Verwennen
Wij mensen laten ons regelmatig verwennen in beautysalons, nagelstudio's en sauna's. Keevie is vandaag ook weer naar de beautysalon op de hoek. Alleen heet dat garage en vind je er geen aromatherapie, maar smeerolie, en de witte badjassen zijn verruild voor blauwe overalls. Maar dat Keevie er verwend wordt, is zeker... vooral voor de interne Keev is het heel goed. En als je jezelf van binnen goed voelt, dan wil je dat van buiten natuurlijk ook.
Oftewel, die wil straks natuurlijk lekker gepoetst worden wanneer hij thuiskomt!
dinsdag, maart 23, 2004
maandag, maart 22, 2004
Een weekend vol...
Emoties
Het was weer een vreemd weekend.
Eerst zie je op zaterdag dat de vlag halfstok hangt voor Prinses Juliana en een steek vliegt door je hart... want zij was ook een geliefde moeder.
Dan zit je op zondag in het stadion, en ziet een knul van FC Twente na een sliding de voetbalschoen van Dave v/d Berg in zijn slaap krijgen en bewusteloos op de grond liggen. Dan krijg je een schok, wanneer zijn ploegmaatje in paniek aan hem schudt... ik zag mezelf weer staan en moest dus huilen. Gelukkig mankeerde de man niets... maar toch...
Het was in Galgenwaard toch een kopstotenduel tussen de twee bekerfinalisten.
Vreemde gevoelens maakt dat allemaal los bij een mens.
Papa zei al: datgene waar je tegenop ziet, daar loop je naar toe en dan wordt het kleiner. Maar het zijn die dingen die in de marge, in je ooghoeken zeg maar, gebeuren. Die dingen waar je jezelf niet op kunt voorbereiden.
Dit soort dingen dus.
Emoties zijn maar rare gevoelens. Zo heb ik de afgelopen anderhalve maand gemerkt dat je inderdaad een redelijk gevoel van blijdschap kunt hebben, maar tegelijkertijd heel verdrietig kunt zijn. En dan zijn er van die kleine dingetjes waar je dan ineens over kunt struikelen... een mooi gezongen liedje op een website bijvoorbeeld, dat je dan kunt downloaden, zodat je ermee in slaap kunt vallen en rustig van kunt worden. Bedankt daarvoor, al weet degene van wie het is, niet dat het nummer daarvoor wordt gebruikt. En dat het zulke fijne gevoelens bij een mens losmaakt.
Het was een vreemd weekend. En er eentje die de boeken van de herinnering in kan. In die van mij zeker...
Het was weer een vreemd weekend.
Eerst zie je op zaterdag dat de vlag halfstok hangt voor Prinses Juliana en een steek vliegt door je hart... want zij was ook een geliefde moeder.
Dan zit je op zondag in het stadion, en ziet een knul van FC Twente na een sliding de voetbalschoen van Dave v/d Berg in zijn slaap krijgen en bewusteloos op de grond liggen. Dan krijg je een schok, wanneer zijn ploegmaatje in paniek aan hem schudt... ik zag mezelf weer staan en moest dus huilen. Gelukkig mankeerde de man niets... maar toch...
Het was in Galgenwaard toch een kopstotenduel tussen de twee bekerfinalisten.
Vreemde gevoelens maakt dat allemaal los bij een mens.
Papa zei al: datgene waar je tegenop ziet, daar loop je naar toe en dan wordt het kleiner. Maar het zijn die dingen die in de marge, in je ooghoeken zeg maar, gebeuren. Die dingen waar je jezelf niet op kunt voorbereiden.
Dit soort dingen dus.
Emoties zijn maar rare gevoelens. Zo heb ik de afgelopen anderhalve maand gemerkt dat je inderdaad een redelijk gevoel van blijdschap kunt hebben, maar tegelijkertijd heel verdrietig kunt zijn. En dan zijn er van die kleine dingetjes waar je dan ineens over kunt struikelen... een mooi gezongen liedje op een website bijvoorbeeld, dat je dan kunt downloaden, zodat je ermee in slaap kunt vallen en rustig van kunt worden. Bedankt daarvoor, al weet degene van wie het is, niet dat het nummer daarvoor wordt gebruikt. En dat het zulke fijne gevoelens bij een mens losmaakt.
