Cookie Report

@ Airmighty Niels

People have been asking where me have been! Cause Berry was so busy and me is always with her. Instead of talking about petting sharks, me will tell you what has happened last week.

Me was very late last week! Cause Berry had a lot of work to do, wednesday we stayed in Almere till seven! That is very late for Cookie, cause me was getting very hungry. But me behaved and didn't eat the magazines or nibble at the desk! That was very good from Cookie!

Thursday me was scared me had to stay out late again without food, so I asked Berry if she could get me some extra candy. She bought me Maoam candy. Very delicious. Tastes like cherry and lemon! And it is very chewy so me was sweet like a baby! Me went to Airmighty Niels in the afternoon. Airmighty Niels makes beautiful magazines and other stuff. He works in Amersfoort and also drives in a VW Kever. So Berry's and Airmighty Niels' Kever were standing together at the studio. Me liked it very much at Airmighty Niels! He had very beautiful pictures on the wall of his car. If you look very closely you can see his car below! Cause it was so nice at Airmighty Niels, me asked if he wanted to make a picture of me, to show in the Cookie Report.

Thursday me and Berry went home again at seven, but she said everything was ready now and friday we went to the Etos Event, which isn't me cup of tea: to much girlystuff! But me went with her anyway. It was nice. But not as nice as @ Airmighty Niels!

Keevie & Ik

Toeren

Ja, afgelopen maandag was het dan eindelijk zover: Leen mocht terug naar W. en Keevie mocht weer meer met mij. Het dynamische duo was weer verenigd. Maar natuurlijk niet zomaar: Leen had de afgelopen twee maanden zeer goed werk verricht en verdiende een wasbeurt. Zo gezegd zo gedaan ging ik met Leen naar de wasstraat, waar hij twee keer (de tweede maal gratis) doorheen mocht voor een extra grondige poetsbeurt.

Glimmend als nieuw reed ik hem terug naar de garage om de sleutels om te wisselen, waar ik in een gewillig wachtend Keevie zou kunnen stappen. Wel voorzichtig aan, zijn complete motortje is immers gereviseerd! Dus het is eigenlijk een nieuwe motor, die weer even opnieuw moet inslijten en inbranden.

Keevie stond voor de garages op mij te wachten, met een tankje ver in het rood van de reserve. Een monteur hing ertegen en zei: 'Kom je hem nu eindelijk eens ophalen?' Natuurlijk kwam ik dat en sprong met veel emotie (nadat ik de boodschappen achterin had gepropt) achter het stuur. Wat ineens een stuk groter leek, de raampjes een stuk kleiner en de stoel een stuk hoger. Maar de geur was onmiskenbaar: Keevie!

Snel reed ik met Keev naar het dichtstbijzijnde geschelpte tankstation, gooide hem tot aan zijn nekkie toe vol met benzine én loodvervanger en reed expres even een stukje om naar huis om hem weer te horen ronken! Geweldig. Ik wist weer wat ik gemist had de afgelopen weken.

Dinsdag gingen we de snelweg op naar Almere. En we konden allebei merken dat Keevie een nieuw motortje heeft: we gingen niet harder dan 95 en haalde met moeite de 100. Eenmaal in Almere Haven sloeg hij nog twee keertjes af bij het afremmen, en tuften we door de woonwijk heen naar het werk. De terugweg verliep beter, hoewel we afsloegen bij het aansluiten aan de file. Eenmaal aan de gang en een stuk binnendoor verder, was het weer verholpen.

Woensdag was hetzelfde verhaal, alleen reden we al wat harder. 100 was het maximum, hij deed erg zijn best er een 110 uit te persen bij het inhalen. Voor de zekerheid bleef ik toch maar achter de vrachtwagens hangen, totdat de ruimte groot genoeg was voor een lange inhaalslag... Bij de afrit gebeurde het helaas weer: Keevie sloeg van uitputting af. Even aan de kant, flink doorstarten en daar gingen we al weer. Nu scheurden we al wat harder door de woonwijk heen (toch nog steeds maar 30, maar met meer spurt) en kwamen helemaal happy aan bij het werk. Vandaag kon Keevie weer eens bijkletsen met Airmighty Niels' redlook. En zelfs voor hem uit en een stukkie achter hem aan naar huis: Airmighty Niels en ik moesten een beetje overwerken en vertrokken om 7 uur pas vanuit Almere. Voor de zekerheid, om niet af te slaan, zijn we het laatste stukkie binnendoor gereden, geheel zonder problemen.

