaar.

woensdag, november 05, 2014

Daar word ik vrolijk van...

Op Facebook gaan veel tags de rondte waarbij je foto's moet plaatsen. eerst was ik getagd in een opdracht met vijf selfies en daarna met vijf dagen lang een zwart-wit foto plaatsen met een positieve vibe. Nu werd ik genomineerd om 5 dagen lang iets te posten waar ik blij van word. Bij deze plaats ik ze ook hier op mijn blog. Kijk daar word ik nu ook vrolijk van. :D

Dag 1 ik word blij van het bezoeken van dierentuinen. Lekker in de buitenlucht, kijken naar dieren en deze natuurlijk vastleggen op de gevoelige plaat, zodat ik thuis heerlijk kan nagenieten van een heerlijk dagje weg


Dag 2: Ik word blij van dit zwart met witte gezichtje. Iedere dag weer. Hoezeer ik soms ook mijn ouwe bokje kan missen, zou ik dit koppie ook niet meer willen missen. Puppy liefde


Dag 3: Familie & Vrienden. Daar kan ik eigenlijk maar 1 ding over zeggen, want het spreekt wel voor zich. ♥ ♥ ♥- ik hou van jullie!


Dag 4: Muziek. Luisteren, zingen, saxofoon spelen, maken... muziek is een deel van mijn leven en een deel van wie ik ben. Ik word blij van heel veel soorten muziek, maar ik heb altijd wel mijn voorkeuren waar je me voor wakker kunt maken.


Dag 5 alweer. Waar ik blij van word is schrijven. Of het nu een Cookie Report, een verhaal of een blog voor Writing Berries is, ik hou ervan om een tekst te creëren. Dat geldt natuurlijk ook voor het schrijven van blogs en artikelen voor opdrachtgevers. Schrijven is mijn pure passie! En daar word ik iedere dag weer blij van.

donderdag, oktober 23, 2014

Throwback Thursday: Dance SoulBlues

21 oktober 2006. De dag dat ik voor het eerst mijn eigen boek in handen kon houden. De dag dat een droom van me uitkwam. De dag waar ik jaren voor geschreven had. De boekpresentatie bij Bruna hier op Overvecht was superleuk, vooral ook door het praatje van Pim (de bedrijfsleider). Hij had de boekpresentatie aardig aangekondigd in de winkel en overal waar ik keek zag ik mijn Dance - SoulBlues staan. MIJN! De bos bloemen kreeg ik van mijn trotse papa die maar al te goed het dubbele gevoel van de dag begreep. Ik ben overigens nog steeds bezig met deel 2 en met de Engelse vertaling van deel 1, maar het gaat helaas niet zo snel als ik zou willen. Maar deze foto... dat smaakt zeker weten naar meer!


maandag, december 31, 2012

Jaaroverzicht 2012

Er is dit jaar zoveel gebeurd en veranderd dat ik besloten heb het eens allemaal op papier te zetten…

Januari
Het jaar begon niet goed toen ik na 4 dagen werken over mijn toeren naar huis ging. De dag erop zat ik bij de huisarts en zij constateerde dat ik vlak voor een burn-out zat. Drie weken geen werk, maar eens goed tot rust komen. Wanneer je drie weken tussen allerlei emoties heen en weer geslingerd wordt, omdat je toch niets beters te doen hebt om in je eigen hoofd te graven komen er toch heel wat dingen naar boven. Ik had tijd om na te denken en hakte een knoop door… En om maar weer eens aan te stippen hoe dubbel emoties zijn: genoten van Bassie in de sneeuw en van de Winterefteling.

