Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?

dinsdag, juli 04, 2006

foto's

Potvis

Alle foto's van Ecomare zijn ontwikkeld!
En hier is dan die beruchte potvis... van voor én achter gefotografeerd.
Zie je het skelet uit 1953?


Van deze kant is nog niets te zien van het skelet van deze op ware grootte gebouwde potvis


Maar aan de achterkant is zijn kaak en ruggengraat duidelijk te zien. Ook de vuistgrote tanden!


Tot slot: een foto van een afstandje. Als je goed kijkt zie je de wervels.


maandag, juli 03, 2006

verjaardag

Laatste les

Zo, vandaag de laatste saxles van het seizoen gehad en daarna lekker bij mijn broer en schoonzus op het balkon gezeten. Want, jawel, mijn schoonzusje is vandaag jarig!

Gefeliciteerd!


zaterdag, juli 01, 2006

APK

Keevie & Ik

APK


Jahaaaaa! Keevie kan er weer een jaartje tegen, want hij is weer glorieus door de APK gekomen. Met wat klein onderhoud hier en daar - nieuwe ruitenwissserbladen, zekeringen et cetera - was er dit jaar weinig aan de hand.

Nu moet hij nog een keertje terug, voor een nieuwe tankflotter - mijn benzinemetertje slaat anders op hol - en er moet iets aan de remmen gebeuren. Maar voor de rest... dat is wel wat anders dan een telefoontje dat de kappen moeten worden vervangen en dergelijke.

Dus nu staat Keev weer in zijn garagetje, lekker mooi en goedgekeurd te wezen...


vrijdag, juni 30, 2006

Texel

Dagje Texel

Zo, gisteren ben ik met mijn nichtje Silvia een hele dag weg geweest. Eerst moest Keev naar de keuring - dus naar de garage - en daarna zijn we saampje op de trein naar Den Helder gestapt. Anderhalf uur later stapten we over op de bus en daarna op de boot naar Texel waar we binnen de aangegeven tijd van 20 minuten over varen waren. De zon scheen heerlijk, de zeewind blies zacht wat verkoeling en wij gingen weer over op een bus naar Ecomare, opvangcentrum van zeehonden en zeevogels, en tevens educatiecentrum voor dieren in de Noord- en Waddenzee.

En ze hebben er een vaste groep gewone en grijze zeehonden, verdeeld over vier bassins. Bijzonder vond ik het dat je op het zwembadrandje kon gaan zitten om zo de rondzwemmende zeehonden te bekijken. Bij sommige kom je op een hek hangen, maar dan nog kon je goed zien hoe groot zeehonden eigenlijk zijn, hoe lief hun snuitjes en vooral, hoe scherp die nagels aan hun pootjes wel niet zijn.

Toch vonden we in vergelijking met het Dolfinarium dat de dieren weinig ruimte hadden... Maar ja, het is dan ook een ander centrum.

Bij de opvang konden we naar Jan van Gents kijken, grote pelikaanachtige watervogels die achter een net zaten. Op het terrein konden we ook naar de opgevangen zeehondjes kijken en natuurlijk naar zeemeeuwen die groter waren dan mijn hondje... dat was toch wel een beetje spannend. Vooral omdat op het moment dat twee jongens chippies aan de vogels aan het voeren waren, ik natuurlijk mijn nichtje en mijzelf een krentenbol gaf... gelukkig mochten we ze houden, ook omdat we toen maar even de duinen in zijn gelopen.

Dat was schitterend! Hoe klein kun je jezelf voelen in zo'n omgeving! Strak blauwe lucht met schapenwolkjes en niets anders dan stilte, het ruisen van de wind en de geur van de zee! We hebben samen nog de blauwe route van 1 kilometer door de duinen gelopen, waarbij we nog een hele helling op moesten klimmen, maar het uitzicht was adembenenemd!

Ook bijzonder was het potvis standbeeld op het pleintje bij de zeehonden buiten. Ik dacht dat het een mooi standbeeld was. Maar de nietsvermoedende kijker - ik dus - schrok even aan de achterkant van het beeld. Daar kon je namelijk bij het dier 'naar binnen kijken' om zijn skelet te zien. Bleek dat dit het skelet was van een aangespoelde potvis uit de jaren 80. En dat maakt het opeens weer interessant.

Hoewel Silvia en ik niet zo van skeletten, opgezette beesten en namaakmodellen houden, zijn we toch nog naar de Waterzaal gegaan. Omdat mijn nichtje zag dat we daar de zeehondjes onder water konden bekijken, zijn wij Dappere Dodo's de zaal ingegaan, die naast een tikkie te donker, dus veel van juist die dingen bezat, waar wij niet zo van hielden. Ook omdat we er niet zo op bedacht waren en ons twee tot drie keer wel een hoedje geschrokken zijn. Wat een helden zijn we heh.