Het was een vreemd weekend. En er eentje die de boeken van de herinnering in kan. In die van mij zeker...
zondag, maart 21, 2004
Koningin moeder
Condoleance
Prinses Juliana is overleden gisteren. Ik wil bij deze de koninklijke familie heel veel sterkte toewensen met het verlies van moeder, oma en vrouw. Aangezien ik onlangs mijn moeder ben verloren, kan ik invoelen hoe het is. En dan maakt het niets uit of je 8, 48 of dik in de negentig bent.
Liefs, Keevie & Ik
Prinses Juliana is overleden gisteren. Ik wil bij deze de koninklijke familie heel veel sterkte toewensen met het verlies van moeder, oma en vrouw. Aangezien ik onlangs mijn moeder ben verloren, kan ik invoelen hoe het is. En dan maakt het niets uit of je 8, 48 of dik in de negentig bent.
Liefs, Keevie & Ik
vrijdag, maart 19, 2004
Patroontje?
KoekiemonsterVandaag op pad met mijn Koekiemonster rugzak (dezelfde als van het voetballen). Zelf heb ik een Koekiemonster T-shirtje aan, Cookie Monster koektrommelkoekjes bij me, Koekiemonster Iron On op mijn colbertje, Koekiemonster sleutelhanger aan mijn autosleutels en een geinige Koekiemonster sticker in mijn agenda.
Ik hoop dat het niemand opvalt...
Cookie song
C is for cookie, that's good enough for me
C is for cookie, that's good enough for me
C is for cookie, that's good enough for me
Oh, cookie, cookie, cookie starts with C
donderdag, maart 18, 2004
Ja, allemaal!
En we gaanne met zun alluh!
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh, we gaanne met zun alluh
We gaanne met zun alluh naar de Kuip
Want FC Utrecht heeft het hem weer geflikt. We staan voor het derde achtereenvolgende jaar in de finale van de Amstel Cup. Dat is tevens een nieuw record! Niet dat verslagleggend Nederland daar blij mee is, want het commentaar was pro-Sparta gisteren (zelfs de onpartijdige commentator was partijdig), maar ik ben er supertrots op! Clubbie uit de Domstad: Goed gedaan!

Finale!!!
Okay: het was geen wereldvoetbal. Verre van dat. Het was zelfs erger dan hotseknotsebegoniavoetbal. Zelfs Foeke Booy vindt dat we de wedstrijd speltechnisch gezien maar heel gauw moeten vergeten. Misschien heeft FC Utrecht ook wel errug veel geluk gehad. Maar als een club van 'de Grote drie' dat heeft, hoor je er niemand over. Geluk is met de winnaar, zo geldt een voetbal- en sportwet.
Na een spannende, zenuwslopende eerste en tweede helft waarin het uiteindelijk 2-2 werd, moest de verlenging gespeeld worden. Sparta scoorde zo snel, dat ik dacht dat we eruit lagen. Toen maakte Joost Broerse een wereldgoal en bleven we nog even leven. In de tweede verlenging werd niet gescoord, dus... penalty's nemen.
Ik haat het, wanneer er penalty's genomen moeten worden, want dat is zo'n loterij. Maar aangezien Ponkie ín de wedstrijd er ook al eentje had gestopt (want dat kan hij als geen ander) had ik er stiekem toch vertrouwen in. Hoewel het reuzespannend was. Maar we gaan naar de Kuip, dankzij de laatste penalty die Sparta miste en Utrecht wél inschoot.

Ponk ís the man! Hij hield een paar penalty's subliem tegen!
Tranen. Van geluk, maar ook van verdriet. Zo luiden de meeste krantenkoppen vandaag. Tranen van geluk bij Utrecht, tranen van verdriet bij Sparta. Toch was er eentje van de FC diep ongelukkig: Pascal Bosschaart.
Hij is ook paginanieuws, want hij speelt niet mee in de Kuip tijdens de finale. De jongen kreeg voor een lullige overtreding geel. Terwijl de tegenstander voor veel zwaardere overtredingen geen gele kaarten mochten ontvangen. Maar dat terzijde, want scheidrechterlijke dwalingen zijn in wedstrijden tegen FC Utrecht aan de orde van de dag. Maar deze kaart, betekende de tweede gele kaart voor Pascal in het bekertoernooi en dat betekent schorsing voor de eerste komende wedstrijd. Zijn wedstrijd ging dus niet zo goed, passes die hij anders subliem maakt, waren nu slordig en kwamen niet aan. Hij zat direct niet lekker meer in zijn vel. Ik snap het wel hoor: bij Namen & Rugnummers (Sportprogramma van RTV Utrecht) vertelde hij nog dat hij graag de beker met Utrecht wilde winnen voor een mooie afsluiting van het seizoen. En voor een mooi begin van een nieuw seizoen, hetzij bij Utrecht, hetzij bij een andere club. Hij ging in tranen gisteravond het veld af. Vanmorgen op de radio verklaarde hij wel blij te zijn voor de anderen en voor de club.