Februari
Zoetjes aan toch weer beginnen met werken voor Lijfblad. Nog steeds onder controle van de huisarts iedere week weer een paar uurtjes meer. De knoop was al doorgehakt: ik ga stoppen met Lijfblad. Een niet licht genomen beslissing, maar wel eentje waarbij ik mij heel fijn voelde. Ondertussen genoot ik van het Dolfinarium (de eerste keer van vele dierenuitjes zo bleek later dit jaar) wat weer open ging, ging ik eind februari voor het eerst naar Avifauna en genoot ik samen met Bassie van de vele sneeuw in de tuin. Want mijn oude bokje was wel oud, maar wanneer er sneeuw lag ging hij uit zijn dakje als een kleine pup!

Maart
Maart was een heel gekke maand. Het begon goed, maar eindigde met een dieptepunt. Op 4 maart Dichterbij Dolfijnen in het Dolfinarium, dat was genieten. Ook begon de lente haar eerste zonnestralen te schijnen op de wereld. Genietend van een pas geknipte Bassie lekker wandelen in de zon. 29 maart overleed mijn ouwe bokje, omdat de ontsteking aan zijn oog knapte. De dierenarts kon niets meer voor hem doen en ik hoor mezelf nog zeggen: ‘Jawel, we kunnen hem helpen.’ Bijna 17 jaar, zo fief en vrolijk… een heel erg groot gemis. Eigenlijk nog steeds. We waren dan ook mijn halve leven samen…

April
Mijn laatste maand bij H&B Publishing en dus Lijfblad begon goed omdat ik die maand mij ook weer voor 100% beter meldde bij de arbodienst. De maand bestond voornamelijk uit heel veel opruimen, een ontzettend pijnlijke wortelkanaalbehandeling, een uitbarsting van netelroos, de laatste loodjes voor Lijfblad, het inwerken van mijn opvolgster, mijn afscheidsdiner van de collega’s en Sammie. Bassie liet zo een groot gat achter dat anderhalve week later (8 april, eerste Paasdag om precies te zijn) papa en ik naar St. Oedenrode gingen om een nieuw hondje te bekijken. Daar zat kleine Sam, met zijn roversmaskertje op, te wachten totdat hij met iemand mee naar huis mocht. Met ons dus. Ook ontving ik in april Bassie zijn as en mijn ashanger.

Mei
1 mei begon mijn nieuwe leven. En hoe! Hoewel ik nog geen andere baan had, solliciteerde ik er lustig op los, zonder mij eigenlijk ergens zorgen over te hoeven maken. Om lekker te blijven schrijven begon ik mijn professionele beauty, health & lifestyle blog Writing Berries. Mijn eerste echte tekst ging over de persbijeenkomst van C&A, waarna ik al snel op reportage ging voor Hond in de Klas. Ondertussen pakte ik nog een fotocursus mee in Dierenpark Amersfoort, ging met de meiden naar Sea Life en een high tea doen in een zonovergoten Scheveningen en sloot ik de maand af door met kleine Henk een dolfijn te gaan knuffelen in het Dolfinarium (zijn verjaarscadeau). Ook kreeg mijn tekstbureau Writing Berries in eens vorm…


Juni
Het Europees Kampioenschap voetbal begon en ik vond een website waar ik opdrachtjes kon aannemen om teksten te schrijven. Ook mijn blog kreeg steeds meer vorm en ik merkte hoe fijn het was om dingen daarvoor te gaan plannen. Ondertussen vond ik ook nog eens een tijdschrift wat mijn artikel Hond in de Klas wilde publiceren, namelijk Me & My Dog Magazine! Papa had vakantie, ik nam dagjes vrij om tussendoor mijn bedrijfje vorm te geven en dat uitte zich in leuke dagjes uit. Zo zijn we naar Texel geweest waar ik met Sammie even op het strand bij de vuurtoren moest lopen, ging ik in Boudewijn Seapark met Beachie op de foto en genoten papa, Ploon, Sammie en ik van de Duitse dierentuin Allwetterzoo.

