
zaterdag, april 29, 2006
Liefs
Gewoon, voor jou


vrijdag, april 28, 2006
Keevie & Ik
Legerkleurige Baja-bug
Gistermiddag hadden Keevie & Ik een leuk drive by contact met een in camouflage legerkleuren geschilderde Baja-bug. Een Baja-bug is - even voor de leken onder ons - een Kevertje met uitgesneden spatkappen en een uitgewerkte motor. Normaal is deze erg verchroomd, maar dit leger Keevje had deze helemaal dof laten worden.
Het leger Keevje reed eerst achter mij bij de afslag van Almere en moest samen met mij zien in te voegen op de A6. Dat lukte wel hoor, want ik kon er tussen en heb toen een gaatje laten vallen voor de Baja. Zwaaien, nog eens zwaaien en nog een keer zwaaien, want het leger Keevje ging er een paar kilometertjes later weer vanaf, maar toch denk ik dat de meeste mensen om ons heen dachten dat we bij elkaar hoorden. En dat is toch wel grappig.
Twee groene Keevjes op de snelweg!
Gistermiddag hadden Keevie & Ik een leuk drive by contact met een in camouflage legerkleuren geschilderde Baja-bug. Een Baja-bug is - even voor de leken onder ons - een Kevertje met uitgesneden spatkappen en een uitgewerkte motor. Normaal is deze erg verchroomd, maar dit leger Keevje had deze helemaal dof laten worden.
Het leger Keevje reed eerst achter mij bij de afslag van Almere en moest samen met mij zien in te voegen op de A6. Dat lukte wel hoor, want ik kon er tussen en heb toen een gaatje laten vallen voor de Baja. Zwaaien, nog eens zwaaien en nog een keer zwaaien, want het leger Keevje ging er een paar kilometertjes later weer vanaf, maar toch denk ik dat de meeste mensen om ons heen dachten dat we bij elkaar hoorden. En dat is toch wel grappig.
Twee groene Keevjes op de snelweg!
donderdag, april 27, 2006
Jazzy Berry...
Zaterdagavond was het dan zover. Ik toogde met mijn saxofoon op mijn nek naar het Domplein. Eerst met bus 1 naar de stad en van het Jacobitheater naar de Dom gewandeld. Helaas was het vele malen kouder dan vrijdag, dus in plaats van een jasje toch maar een fleece vestje aangetrokken.
De locatie van het spektakel was niet te missen, recht onder de Dom voor het beeld van de Vrede waren diverse podia opgesteld, wat stoelen stonden klaar en een aantal muziekstandaards voorzien van wasknijpers. Er was een beetje wind gaan opzetten, dus om te voorkomen dat ieders bladmuziek zou wegwaaien...
Uiteraard was ik veel te vroeg. De repetitie zou beginnen om 6 uur en ik liep om half 6 al op het Domplein, mij af te vragen waarom de tunnel onder de toren was afgezet met een wit doek en steigers, en waar we dan plaats moesten gaan nemen. Nadat ik wat inlichtingen had gekregen van twee vrouwen die de laatste hand aan het leggen waren aan de decoraties, wachtte ik maar even rustig af. Gelukkig was het gebouw van het UCK open want natuurlijk, mijn dierbaarste vrienden raden het al, ik moest even naar de wc.
Daarna kwam er een bekende voor mij. Althans, ze heeft les na mij op de maandagavond. Ook zij was in het wit met oranje, net als alle anderen om mij heen. Bleek dat er kledingvoorschriften waren... Gelukkig had ik een wit blousje aan, met een witte sjaal met gekleurde strepen en natuurlijk mijn witte fleece vest. Dus dat had ik goed gegokt. Gelukkig. Samen zijn we naar het meisje van de organisatie gegaan en daar bleek dat we een beetje verkeerd waren ingelicht door de muziekschool.
We hadden de muziek al moeten hebben en ook al moeten kennen... oeps. Gelukkig had ik mijn nieuwsgierigheid wat op Internet zitten zoeken en kwam ik op de officiële website van de Vrede van Utrecht de bladmuziek tegen. En toevallig had ik deze uit nieuwsgierigheid gedownload en geprint, maar nog niet gespeeld. Gelukkig kwam de trompetist van de avond - en een beetje de begeleider van de blazerssectie - hulp bieden. Het stuk - wat ik bij mij had - was inderdaad het stuk wat we nodig hadden. En hij zou ons er even doorheen fietsen.