Nou Pascal, jij gaat ook gewoon naar de Kuip (want we gaan immers met zun alluh) en dan moet je maar gaan supporteren, zoals bij MSK Zillnia toen je ook niet mee kom spelen. Want ik denk best dat je de jonge jochies heel wat kan vertellen over hoe je met zo'n wedstrijd om moet gaan. Zij moeten jou missen op het veld. Ik mis straks iemand anders op de tribune, maar dat terzijde...
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh, we gaanne met zun alluh
We gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh, we gaanne met zun alluh
We gaanne met zun alluh naar de Kuip
Want FC Utrecht heeft het hem weer geflikt. We staan voor het derde achtereenvolgende jaar in de finale van de Amstel Cup. Dat is tevens een nieuw record! Niet dat verslagleggend Nederland daar blij mee is, want het commentaar was pro-Sparta gisteren (zelfs de onpartijdige commentator was partijdig), maar ik ben er supertrots op! Clubbie uit de Domstad: Goed gedaan!
Finale!!!
Okay: het was geen wereldvoetbal. Verre van dat. Het was zelfs erger dan hotseknotsebegoniavoetbal. Zelfs Foeke Booy vindt dat we de wedstrijd speltechnisch gezien maar heel gauw moeten vergeten. Misschien heeft FC Utrecht ook wel errug veel geluk gehad. Maar als een club van 'de Grote drie' dat heeft, hoor je er niemand over. Geluk is met de winnaar, zo geldt een voetbal- en sportwet.
Na een spannende, zenuwslopende eerste en tweede helft waarin het uiteindelijk 2-2 werd, moest de verlenging gespeeld worden. Sparta scoorde zo snel, dat ik dacht dat we eruit lagen. Toen maakte Joost Broerse een wereldgoal en bleven we nog even leven. In de tweede verlenging werd niet gescoord, dus... penalty's nemen.
Ik haat het, wanneer er penalty's genomen moeten worden, want dat is zo'n loterij. Maar aangezien Ponkie ín de wedstrijd er ook al eentje had gestopt (want dat kan hij als geen ander) had ik er stiekem toch vertrouwen in. Hoewel het reuzespannend was. Maar we gaan naar de Kuip, dankzij de laatste penalty die Sparta miste en Utrecht wél inschoot.
Ponk ís the man! Hij hield een paar penalty's subliem tegen!
Tranen. Van geluk, maar ook van verdriet. Zo luiden de meeste krantenkoppen vandaag. Tranen van geluk bij Utrecht, tranen van verdriet bij Sparta. Toch was er eentje van de FC diep ongelukkig: Pascal Bosschaart.
Hij is ook paginanieuws, want hij speelt niet mee in de Kuip tijdens de finale. De jongen kreeg voor een lullige overtreding geel. Terwijl de tegenstander voor veel zwaardere overtredingen geen gele kaarten mochten ontvangen. Maar dat terzijde, want scheidrechterlijke dwalingen zijn in wedstrijden tegen FC Utrecht aan de orde van de dag. Maar deze kaart, betekende de tweede gele kaart voor Pascal in het bekertoernooi en dat betekent schorsing voor de eerste komende wedstrijd. Zijn wedstrijd ging dus niet zo goed, passes die hij anders subliem maakt, waren nu slordig en kwamen niet aan. Hij zat direct niet lekker meer in zijn vel. Ik snap het wel hoor: bij Namen & Rugnummers (Sportprogramma van RTV Utrecht) vertelde hij nog dat hij graag de beker met Utrecht wilde winnen voor een mooie afsluiting van het seizoen. En voor een mooi begin van een nieuw seizoen, hetzij bij Utrecht, hetzij bij een andere club. Hij ging in tranen gisteravond het veld af. Vanmorgen op de radio verklaarde hij wel blij te zijn voor de anderen en voor de club.
Nou Pascal, jij gaat ook gewoon naar de Kuip (want we gaan immers met zun alluh) en dan moet je maar gaan supporteren, zoals bij MSK Zillnia toen je ook niet mee kom spelen. Want ik denk best dat je de jonge jochies heel wat kan vertellen over hoe je met zo'n wedstrijd om moet gaan. Zij moeten jou missen op het veld. Ik mis straks iemand anders op de tribune, maar dat terzijde...