Vanmorgen gingen we weer op weg naar Almere. Omdat ik zijn ruitjes even wilde poetsen, liet ik Keev in zijn garagetje stationair draaien en dat deed het hem: de gehele weg niet afgeslagen! Bovendien begint Keev's spurt terug te komen, ik hield hem vandaag met moeite op de 100, want hij had wel zin in 120. Toch voelde je aan de Vjoemmm in de motor dat 120 nog niet zo'n goed idee was, dus moest Keevie van mij toch 100 blijven rijden. Van Almere zijn we nog even bij Airmighty Niels op de studio in Amersfoort geweest, waarna we op de terugweg eerst even achter zijn redlook aan naar de snelweg gingen en in de file terechtkwamen. Omdat Keevie al lang genoeg had stilgestaan, zijn we maar binnendoor naar huis gereden.

Nu staat Keevie weer lekker in zijn droge garage. En morgen? Morgen gaan we natuurlijk weer een stukkie rijden!

Keevie & Ik

Back again!

Ik heb vandaag maar één ding te vertellen:

Keevie is terug!

Jubileum

Speciale wedstrijd

Vandaag speelde FC Utrecht tegen Feyenoord. Dat is voor mij altijd een heel speciale wedstrijd. Het was namelijk het eerste duel wat ik ooit in een stadion heb gezien. En dat is nu tien jaar geleden.

Feyenoord is een club waar ik stiekem een zwak voor heb. Altijd gehad. Vooral tijdens mijn VWO-tijd toen ik samen met een vriendinnetje redelijk weg was van John de Wolff (de man met de manen). In die tijd mocht ik daarom een keertje mee met papa naar het stadion. Ik was 16, bloednerveus (ook omdat het de dag was waarop mijn broer voor het eerst naar België ging om er te gaan studeren) en zat in het 'verkeerde' vak...

Het was de wedstrijd waarbij Ronald Koeman zijn rentree maakte op de Nederlandse velden en met veel poe-haa het stadion binnenkwam. Het was de eerste en voorlopig niet de laatste keer in een reeks van verloren wedstrijden van hem in de Galgenwaard.

Die wedstrijd, tien jaar geleden, eindigde in winst voor FC Utrecht. Zwaar onder de indruk verliet ik het stadion en op de terugweg van België (we hadden mijn broer naar zijn kamer gebracht) viel ik dan ook in slaap.

Daarna werd het toch zo langzaamaan steeds meer FC Utrecht. Maar dat vonkje Feyenoord bleef. Vooral omdat Feyenoord een beetje Utrecht is, maar dan met meer geld. Het is werkvoetbal. Er wordt geknokt voor iedere millimeter. En het legioen staat altijd vierkant achter zijn spelers. Aanhang van Utrecht en Feyenoord gaan ook prima samen gemengd in de vakken (zoals in de Bekerfinale in 2003. Er is een wederzijds respect en dat is prachtig.

Het steeds meer Utrecht kwam doordat mama en ik thuis gekluisterd zaten aan Radio M, wanneer papa met opa naar het stadion was. Bij ieder doelpunt belden we met oma om gespannen verder te luisteren naar René van de Berg. Vaak was het in huis al feest en wanneer papa dan thuis kwam, ging het nog even verder. FC Utrecht werd steeds meer een begrip. Later ging mama mee en uiteindelijk kreeg ook ik mijn eigen seizoenskaart. Want als je af en toe eens mee mag naar het stadion krijg je toch meer en meer de smaak te pakken.

Met toch wel ieder seizoen als hoogtepunt voor mij FC Utrecht - Feyenoord.

De ouwe Feyenoorders waar het bij mij mee was begonnen, voetballen er allang niet meer. Maar er lopen tegenwoordig een paar ex-FC'ers in, waar ik mijn hart nog steeds aan heb verpand: Dirk Kuyt en Pascal Bosschaart. Feyenoord shopt namelijk de jonge jongens weg bij Utrecht, de ouwere spelers vertrekken (zo lijkt het) naar Vitesse. Soms doen zij dit met een omweg, hoewel Zwaanswijk nu bij NAC speelt.

