Remember The King

30th Anniversary

Dertig jaar geleden overleed een groot artiest en in alle dertig jaar erna krijgt hij er nieuwe fans bij die samen met de oude fans zijn overlijden herdenken. Die zijn muziek en hem levend houden. Die zijn concerten nog steeds legendarisch vinden en al zijn muziek bezitten. Ik ben er daar eentje van. Daarom, speciaal voor alle Elvis Presley fans waarbij het liefdesvuur hogenhuis opwaait wanneer we hem zien op een foto, beeldmateriaal of horen, Burning Love. Maar vooral ook, omdat dit nummer live zo ontzettend lekker klinkt!

Burning Love ~ Elvis Presley

Lord Almighty, I feel my temperature rising
Higher higher, It's burning through to my soul
Girl, girl, girl, You gonna set me on fire
My brain is flaming, I don't know which way to go

Your kisses lift me higher
Like the sweet song of a choir
You light my morning sky
With burning love

Ooh, ooh, ooh, I feel my temperature rising
Help me, I'm flaming, I must be a hundred and nine
Burning, burning, burning and nothing can cool me
I just might turn into smoke, but I feel fine

Cause your kisses lift me higher
Like a sweet song of a choir
And you light my morning sky
With burning love

It's coming closer, The flames are reaching my body
Please won't you help me, I feel like I'm slipping away
It's hard to breath, and my chest is a-heaving
Lord Almighty,I'm burning a hole where I lay

Cause your kisses lift me higher
Like the sweet song of a choir
You light my morning sky
With burning love
With burning love
Ah, ah, burning love
I'm just a hunk, a hunk of burning love
Just a hunk, a hunk of burning love
Just a hunk, a hunk of burning love
Just a hunk, a hunk of burning love
Just a hunk, a hunk of burning love
Just a hunk, a hunk of burning love

Fascinerend

De Efteling ~ vervolg

Omdat het bekijken van een geiserfontein met je tante ook heel interessant kan zijn in de Efteling...


Foto uit het archief van mijn papa

Woehoe!

In het donker

Jahaaa! Lieve vriendjes en vriendinnetjes, Berry heeft vandaag iets gedaan wat ze nog nooit gedaan heeft. Echt waar. Ik heb zelfs de actiefoto om het te bewijzen. Bovendien was mijn Broer Henk erbij en was hij dusdanig getuige van mijn 'AAAAAH' en 'OOOOH' en 'WOEHOE' en 'O JEE, O JEE, O NEE', dat hij toch wel een heel klein tikkeltje doof moest zijn na afloop. En daarna moest ik hem aan zijn arm grijpen, omdat mijn knietjes zo knikten en mijn handen trilden...

...So fasten your seatbelts please...

BERRY IS IN VOGELROK GEWEEST!!!

Zo, dat is eruit. Vandaag ben ik met papa, Henk, Wilma en Henkje naar de Efteling geweest en ineens lonkte het gevaar...

We hadden gelachen in Loeki's Carnavals Festival (in plaats van Joki's) waar onze vrolijke leeuw en zijn eend Guusje van de reclameblokken overal tussen de rode neuzen staan en daarna een bankje opgezocht om wat te eten. En die grote roofvogel keek me zo verleidelijk aan, alsof hij wilde zeggen: 'doe het nu maar... ik vreet je niet op...'. En ik draaide het gewoonlijke plaatje af: 'En wat zie je dan... en wat gebeurt er dan...' Broer Henk legde het geduldig uit en ik dacht: 'It's now or never', stond op en ging naar het toilet.

Bij terugkomst had ik mijn beslissing genomen, met Henk durfde ik wel. En hij ging met me mee. Zaten we voorin in een karretje. Gingen we denderend het donker in. Kwamen er vogels voorbij - ik heb er eentje gezien... En daarna leek het even of het karretje en de omgeving niet meer bestond. Of ik twee tellen helemaal los was van hemel en aarde en het voelde geweldig.