Juli
Wauw! Het is zomer! Wat een warme dagen en wat was het heerlijk om met mijn laptopje buiten in de tuin te zitten en te schrijven. Gewoon omdat het kan! Zwembadje erbij, voetjes erin, drankje binnen handbereik, Sammie snurkend bij je. Ge-nie-ten! Dat werken zo als vakantie kon voelen, dat was ik echt vergeten. En ondertussen dagjes naar Dierenpark Amersfoort en het Dolfinarium. 21 juli was een super bijzondere dag, want Ploon was jarig. Papa en ik hebben haar ‘ontvoerd’ naar de dierentuin met een taarthoed op voor een heerlijke verjaardag. Altijd fijn als een plannetje slaagt! We hebben met zijn allen genoten.

Augustus
Wanneer je serieus gaat afvragen waar je de tijd vandaan haalt om zo vaak naar de dierentuin te gaan, en dat beantwoordt met ‘goed plannen’ dan weet je dat je goed bezig bent. Want ook in augustus gingen we een aantal keren naar een dierentuin toe. Zo gingen Esmeralda en ik maar eens Vroeg uit de Veren in Dierenpark Amersfoort, gingen Henk en Thomas met mij naar het Dolfinarium en heb ik met Esmeralda ook nog de orchideeënhoeve bezocht (okay, geen dierentuin, maar er woonden wel vissen en schildpadden). Ondertussen wisselden zomerse dagen en regenachtige dagen zich met elkaar af. En was het tijd voor om het terras in de achtertuin af te maken. Het zou met mijn verjaardag klaar zijn… maar ja Sammie vond zijn privéstrand ook wel heel erg leuk. En niet onbelangrijk: ik was weer begonnen met sporten. Aquarobics, iets wat mijn bekken wel kan hebben!

September
Happy Birthday to me! 1 september werd ik 34. En hoewel het gek was dat Bassie daar dus voor het eerst niet bij was sinds mijn 17de verjaardag, was ik heel gelukkig dat Sammie er wel was. Op mijn verjaardag werd ik door mijn Dolfi vriendinnen super verrast met een fotolijst gevuld met onze uitjes! Echt geweldig. Mijn verjaardag konden we buiten vieren op het nieuwe terras (jaja, natuurlijk was het klaar!). We bezochten deze maand Ouwehand’s Dierenpark in Rhenen, Boudewijn Seapark in Brugge (voor een dichterbij dolfijnen waarbij ik helemaal zeiknat gespat werd door mijn lieveling Beachie!), Aqualand Zoo Friesland en het Dolfinarium. Het weer sloeg ineens om: de herfst was in aantocht natuurlijk en dat kon je merken.

Oktober
Een knotsgekke maand, dat oktober, al zeg ik het zelf. Terwijl ik veel teksten uit mijn pen liet vloeien, heb ik heel veel dierentuinen bezocht. Maar er was meer. Me & My Dog Magazine kwam uit met mijn artikel erin (whoop whoop), ik had heel veel akkefietjes met de postbezorging (6 poststukken in een jaar die niet zijn bezorgd), natuurlijk voorbereidingen voor mijn Halloween feestje en een middagje Holiday on Ice met papa (Speed was zo gaaf!). In de tussentijd gingen we nog naar Allwetterzoo in Münster, dronken we koffie in Dierenpark Amersfoort en bezochten we op de laatste openingsdag van het seizoen het Dolfinarium. Het Dolfi sloot haar deuren en gaat pas 27 april weer open… wat te doen in de tussentijd…

November
Juist… andere dierentuinen bezoeken. Zoals Noorderdierenpark Emmen, waar je kunt genieten van de prachtige olifant Radza! En op uitnodiging van Dierenpark Amersfoort naar Ode van de Olifant waarbij de naam bekend werd gemaakt van de pasgeboren babyolifant: Kyan. Maar stiekem toch ook naar het Dolfinarium voor een lezing over de geschiedenis van mijn favoriete dierenpark. Meteen maar een beetje netwerken natuurlijk. Ook ging ik in november naar Breda voor een persbijeenkomst over de nieuwste fitnesstrend van 2013, ging ik naar een lezing van de Kamer van Koophandel om meer te leren over het beginnen van je eigen bedrijf, kwam Sinterklaas weer aan in Nederland en had ik een afspraak met een potentiële nieuwe klant! Een maand met allerlei dingen om nooit te vergeten. Maar misschien zal deze november me vooral bij blijven als de maand waarop ik officieel Writing Berries oprichtte door mijn tekstbureau in te schrijven op 2 november bij de Kamer van Koophandel!