Vandaag was het dus weer een speciale wedstrijd tussen twee clubs waar ik van hou. Stiekem heb ik ook steeds naar Dirk en Pascal gekeken. Dirk deed zijn best qua loopvermogen (gaf uiteraard na afloop nog een applaus aan de Utrecht-aanhang), maar het mocht niet baten. Pascal was snel, maar niet snel genoeg voor Marc-Antoine Fortuné. Eén keer haalde Pascal Fortuné met een worstelgreep onderuit en belandde bovenop de grote fransman. En hoewel hij claimde niets te hebben gedaan, was het toch overduidelijk een overtreding. Bovendien konden wij het erg goed zien: Pascal liep als vanouds aan de zijlijn bij ons vak. Hoewel Feyenoord verder niet veel presteerde, vond ik het toch super om ze weer te zien.


©FCUphoto/Frank Zilver

De aanhang kolkte. Aan het begin aan beide kanten (het leek wel weer de bekerfinale), maar algauw waren de Feyenoordsupporters overstemd (en ze waren nog wel in zulke grote getalen gekomen - sterker nog, het gehele uitvak zat vol!). Na de 1-0 van Robin Nelisse helemaal. De Rotterdammers lieten zich nog een keer horen met een zeer verrassende tekst bij de 1-1 waarbij Utrecht keeper Grandell vreselijk blunderde: in plaats van de bal te vangen, stompt hij hem uit het doel, op de kont van Keller waardoor de bal achter hem in het net verdwijnt. De goal werd door de stadionspeeker toegeschreven aan onze Dirk, maar het was een eigen doelpunt. De aanhang van Feyenoord kwam snel met een liedje: 'Grandell is het broertje van Menzo!' Keeper Stanley Menzo (heeft vroeger bij Feyenoord gekeept en volgens mij ook nog in het Nederlands Elftal, maar dat weet ik niet zeker) had ook de neiging tot blunderen. Na de 2-1 en 3-1 (ook gescoord door Nelisse) waren de Rotterdammers stil en schreeuwde de Utrecht supporters door. Het was geweldig.

Alsof we de beker hadden gewonnen, zo gaaf. De jongens deden onder 'Simply the best' nog een ererondje door het stadion. Voor mij hét liedje van mama, dus de tranen vloeiden rijkelijk, vermengd met euforie. Want we hebben weer gewonnen! Van Feyenoord nog wel...

En van alle indrukken, zou ik in de bus trouwens weer bijna in slaap zijn gevallen...

Forza!

Toepasselijk

Herfstblaadjes

Gisteravond was het weer zover: het saxofoonkwartet Quatro Saxofoni kwam weer bijeen. In een vernieuwde samenstelling. Zo treedt docent Iman op als dirigent, is Marnix vervangen door Ben en speelt Patricia ineens Bariton. De tweede Alt wordt door Diet gespeeld. Althans, er zijn twee alten in ons kwartet en wie de eerste of tweede bespeelt is niet van toepassing.

Het eerste nummer waar we mee zijn begonnen is Autumn Leaves. Heel toepasselijk voor de tijd van het jaar, niet?

Wel uit het oog...

Pappa Pascal

Zit ik gisteravond nietsvermoedend te luisteren naar Talpa naar het verslag van Feyenoord uit bij Twente, komt een aantal keer de naam Bosschaart voorbij. Ik was meteen wakker en bleef even kijken naar de samenvatting, waarbij Pascal een aardige assist gaf bij de 1-0. Hartstikke goed. Lachend viert hij met de anderen zijn feestje en wiegt zijn armen heen en weer. Ja, zegt de verslaggever, twee dagen geleden is Bosschaart vader geworden van een dochter, daarom doet hij dat.

Wat!

Zo zie je maar weer, wanneer een favoriete speler naar een andere club vertrekt, mis je meteen al het leuke nieuws! Ik heb het dus even opgezocht en vond het volgende:

Pascal Bosschaart is vader geworden van een gezonde dochter. Op woensdagavond - om zeven minuten over acht - werd Esra Ninthe geboren. Moeder en dochter maken het goed en zijn na één nacht in het ziekenhuis weer thuis. Bosschaart was logischerwijs afwezig op de donderdagtraining. ‘Ik heb respect voor alle vrouwen die een kind baren. Merel heeft het ontzettend zwaar gehad. Gelukkig gaat het goed met haar en Esra. We zijn erg gelukkig', aldus de linksback.

