Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?
Posts tonen met het label René Ponk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label René Ponk. Alle posts tonen

zaterdag, oktober 30, 2004

Coole Keep!

René Ponk: mijn Man of the Match

Gisteravond in een uitverkocht Galgenwaard met een record aantal bezoekers van 22.000 (!) man en vrouw, speelde FC Utrecht tegen PSV uit Eindhoven. Alje Schut werd uitgeroepen tot Man of the Match. Wie dat bepaalt weet ik niet, maar ik vond hem niet de beste man van het veld. En met mij vele anderen, waaronder het Utrechts Nieuwsblad.

Nee, mijn Man of the Match was René Ponk. Hij keepte fantastisch! De ballen die hij moest hebben, had hij ook. Waardoor PSV nooit tot scoren kon komen. Ja, ze probeerden het wel (pakweg drie, vier keer), maar telkens stond onze Ponk een beetje in de weg. Waar hij ook hoorde te staan. Tot ergernis van onder andere Jan Vennegoor of (was het) Hesselink, Ji Sung Park en Gerals Sibon van PSV. Tja, sluitpost Ponkie is nu eenmaal een blok.

Het Utrechts Nieuwsblad gaf René een 8 voor zijn prestatie. Man of the Match Alje Schut een 6,5. Toch wel een verschilletje nietwaar? Na afloop van de wedstrijd (die gemaakt werd door de FC en niet door de Eindhovenaren) heb ik nog maar even geroepen dat Ponkie geweldig had gekeept. Want zeg nu zelf? Hij is toch wel degene die tegen de huidige nummer 1 van de Holland Casino Eredivisie de nul heeft gehouden!

Foto: Frank Zilver
René Ponk geconcentreerd in zijn doel, maar mét verwarrend shirt. Er werd al gefluisterd op de tribune dat Ponk een scheidsrechtersshirt aan had getrokken zodat hij in staat was doelpunten af te keuren...

zondag, september 26, 2004

Rots

Eenzaam in het doel

Ik ben zojuist terug van het duel tussen FC Utrecht en Ado Den Haag. Hoewel de Ado-supporters alleen maar liedjes kennen om anderen mee te kwetsen, bleef het Utrecht publiek juist heel positief en optimistisch. Maar ja, wat wil je dan ook met zo'n club die aan het begin van de wedstrijd al de aanhang becomplimenteert met hun inzet. Wij waren zelfs zo aardig om over onszelf te zingen (O, wat zijn we lief. O, wat zijn we lief. Zo lief zijn wij in jaren niet geweest. Zo lief, zo lief!), terwijl de supporters van Ado de hekken van het uitvak op hun stevigheid testte. En zo hoort het ook, je niet gek laten maken door de liedjes van anderen, maar achter je eigen club staan.

Wie zich ook niet gek liet maken vandaag was Reneetje Ponk. Eenzaam en verlaten in zijn doel (Utrecht speelde voornamelijk op de helft van Den Haag) deed hij wat rek en strek oefeningen om de spieren vooral soepel te houden, mócht een verdwaalde Hagenees ineens voor het doel opdoemen. Maar niets was minder waar. In de tweede helft kwam Ponk twee keer in actie, waarvan ééntje maar een half schot op doel was en de ander maar een terugspeelballetje.

Goed gedaan jongens. Enne: succes aankomende donderdag in Zweden!

maandag, september 20, 2004

Met z'n allen achter het doel

'Ponkie, Ponkie, Ponkie'

Afgelopen donderdag 16 september blesseerde Joost Terol zich op ongelukkige wijze en mocht keeper René Ponk invallen. Vorige jaar was hij de eerste keeper van FC Utrecht, maar sinds dit seizoen is Joost Terol de eerste keuze van Foeke Booy. Joost is een hele goede keeper, dat wel, maar ik was eigenlijk wel erg gesteld op René Ponk. Eigenlijk vanaf de uit-wedstrijd tegen MSK Zilnia, toen hij die penalty stopte.
Eerst was ik altijd erg nerveus als René in het doel stond, omdat hij nogal stijf op de lijn blijft en niet het doel uitkwam. Op het moment dat die penalty genomen moest worden, zei ik op de bank: 'Als je deze houdt, zeur ik nooit meer over je!' En hij hield hem! Dus heb ik mijn plan omgegooid van nerveuze uitroepen naar positieve aanmoedigingen. En dat hielp. Voor de alliteratie veranderde het 'Harald houwum' in 'Pak hem Ponk!' en dat rolde toch makkelijker uit mijn mond dan het 'Oooooh Po-honk!'. Aanmoedigen helpt nu eenmaal beter, toch?
Nu zit de positieve doelman op de bank. Hij heeft zich erbij neergelegd en staat regelmatig met drinkflessen aan de kant om de jongens in het veld aan te moedigen. In ieder geval helpt hij altijd Joost Terol met inspelen.
Onfortuinlijk blesseerde Joost zich dus, en nam René het over. Joost ging onder zeer luid gejuich het veld af. En René kwam onder luid gejuich het veld op. In mijn vak begon ik met het scanderen van 'Ponkie, Ponkie' wat algauw het hele stadion mee deed. Een positief spreekkoor dus. Kippenvel!
Hij keepte een wereldwedstrijd. En omdat Joost gisteren en aankomende zondag ook nog niet onder de lat plaats kan nemen, kan ik nog even genieten van René.


Een prachtige save tegen Djungardens

B'Day Countdown