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh naar de Kuip
En we gaanne met zun alluh, we gaanne met zun alluh
We gaanne met zun alluh naar de Kuip
woensdag, maart 17, 2004
Nagelbijten
Spannund
Vanavond halve finale Amstelcup, Sparta tegen FC Utrecht. Spannund, want als ze vanavond winnen, dan staan ze voor de derde keer op rij in de finale. FC Utrecht dus.
En dan is het niet spannend, maar spannund, met een u.
Jongens, doe jullie best, enne dan doe ik het ook... voor de tv. Succes!
Vanavond halve finale Amstelcup, Sparta tegen FC Utrecht. Spannund, want als ze vanavond winnen, dan staan ze voor de derde keer op rij in de finale. FC Utrecht dus.
En dan is het niet spannend, maar spannund, met een u.
Jongens, doe jullie best, enne dan doe ik het ook... voor de tv. Succes!
dinsdag, maart 16, 2004
Stand by me
Denken in muziek
Het klinkt misschien gek, maar ik denk voornamelijk in muziek. Daarom gaat mijn boek ook over muziek en ben ik er altijd mee omgeven (in de auto, in huis, op straat): lang leve de walkman, het cassettebandje, de radio en de CD. En als er geen muziek is, dan zing ik zelf wel. De laatste tijd veel Stand by Me. Maar ja, dat heeft een reden…
Stand by Me
As sung by Ben E. King
When the night has come
And the land is dark
And the moon is the only light we see
No I won’t be afraid
No I won’t be afraid
Just as long, as you stand
Stand by me
And darling, darling
Stand by me
Oh stand by me
Oh stand now, stand by me
If the sky that we look upon
Should tumble and fall
Or the mountains should crumble to the sea
I won’t cry, I won’t cry
No I won’t shed a tear
Just as long, as you stand
Stand by me
And darling, darling
Stand by me
Oh stand by me
Oh stand now, stand by me
Whenever I’m in trouble
Won’t you stand by me
Oh stand by me
Oh won’t you stand now
Stand by me
Stand by me
Het klinkt misschien gek, maar ik denk voornamelijk in muziek. Daarom gaat mijn boek ook over muziek en ben ik er altijd mee omgeven (in de auto, in huis, op straat): lang leve de walkman, het cassettebandje, de radio en de CD. En als er geen muziek is, dan zing ik zelf wel. De laatste tijd veel Stand by Me. Maar ja, dat heeft een reden…
Stand by Me
As sung by Ben E. King
When the night has come
And the land is dark
And the moon is the only light we see
No I won’t be afraid
No I won’t be afraid
Just as long, as you stand
Stand by me
And darling, darling
Stand by me
Oh stand by me
Oh stand now, stand by me
If the sky that we look upon
Should tumble and fall
Or the mountains should crumble to the sea
I won’t cry, I won’t cry
No I won’t shed a tear
Just as long, as you stand
Stand by me
And darling, darling
Stand by me
Oh stand by me
Oh stand now, stand by me
Whenever I’m in trouble
Won’t you stand by me
Oh stand by me
Oh won’t you stand now
Stand by me
Stand by me
maandag, maart 15, 2004
Keevie & Ik
Scheuren
Vanaf morgen is het dan weer zover: dan scheuren (ahum) Keevie & Ik weer door het land. Jaja, het dynamische duo is weer bij elkaar. En dat betekent dus lekker rondrijden! Keevie is namelijk weer terug van de garage waar zijn dynamootje werd gemaakt. Gelukkig viel het verders allemaal mee. Volgende week mag hij wel weer terug: voor een dagje verwennen.
Maar eerst gaan we lekker samen touren, want dat mis ik wel snel hoor. Treinen is prima, maar (Kever)racen is leuker!
Vroemmmmmmmm...... (en dan hier een mooi stofwolkje...)
Vanaf morgen is het dan weer zover: dan scheuren (ahum) Keevie & Ik weer door het land. Jaja, het dynamische duo is weer bij elkaar. En dat betekent dus lekker rondrijden! Keevie is namelijk weer terug van de garage waar zijn dynamootje werd gemaakt. Gelukkig viel het verders allemaal mee. Volgende week mag hij wel weer terug: voor een dagje verwennen.
Maar eerst gaan we lekker samen touren, want dat mis ik wel snel hoor. Treinen is prima, maar (Kever)racen is leuker!
Vroemmmmmmmm...... (en dan hier een mooi stofwolkje...)
Abonneren op:
Posts (Atom)