December
En dan de laatste maand van het jaar. Natuurlijk begonnen met het vieren van Sinterklaas en diezelfde week met Esmeralda en papa naar Amersfoort voor het aanschaffen van een abonnementje op deze dierentuin (hadden we eigenlijk veeeeel eerder moeten doen). Heb ik een klant binnen gehaald voor Writing Berries en dat project start in januari. Ga ik mijn eerste omzetbelasting aangifte doen voor Writing Berries. Heb ik intens genoten van de kerstdagen en ben ik met Esmeralda naar Dierenpark Amersfoort geweest voor een avondrondleiding. En dan is het nu in ene Oudjaar… Proost!

2012 is omgevlogen en ik ben heel diep gegaan om mij nu zo rustig en weer vrolijk te voelen. Ik geniet met volle teugen van mijn nieuwe carrière en het freelancer bestaan. En dan ben ik vast nog wel het een en ander vergeten te noemen. Zoals dat kleine Henk in minder dan een jaar tijd zijn A, B en C zwemdiploma’s heeft gehaald. Dat kleine Thomas voor het eerst echt naar school is gegaan. Dat Sammie zo ontzettend lief, speels en ondeugend is. Dat mijn boek SoulBlues nu ook verkrijgbaar is als e-book voor Android en iPad via de uitgeverij. Dat ik zo genoten heb van keigoede films. En dat we ontzettend hebben gelachen, gehuild en gehuild van het lachen om niets. Ik hoop dat 2013 een mooi jaar wordt voor ons allemaal!

Gelukkig Nieuwjaar!

donderdag, december 06, 2012

Ook op de digitale boekenplank

WAUW!

Ik bedoel... gewoon... WAUW!

Dit is echt kicken. Mijn kindje op de boekenplank is nu ook verkrijgbaar als digitaal exemplaar voor je iPad of Android tablet. Verkrijgbaar via Gopher.nl via de volgende link:
Dance SoulBlues e-book.

Echt gewoon zo gaaf.

maandag, augustus 15, 2011

Internationaal schrijfster

Wat is dat nu weer voor een kop?
Heeft Berry het nu ineens hoog in der bol gekregen?

Nee hoor. Wees maar niet bang. Ik heb nog geen ster allures (ja nog, want wie weet krijg ik dat ooit nog wel eens en zeg nooit 'nooit', geloof ik, maar ik dwaal ontzettend af nu) maar ik mag mij vanaf vandaag officieel internationaal schrijfster noemen.

Waarom?

Simpel: een exemplaar van mijn debuut op de boekenplank Dance SoulBlues heeft zijn veilige doosje verlaten en is in een bruin postpapiertje vandaag richting California aan het verhuizen om daar op een boekenplank van een Twitter vriendinnetje te gaan prijken.

Ja, je leest het goed: ik heb mijn boek verkocht aan een Amerikaanse vriendin. Hoe gaaf is dat? Nou heel gaaf (of zoals ik graag zeg: very awesome). Helaas leest zij geen letter Nederlands. Nou ja... helaas. Helaas is misschien een groot woord, want ik ga heel gewoon mijn hele verhaal vertalen in het Engels. (OMG I have to translate 306 pages!) Makkie.

En omdat ik nog steeds niet weet hoe koeien hazen vangen (blijkbaar doen ze een krop sla na, maar ik weet nog niet welke soort) en ik dan toch bezig ben... ach... dan stuur ik die vertaling straks toch ook maar 'gewoon' naar een Amerikaanse uitgeverij...