Er was echter één addertje in het stuk... alhoewel, zeg maar zes addertjes. Het bestond uit zes kruizen! Mensen die wel eens muziek hebben gespeeld vanaf noten weten wat mollen en kruizen zijn. Normaliter heb je er hooguit drie. In het kwartet ben ik nu voor het eerst in een stuk met vier kruizen aangeland. Maar zés! Zoveel had ik er nog niet bij elkaar gezien. En dus heb ik mijn potlood erbij gepakt en het er even boven gekalkt welke zes het wel niet waren. Het betekent dat er zes noten met een halve toon verhoogd zijn. In plaats van een f speel je dan een fis. Maar dit terzijde...
De trompetist Peter de Beer (als ik het goed onthouden heb, in ieder geval heet hij Peter) heeft ons enorm goed begeleid en geholpen. Hij was een beetje onze dirigent. Tekende nog que's in de muziek waarmee we met de zang rekening konden houden. En, zo zei hij, in principe beginnen we acht maten na 'bim bam bom', maar ja, het is zijn muziek. En daarmee bedoelde hij Jos Zandvliet, de componist en schrijver van dit lied over de vrede. Een aparte man, echt heel kunstzinnig, maar zeer vriendelijk.
Om 8 uur begon het dan. In eens - ik weet nog niet waar ze allemaal vandaan kwamen, behalve 4 toeschouwers - stond het Domplein vol met toeschouwers en gingen we zingen. En spelen. En gelukkig staat het op video, want het ging echt veel te snel voorbij. Wat heb ik het naar mijn zin gehad. Wat een spektakel. Het begon met een schimmenspel - onder de Dom - dat de Vrede uitbeeldde. Daarna gingen we spelen met het Domcarillon - hartstikke vals en uit de maat, maar dat doet er niet toe - vervolgens nog twee keer lekker snel. Er was vuurwerk, de burgermeester kwam kijken en iedereen zong mee.
Hoewel het in de krant op maandag nergens terug te vinden was, maar wel in het Stadsblad van afgelopen woensdag, ging het over tolerantie tussen en samen zijn van verschillende culturen. En dat is iets wat iedereen wel moet onthouden, eigenlijk. Wat ik er van onthouden heb? De adrenalinekick. Eerst niet weten wat je moet spelen en dan twee uurtjes later gewoon zomaar een stuk met zes kruizen - iets wat ik nu wel een paar keer te horen krijg - kan spelen. Okay, ik sloeg nog wel een paar kruizen hier en daar over, maar man, wat was dat gaaf.
Wanneer is de volgende keer?
donderdag, april 20, 2006
Vrede van Utrecht
De Vrede van Utrecht
De Vrede van Utrecht is een groot spektakel, die dit weekend in de Utrechtse binnenstad groots wordt gevierd met cabaret, theater en muziekvoorstellingen. Sommige zijn binnen, andere buiten. De één kost entreegeld, de ander is gratis.
Eén van de activiteiten is Vrede op het Plein. Een nieuw Utrechts volkslied gecomponeerd door Jos Zandvliet (bekend van Dogtroep). Zaterdagavond 22 april om 20.00 uur gaat dit nummer op het Domplein in première. De toegang is gratis, je moet immers op je eigen benen staan.
Waarom vertel ik dit? De reden is simpel, maar eerst zal ik de tekst uit de folder citeren:
'Het nieuwe Utrechtse Volkslied op het Domplein in première! Spektakel! Spektakel! Voor iedereen!
'Voor de Vrede van Utrecht schreef Jos Zandvliet een nieuw Utrechts volkslied met de naam Vrede op het Plein. Jos Zandvliet is bij Dogtroep onder meer bekend geworden als inspirator en organisator van grote en vooral vrolijke muzikale happenings.