Wat wel weer leuk was, waren de dieren in de Aquaria beneden. Zo kwamen we onze vriendjes de roggen tegen, zwommen er hondshaaitjes rond, konden we naar de platvissen kijken, zaten er krabbetjes op houten stokken en lagen er tal van zeesterren op een rotsenbak met anemonen. Dat was leuk. Het onder water zien zwemmen van de zeehondjes was ook erg leuk. De poppen en dergelijke waren wat minder en het megaskelet boven de trap was het minst... hebben we de andere trap maar weer genomen! Zoals ik al zei... dappere dodo's!

We hebben natuurlijk veel te veel foto's gemaakt. Mijn rolletjes moeten nog ontwikkeld worden, maar dat komt nog wel. Met mijn digitale camera heb ik ook wat fotootjes gemaakt, vooral voor Cookies website, maar deze wilde ik jullie nog niet onthouden... want wat waren die Duinen prachtig!





Op de terugweg hebben we in Den Burg nog wat gewinkeld en gegeten en daarna zijn we weer naar de boot gegaan. Om half negen waren we weer in Utrecht en hebben we uitgerekend dat we ongeveer net zo lang op Texel als onderweg zijn geweest!

Eind conclusie: het was een supergezellige dag. Ik heb een heerlijk kleurtje erbij opgedaan en genoten van de omgeving. Ja... ik denk dat ik nog wel eens een dagje Texel ga doen. En wie gaat er dan - naast Silvia - nog meer mee?


dinsdag, juni 27, 2006

saxofoni

Laatste les

Vandaag was het de laatste les van Quatro Saxophoni, het saxofoonkwartet waar ik in speel op de muziekschool. Na een roerig optreden tijdens de open dag (foto's vind je op http://henkdenijs.blogspot.com) stoppen we er weer mee voor dit jaar.

Maar de laatste bijeenkomst was wel een knaller. Zo gingen we met een begeleidingscd spelen, waardoor het meteen lekkerder improviseren is. En we hebben één stuk wel drie keer gedaan... eerst zonder begeleiding, daarna met en daarna nog een keer met Ben niet op de tenor, maar op zijn basklarinet (GAAF) en met twee leerlingen van Iman die na ons les hadden. Ze werden meteen in The Walking Saxophones gesmeten, waarbij we ieder 12 maten mochten improviseren. Dat was echt te gek!

Jammer genoeg zit het erop voor dit jaar, maar wellicht gaan we volgend schooljaar weer gewoon van start!


zondag, juni 25, 2006

jammer

Jammer...

Maar zeer helaas hebben we niet gewonnen van Portugal. Wat ook zeer jammer was, vond ik, dat het een ordinaire schoppartij is geworden, en dat Nederland daar aan mee ging doen. De jonkheid? Onervarenheid? In ieder geval had de scheids het druk met kaarten trekken - en beschrijven. En had er in de tweede helft wel een kwartier blessuretijd bij getrokken mogen worden.

Erg jammer dat die ene goal er niet in ging. Ik gunde het ze zo.

Maar goed, als je weet dat dit WK nog niet de doelstelling was van Marco van Basten, dan zijn deze vier wedstrijden mooi meegenomen op weg naar de eretitel van het EK over 2 jaar. Jawel, altijd positief blijven denken!


zaterdag, juni 24, 2006

Rain down

Regen!

Een paar dagen geleden heb ik de songtekst van 'Dance into the light' geplaatst. Vandaag plaats ik die van 'I wish it would rain down' ook van Phil Collins. Misschien een beetje een deprimerend nummer, maar ik vind het prachtig. En kan ook lekker meeschreeuwen aan het einde van het nummer, wanneer de ad libs beginnen... Kan ik ook een beetje van mijn frustraties kwijt zeg maar. En het is gewoon heel erg mooi... Bovendien regende het een heel klein beetje vandaag, en terwijl ik erin liep, moest ik even aan dit nummer denken.


I Wish It Would Rain Down

You know I never meant to see you again
and I only passed by as a friend
All this time I stayed out of sight
I started wondering why

Now I, I wish it would rain down, down on me
Yes I wish it would rain, rain down on me now

You said you didn't need me in your life
I guess you were right
Well I never meant to cause you no pain
But it looks like I did it again

Now I, I wish it would rain down...