Ster allures? Nee, nog niet. Maar ik durf wel te dromen. En wie weet...


zondag, april 10, 2011

Even voorstellen: Erica

Een van de karakters in mijn boek DANCE SoulBlues is het zusje van Eric, genaamd Erica. Een grappige jonge meid die probeert alle dingen in haar leven met elkaar te combineren. Ik vind haar als karakter zo leuk, dat ik een spin offje met haar aan het schrijven ben. Mag ze zichzelf even aan jullie voorstellen?


Hoi allemaal!
Mijn naam is Erica en ja, ik ben een beetje prettig gestoord. Ik hou van schrijven, muziek, shoppen, tv kijken én van de toneelclub. Lachen hoor, zo op school. Ik ben nog vijftien en heb helaas nog een fiets… Maar ach, zo erg is het niet, want ik mag bij mijn broer achterop (of achterin want hij is 5 jaar ouder en heeft al een rijbewijs!). Onwijs handig. Ik maak van alles mee op school, met mijn beste vriendin Aurora en natuurlijk ook thuis. En deze dingen wil ik graag met je delen. Want gedeelde smart (of vreugde)… Na, je begrijpt het wel!
Dikke kuzzies, Erica


Binnenkort zal ze een avontuur met jullie delen!


zaterdag, januari 08, 2011

maandag, november 15, 2010

Cadeautip van Zwarte Piet



Alleen in november en december via dance.thebooks@gmail.com: € 5,- korting op Dance SoulBlues, geen verzendkosten. Dat betekent dat je Dance SoulBlues al voor € 12,50 in huis hebt! Als dat geen leuk cadeau is!
Voor 1 december besteld is voor 5 december in huis!


maandag, juli 13, 2009

Vervolg op SoulBlues

Jaja... het zat er al een tijdje aan te komen. Ik bedoel, het zou een beetje tijd worden ook dat het vervolg op SoulBlues er een keertje aankomt.

SoulBlues, mijn debuut op de boekenplank, verscheen in oktober 2006. Sindsdien is het geen bestseller geworden, maar is het toch al aardig verkocht en dus gelezen. Iets wat ik zowel heel spannend als heel gaaf vind. Want ja, dat is toch altijd wel mijn droom geweest. Maar... SoulBlues staat daar ook maar zielig alleen op de boekenplank tussen boeken van andere schrijvers in en ik dacht, het wordt tijd voor deel 2.

Deel 2 zit al langer in de pen. Ik ben sinds 2007 zo'n beetje bezig met het starten van een nieuw verhaal, over dezelfde band. We gaan verder waar SoulBlues ophoudt en de jongens en meiden van de band timmeren hard aan hun carrière. Maar ook aan hun eigen levens en relaties wordt hard gewerkt.

Eén tipje van de sluier? Okay dan... ik introduceer een derde hoofdpersoon, Jan. We kennen Jan al uit deel 1, hij is de verlegen basgitarist. Of valt die verlegenheid wel mee?

Je weet het zodra ik het boek af heb en natuurlijk weer bij een uitgeverij heb kunnen uitbrengen!
Nog even geduld dus. Maar zoals het nu gaat, loopt het lekker. Misschien komt het wel weer door de zon, mijn bezoekjes aan het Dolfinarium en de Allwetter Zoo, maar ik barst van de inspiratie.

Wordt vervolgd...


vrijdag, april 11, 2008

Nieuwe site

Hey mensen...

Ik ben een extra blog gestart met nieuwsberichten en dergelijke omtrent mijn boeken.
Dance-thebooks.blogspot.com.

Surf je ook eventjes langs?


woensdag, november 28, 2007

Even Google-n

Wat je al niet leert over jezelf

Ik zat eventjes op hyves en zag daar een linkje staan met 'Google Berry'. Ik dacht, wat maakt mij het uit... maar nu heb ik toch wel blozende blosjes van verlegenheid. Want mijn naam komt best wel vaak bovendrijven. En ook vaak in combinatie met...