Bosschaart was donderdagochtend drie kwartier te vroeg bij het gemeentehuis. ‘Ik wilde haar zo graag aangeven dat ik in mijn enthousiasme veel te vroeg aankwam. Ik hoopte dat ze misschien eerder aan het werk gingen, maar helaas haha. Het was mooi om mee te maken, maar ook slopend. Ik ben er op dit moment met volle teugen van aan het genieten, terwijl Merel en Esra uitrusten.’
Bron: Feyenoord

Pascal en Merel, van harte gefeliciteerd met de kleine! Hartstikke gaaf. En volgens mij ben je door je enthousiasme alleen maar beter gaan spelen!

Tot zondag, in de Galgenwaard!

Ook op de radio

Gewonnen!

Vorige week zondag was ik getuige van de winst tegen Vitesse. Vanavond was ik gekluisterd aan de radio. René van de Berg en Pieter van Schaijk deden verslag van FC Utrecht uit bij RKC Waalwijk. En spannend was het zeker. Hans van de Haar speelde ditmaal in RKC tenue, dus tegen zijn oude club, maar het mocht niet baten.

In de tweede helft kwamen we met 1-3 voor en maakte Grandell een grote fout waardoor het (door een penalty) 2-3 werd. Die laatste seconden waren wel heel erg spannend! Want RKC ging nog even de druk opvoeren. Gelukkig bleef het 2-3, voor de FC.

Hopelijk zetten we deze winning streak even door, want zondag komt Feyenoord bij ons op bezoek.

Forza!

Batman vs. Superman

Clixuh!

Ooit afgevraagd wie het zou winnen wanneer Batman en Superman tegen elkaar zouden vechten? Iedere DC Comic liefhebber heeft daar wel een theorie over. Net als wie nu de betere Enterprise Captain is: Kirk of Picard (Kirk, that's obvious!). Discussies te over. Maar om bij het DC verhaal te blijven. Zojuist hebben we uitgevonden wie er nu echt beter is: Batman of Supes.

Het antwoord is simpel, Batman zat in mijn team, samen met Blackfire, Wonder Woman, Cheetah en Snapper Carr. Mijn broers team bestond uit Supes en Cheetah. Batman vs. Superman... Superman wint! Big time. Maar Supes was niet sterk genoeg voor het dynamische duo Blackfire & Wonder Woman.

So, the discussion continues: wie is beter Supes of twee dames???


O en bij de weg: Mystique heeft weer eens een toernooitje gewonnen! Eh... dat ben ik dus!

Langs de lijn

Bekerduel: De weg naar de Kuip

0-4!

Afgelopen woensdagavond was het weer zover: FC Utrecht speelde zijn tweede bekerduel voor het bekertoernooi. Tegenwoordig heet het toernooi de Gatorade Cup, omdat bier eigenlijk niet met topsport mag worden geassocieerd en energiedrankjes weer wel. Maar of het nu Amstel of Gatorade Cup heet, bekerduels zijn altijd anders dan normale wedstrijden. FC Utrecht reisde voor dit duel af naar Hendrik Ido Ambacht, waar ASWH ze opwachtte op hun veld.

Het was heel gezellig - zo hoorde we op de radio en konden we later even in een flits op de televisie zien - want iedereen stond letterlijk langs de lijn. Het had wat weg van zaterdagamateurs. En dat kan ook wel kloppen want ASWH is een amateursclub. Dat ze niet mochten worden onderschat mag duidelijk zijn: ze zijn landskampioen van zowel de zaterdag als de zondaghoofdklasse en staan toch even in de tweede ronde van het bekertoernooi.



Toch was FC Utrecht voor ASWH een maatje te groot. De keeper zag zichzelf dan ook vier keer gepasseerd worden door drie FC Utrechtspelers (Fortuné, Nelisse en Keller!). Het derde doelpunt werd namelijk binnen getikt door een speler van ASWH zelf. Hoewel Utrecht veel balverlies leed in de eerste helft, maakte ze het in de tweede helft helemaal goed!

Super! We staan zowaar in de derde ronde van het bekertoernooi! Ik hoop dat de derde ronde thuis is... kunnen we er tenminste zelf naar toe!

Forza!