Though your hurt is gone, mines hanging on, inside
And I know it's eating me through every night and day
I'm just waiting on your sign

'Cos I know, I know I never meant to cause you no pain
And I realize I let you down
But I know in my heart of heart of hearts
I know I'm never gonna hold you again

Now I, I wish it would rain down...
Rain down over me...


donderdag, juni 22, 2006

Lief

Lief

Het was kouder dan vorige week. En het waaide ook een stuk harder. Maar dat maakte het niet minder gezellig in het Dolfinarium in Harderwijk. Hoewel mijn broer verbaasd uitriep aan de telefoon: 'Maar er zijn nog zoveel andere parken in Nederland', gaan papa en ik toch het liefst naar Harderwijk. Daar vinden we iets, waar we helemaal blij en rustig van worden. Ik in ieder geval wel.

Ik vind er bijvoorbeeld Beachie, een dolfijn waar ik gewoon iets mee heb. Hij heeft geloof ik ook iets met mij, aangezien hij mij echt aan kan kijken met een eeuwenoude wijsheid. Maar dat is natuurlijk niet alles - hoewel ik er wel echt voor de dolfijnen kom, vind ik de rest ook superleuk om naar te kijken. We hebben onder water heel lang staan kijken, waarbij we het groepsgedrag van de dolfijnen goed konden bestuderen. In de winterbaai zitten namelijk een paar dolfijnen, en in eens kwamen de dolfijnen in de andere baai naar het hek - echt met zijn allen - omdat er in de winterbaai iets gebeurde. Even later zien we dolfijn Femke - te herkennen aan haar slappe rugvin - met een paar vriendinnen voorbij racen. Alleen heeft zij iets in haar zij. Na even te hebben nagevraagd bleek het een spuit medicijn te zijn, want ze is een beetje ziek.

Daarna hebben papa en ik bij de walrussen gekeken - ook onder water. Daar stond een groepje begeleiders en verstandelijk gehandicapten - slechte naam vind ik, want soms zien ze de dingen vele malen helderder dan 'normale mensen'. Een begeleidster hield mij aan, omdat ze zich afvroeg hoe de dieren heetten. Ik antwoordde 'Walrussen' en dat Raisa net voorbij kwam zwemmen. Toen ze mij vroeg hoe zwaar de dieren zijn bij de geboorte, moest ik het antwoord schuldig blijven. Bleek dat ze dacht dat ik personeel was. Iets wat wel vaker gebeurd. Ik zei: 'Nee, helaas niet, ik kom hier gewoon vaak, want ik heb een abonnement.' Een van de verstandelijk gehandicapten, een man, begon meteen tegen me te kletsen. Dat hij voor het eerst hier was. En ik antwoordde dat hij vooral veel moest genieten. En heel frappant - zoals papa dat vond - vertelde hij mij over zijn vader, die twee jaar geleden was overleden en dat hij toen een pak aan moest voor de begrafenis. En dat hij zijn vader nog steeds heel erg miste. Ik moest toen wel heel wat wegslikken, maar vond de woorden die mij ook troosten: 'Maar hij ziet je wel hoor.' En dat wist hij ook wel, maar daarom miste hij hem nog wel. En dat hij morgen naar het ziekenhuis moest voor zijn knie. Daar heb ik hem veel sterkte bij gewenst. Maar ik had wel een dikke keel toen we wegliepen...

Later hebben we nog bij de bruinvisjes gekeken - zowel binnen als buiten - en baby Sitka nogmaals bewonderd. Ze lag nu prinsesheerlijk te slapen op de kant, terwijl haar moeder en vriendinnen door het water gleden. Wat een schatje heh... en dan te bedenken dat ze een baby is van de grootste, sterkste en gevaarlijkste zeeleeuwen van de wereld!




woensdag, juni 21, 2006

Cheffiesdrop

Cheffiesdrop

Eigenlijk zouden papa en ik vandaag nog even een dagje weggaan, maar de bekendmaking van papa's project was vandaag. Het komt er op neer dat alles doorgaat en ik ben natuurlijk zo trots als een pauw! Want hij heeft dat toch maar - met collega's, maar die laat ik effies buiten beschouwing - voor elkaar gebokst. Dus ben ik snel boodschappen gaan doen en heb ik de traditionele Cheffiesdrop gehaald.

Cheffiesdrop is een zak Engelse Drop speciaal voor pappies die iets bijzonders hebben gedaan op het werk. Ik meen mij te herinneren dat ik dit voor het eerst kocht toen ik een jaar of 7, 8 was, toen papa promotie kreeg op zijn werk. Sindsdien is dit een traditioneel cadeautje bij belangrijke events op zijn werk. Dus pappie, geheel verdiend, een grote beker Cheffiesdrop! Voor jou.

Gefeliciteerd.


B'Day Countdown