Juist. Dance SoulBlues. Omdat ik ook wilde weten wat ik daarover kon vinden op het Internet heb ik dat ook maar eens ingetoetst en wat blijkt... dat je het ook via andere kanalen kan kopen! Dat biedt weer perspectieven nietwaar?

En wat ik ook leuk vond, was dat het boekje wat ik ooit voor Wolters Noordhoff heb gemaakt over je eigen popgroep ook naar boven kwam via Google. Helaas kan ik niet veel credits nemen voor deze titel. Mijn tekst - waarvoor ik overigens netjes ben betaald - is vervolgens aardig door de mangel gehaald door iemand anders. Hierdoor sta ik als co-auteur, maar eigenlijk heb ik er niet veel mee te maken gehad. Heel jammer... Vooral omdat de man van Wolters mijn schrijfstijl en info eerst had bejubeld.

Afijn, dat terzijde. Maar het is wel even lekker voor je zelfvertrouwen om steeds je naam en je boek op de verscheidene pagina's te zien!


zondag, januari 28, 2007

Boekbespreking?

SoulBlues

Discussie!?


Hello Peeps!

Zo links en rechts en via de mail of sms krijg ik van mijn vriendjes en vriendinnetjes al berichtjes dat ze mijn boek al hebben gelezen en dergelijke. Hartstikke leuk! Top! Echt waar.

Maarre: waar blijft de aan mij beloofde boekbespreking?
Ja... jullie ja. Ik heb het inderdaad tegen jullie twee in het bijzonder.

Kijk, voor mij hoeft het niet, maar wat je beloofd moet je ook nakomen, toch?
Dus, mag ik jullie bij deze even uitnodigen een bespreking te houden? Je kunt het doen via comments bij deze post of - nog leuker - door in het forum van Keevie & Ik een topic te beginnen.

Ik wacht geduldig af...


zondag, december 31, 2006

2006

Laatste dag van het jaar

Het is bijna zover. Over een luttele 8 uur is 2006 alweer voorbij en beginnen we met zijn allen vol goede moed aan 2007. Gek eigenlijk, dat het toch iedere keer weer zo snel gaat.

2006 is toch wel weer een leuk jaar geworden. Zo is mijn persoonlijke hoogtepunt dit jaar dat ik eindelijk mijn boek heb uitgegeven - als je dit nu voor het eerst leest, klik dan zo even op het label SoulBlues aan het einde van deze post. Enkele vrienden en vriendinnetjes hebben het boek al uit, waaronder Papa. En ik heb al vele mooie complimentjes ontvangen per mail of sms of gewoon zo. Ik ben er superblij mee. Nog. En het is ook nog steeds een beetje vreemd.

Ook hebben Keevie & Ik het afgelopen jaar errug veel meegemaakt. Bijvoorbeeld zeer recentelijk dat de snelheidsmeter het begaf, maar we hebben ook leuke dingen meegemaakt. Zoals de nieuwe autoradio. En de fijne ritjes naar mijn favoriete waterdierenpark, het Dolfinarium. Waar ik ook weer zeer mooie foto's heb gemaakt dit jaar.

Dit jaar is mijn neefje een jaar oud geworden en hij loopt nu al helemaal los. Al is het soms wel handig om je mee te nemen aan je vinger omdat hij van alles aan je wilt laten zien. Ik heb dit jaar ook zeer veel opgepast - iedere maandagmiddag, met uitzondering van vakanties - en daardoor zie je hem ook echt veranderen. Erg leuk.

En natuurlijk hebben we weer veel saxofoon gespeeld dit jaar. Volgend jaar, 11 januari gaan we met het Kwartet Quatro Saxophoni optreden in Cees' Place te Utrecht. Erg spannend allemaal, aangezien er nog wel even goed geoefend moet worden op een paar stukken. Maar dat komt wel goed.