'Zaterdagavond 22 april beleeft Vrede op het Plein een première op het Utrechtse Domplein: uitgevoerd door de Utrechtse stadsbeiaardier Arie Abbenes op het carillon van de Domtoren, geestelijken die vanaf de transen van de toren voorzingen en een aantal koren.
'Voor de instrumentale begeleiding zorgt een bont orkest van gitaren, drums en blaasinstrumenten. Vrede op het (Dom)Plein wordt een spektakel om niet te missen. De toegang is gratis!'
En wie speelt er mee in dat bonte orkest van gitaren, drums en blaasinstrumenten? Juist, ondergetekende, op haar groene saxofoon. Ik ben alleen bang dat we de vrede een beetje gaan verstoren... Aangezien we de partituur pas om 18.00 's avonds krijgen aankomende zaterdag en 2 uurtjes later moeten laten horen hoe mooi we wel niet kunnen spelen...
De Vrede van Utrecht werd op 11 april 1713 ondertekend in de gelijknamige stad. Deze vrede werd vooral bewerkstelligd door de Britse minister van buitenlandse zaken Henry Bolingbroke. Met de ondertekening kwam er een einde aan de Spaanse successieoorlog (1702-1713). Het Spaanse rijk werd gelaten aan de Bourbons, en de Fransen moesten aanvaarden dat de voormalige "Spaanse Nederlanden", alsmede Milaan, Sardinie en Napels, Oostenrijks werden. Alle beperkende bepalingen uit de Vrede van Munster bleven van kracht. Filips V behield Spanje en zijn koloniën. Gibraltar werd aan Groot-Brittannië afgestaan.
Meer informatie kun je ook vinden op Vrede van Utrecht.
woensdag, april 19, 2006
Cookie Report
Cookie on the road
Cookie has been on the road... he was visiting my best friend in Oostzaan. And something very nice happened! Cookie made a new friend.
Yes he did. The proof can be found on his website.
Cookie has been on the road... he was visiting my best friend in Oostzaan. And something very nice happened! Cookie made a new friend.
Yes he did. The proof can be found on his website.
maandag, april 17, 2006
Fijne Pasen, van Keevie & Ik
vrijdag, april 14, 2006
Zin in Zomer

Met dit mooie toch wel al krachtige zonnetje en het raam open voor een beetje wind, krijg ik helemaal zin in ZOMER!
Kwamkwammertijd
Aangezien het eigenlijk te vroeg is voor Komkommertijd, lijkt het er vandaag wel verdacht veel op dat iedereen aan de komkommers is.
Het is Goede Vrijdag, half Nederland is vrij en waar zit ik? Juist, op mijn werk, mijzelf af te vragen waarom ik al zeker meer dan drie uur zit te werken/schrijven zonder dat ik gestoord wordt door mijn Oscar e-mailgeluidje...
Papa zat vanmorgen met maar vier man in de bus.
Ik kon in een keer doorrijden waardoor ik achterlijk vroeg op mijn werk was aangeland.
Hmmm... Goede vrijdag heh? Die gaat voor mij - zoals iedere week - pas om 3 uur in.
Dat zijn welgeteld nog een paar uurtjes. En die ga ik eventjes goed benutten door een paar opzetjes te maken voor nieuwe artikelen. Want met dit soort dagen is het wel heerlijk rustig werken!
donderdag, april 13, 2006
Play-offs
Ik heb sinds gisteren al mijn kaartje voor de komende play-offs. Zo op het einde van de competitie is het wel heel spannend aan het worden in eens. Helemaal nu Utrecht gisteren niet van Groningen wist te winnen en Ajax dat wel deed van Vitesse (dat laatste geheel tegen mijn verwachtingen in). Aankomende zondag - niet maandag - spelen we de laatste competitiewedstrijd tegen Willem II en die MOETEN we gewoon winnen. Er helemaal voor gaan, met een vol stadion schreeuwend naar de overwinning.
En dan zien we wel in welke play-offs we terecht komen... Ik weet in ieder geval dat ik bij één wedstrijd op de tribune mijn keel schor ga zitten schreeuwen...
Kom op jongens! Zondag is het niet alleen Pasen, maar ook de dag dat FC Utrecht op weg gaat naar een plekkie in de Champions League!
Forza!
Abonneren op:
Posts (Atom)