En dit jaar ben ik ook weer gaan sporten. Zwarte Piet is weer geweest sinds een jaar of drie. Op mijn werk gaat het steeds beter... Eigenlijk, als ik er zo over nadenk, zijn de meeste dingen wel in de afgelopen maanden gepropt... Maar ach. Gelukkig hebben we mijn weblog nog, vol foto's, verhalen en gedichtjes... kan ik zelf nog eens even nalezen wat er allemaal gebeurt is het afgelopen jaar.

Mijn goede voornemen? Ik wil ietsjes meer tijd voor mezelf incalculeren volgend jaar. Zodat ik meer tijd heb om te schrijven en te webloggen. En ook om Cookie Report van Koekiemonster meer bij te houden. Want hij heeft nog steeds een boel te vertellen, maar dat typen gaat niet zo met pluizige vingers!

Hoe dan ook: Tot volgend jaar allemaal! En voorzichtig met vuurwerk.

Dikke kus.



woensdag, november 08, 2006

soulblues-update

SoulBlues ~ boekenballetje

Vandaag was er een feestje in het hoofdkantoor van Bruna. Een klein bescheiden feestje met zo'n 100 mensen, die verlekkerd langs tafels liepen waarop onze boeken waren uitgestald. Jawel, we hadden een klein boekenballetje. En het was wel erg gaaf om alle titels bij elkaar te zien. In totaal zijn er via de Gopher en Bruna actie 180 titels uitgegeven. En dat is een applausje waard.

Wat ik persoonlijk erg leuk vond is dat ik de vormgever van mijn boek heb gesproken. De reden van deze cover? Hij was met het doorbladeren meerdere malen het woord saxofoon tegengekomen en eigenlijk dacht hij bij Soul en Blues ook aan saxofonen - en gitaren, maar toch meer aan saxofoon. Ik vertelde hem dat ik zo ontzettend blij ben met mijn ontwerp. Ook omdat ik dus zelf saxofoon speel!

Na wat toespraken en anekdotes, een bitterbal en een drankje was het alweer tijd om naar huis te gaan. Maar het was wel een heel leuk feestje. En de badge met mijn naam, titel van het boek en de cover ervan zal zeker een ere plaatsje krijgen. Je krijgt niet iedere dag je eigen roman opgespeld.


zondag, oktober 22, 2006

soulblues-update

SoulBlues ~ foto's

Ik ben nog steeds aan het nagenieten. Gelukkig hebben we de foto's nog...



...op BluesBuzz,The Nice, that's my nickname en Bruna Overvecht.


zaterdag, oktober 21, 2006

soulblues-update

SoulBlues ~ de presentatie

En eindelijk was het dan zover. Vanmorgen al vroeg wakker, omdat ik nog wat dingetjes wilde opruimen. Uiteindelijk heb ik eerst naar 'My Life as a Teenage Robot' zitten kijken, voordat ik aan opstaan toe kwam. Met vlinders in mijn buik heb ik vervolgens mijn haar gedaan, leuk make-upje uitgezocht, mijzelf in mijn Dance tenue (eigengemaakt promo-shirt met zwarte broek, bling-gympen, megabling oorbellen, geluksengeltje en natuurlijk colbert) gestoken en vervolgens beneden wat aan de slag gegaan. Het was een kwestie van seconden. Gelukkig kwam Ploon al om half 10, want gedeelde nervositeit... enfin.

Om kwart voor 11 zijn we met zijn allen (Evert, Henk, Wilma, Henkje, Ploon, ik en Papa) naar het winkelcentrum getogen, waar Maureen met Gaja-Fleur zich al snel bij ons voegde.

De Bruna stond in het teken van SoulBlues. Zowel de pilaar voor in de winkel, als achterin, als op de tafel bij de jeugdboeken stond vol met mijn - ja, echt waar... - boek. Daarnaast had de bedrijfsleider van Bruna Overvecht A4tjes opgehangen met de tekst dat er om 11 uur een presentatie zou zijn van Dance SoulBlues. Nou, dan voel je je wel heel erg speciaal hoor!

Na een leuke speech en een cadeautje - een heerlijke fles wijn van Bruna en een prachtige bos bloemen van papa - was de verkoop dan officieel begonnen. Evert en Henk namen een rush naar de pilaar waar ze al snel in een kassarij belandden en ik achter in de winkel alwaar ik de boeken kon signeren. Wat ik ook gedaan heb. En ik hoop - ondanks het ene schrijffoutje - verder helemaal naar wens. Tijdens het kletsen in de winkel kwam Peter - van FC Utrecht - ook nog langs voor een boek met handtekening, wat ik echt hartstikke leuk vond. Ik voelde me eigenlijk een beetje jarig vandaag. Dat, in combinatie met het idee dat je net een Oscar hebt gewonnen ofzo. Heel bijzonder.

Na de presentatie en mijn signeersessie hebben we even lekker gegeten bij Charlie Chiu's om nog voor thee, koffie, fris en een koekje bij mij thuis aan te belanden. Ook dat was echt heel gezellig, want kleine Henk en Gaja-Fleur hebben nog heerlijk met elkaar gespeeld.

Ik heb een superdag gehad. Eerlijk waar. En ik hoef niet op de volgende Kinderboekenweek en kinderjury te wachten hoor... ik heb mijn eerste (zilveren) griffel al binnen! Bedankt Maui!


Foto's zullen binnenkort online zijn op BluesBuzz.punt.nl, The Nice, that's my nickname en op BrunaOvervecht.nl. Maar ook Koekiemonster - altijd van de partij - zal op zijn Cookie Report aandacht besteden aan deze heugelijke gebeurtenis. En ik natuurlijk ook! Tot later!


vrijdag, oktober 20, 2006

Soulblues

SoulBlues ~ Update

Morgen is het dan zover! De boekpresentatie bij Bruna Overvecht. Ik vind het reuzespannend. En terecht, want er is een droom van mij uitgekomen. Eentje waarover ik al vanaf het moment dat ik kon schrijven ik al dagdroom: mijn eigen boek in een boekenwinkel op de plank! Gaaf...

Wat ook gaaf is, is de aankondiging van de presentatie op de website van Bruna Overvecht:

In het kader van de actie "Geef je eigen boek uit met Bruna" hebben wij weer een juweeltje in de winkel liggen.


Bloos... als ik me morgen net zo voel als bij mijn VWO diplomauitreiking... dan word ik qua kleur weer echt een blueberry...


PS: sinds vandaag is Dance SoulBlues ook te bestellen via www.bruna.nl. ISBN: 905179410X.


vrijdag, oktober 13, 2006

soulblues-update

SoulBlues ~ update 3

Jawel lieve mensen, de derde update van vandaag. Ik ben namelijk even naar de winkel geweest en daar stonden er al een paar. Maar volgende week is de echte presentatie. Tot die tijd is hij wel te koop via gopher.nl en bruna.nl.

Man, wat een dag zeg, maar wel heel gaaf om zo je eigen boek in de winkel te zien staan...


Soulblues - update 2

SoulBlues ~ update 2

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, b, c, d... even een rondje rennen om het gebouw en dan... pfffffffffffffffff.

Krijg ik net een berichtje op mijn andere update dat ik al te vinden ben op bol.com, maar er staat nog bij 'niet leverbaar'... kijk maar:



Dus ik denk, eventjes naar de uitgever op www.gopher.nl en wat staat daar? Juist, mijn boek. De mijne, met cover en natuurlijk wat het gaat kosten (€ 17,50) plus het ISBN-nummer...

Ooooookay... het gaat nu echt gebeuren. Bovendien is het boek (bijna overal) leverbaar!

I'll keep you posted!


B'Day Countdown