Ja, je leest het goed GE-WEL-DIG! Okay, ik kwam na afloop niet echt soepel het karretje uit - Shake it baby! - en mijn handafdrukken stonden in de stang voor me, maar ik vond mezelf vandaag wel super stoer!

Geen idee of ik het snel weer doe... Maar vandaag was het precies datgene wat ik moest doen.

Beachie-lovers

Ontmoeting via de digitale snelweg

Een weblog bijhouden doe je ten eerste voor jezelf. Weet jij nog wie je was? Nou, ik soms niet. Alles gaat af en toe zo snel dat je het wel bij moet houden! En dan kan ik ook wel eens wat dingetjes teruglezen enzo.

Een tweede reden om een weblog bij te houden, is dat mensen je stukjes lezen. En misschien zelfs wel even reageren. En soms... heel soms... hou je er een superleuk contact aan over. Waarom? Omdat je toevallig allebei gek bent op iets.

Dolfijn Beachie bijvoorbeeld...

Deze dolfijnengek - ze is net zo erg als ik, echt waar - heeft met een vriendin zelfs een leuke website gemaakt. Dus als je mijn Dolfinarium cq dolfijnen weetjes zat bent, surf dan eens naar de site van Annabelle (en haar vriendin Eva): Closer with Dolphins. Er staat zelfs een fotootje uit mijn rijkgevulde fotoarchief op!

Ga zo door meiden!

Bijzonder

Dichtbij

Afgelopen zondag ben ik toch met de trainer mee geweest in het Dolfinarium? Dat leverde echt prachtige, bijzondere plaatjes op... zoals deze...

Keevie & Ik

Zonnig dagje Dolfinarium

Vandaag ben ik met Keevie naar het Dolfinarium geweest. Ja, Keev staat voor preventieve maatregelen de laatste tijd vaak in de garage, maar de zon scheen zo vandaag, dat ik het wel aandurfde met hem naar Harderwijk te rijden. Muziek aan, raam open, wind in mijn haren... instant geluk.

Er was - gelukkig - niet veel veranderd in het Dolfinarium. We waren er al vroeg, om kwart voor 10, en ik dacht, laat ik eens met de trainer mee gaan. Dat programma stond namelijk aangeplakt en is een van de weinige dingen die ik nog niet gedaan had. Dus heb ik mij gauw ingeschreven bij de receptie, waar ik een sticker ontving die ik op moest plakken en om 2 uur moest men zich verzamelen bij de walrus bij het restaurant.

Tijd zat nog! Eerst heb ik naar Kite, Finnigan, Lucy, Rocco en andere dolfijnen in de Odiezee gekeken. Daarna ben ik door de duinen gestruind waar ik prachtige foto's heb gemaakt van grijze zeehonden, vervolgens naar beneden gegaan waar ik zeker een dik uur heb rondgehangen. Nog even langs de bruinvisjes in Fort Herewich, langs de roggen en haaitjes, even rondgehangen op de Stellerstek. En om half 12 in de rij voor de eerste Dolfijnenshow in de Koepel.

De show begon later, omdat alle 2200 plekken eerst gevuld moesten worden door toeschouwers. Maar het was het wachten meer dan waard... ik heb namelijk Beachie weer gezien. Beach de dolfijn uit de Lagune - of tegenwoordig Odiezee - waar ik altijd even een babbeltje mee maakte aan het glas, die nu in de Koepel woont en meedraait met de show. Althans, als je geluk hebt. En vandaag had ik geluk. Ik dacht hem al rond te zien zwemmen, maar dat gaat soms zo snel dat ik het niet zeker wist totdat... hij een bommetje maakte. En dat is zíjn specialiteit! Dus heb ik toch maar gauw mijn camera gepakt en hem op de foto gezet.

Maar, nu was het pas tegen enen en ik hoefde pas om 2 uur bij de Walrus te zijn. Dus heb ik nog een rondje geslenterd, een ijsje gegeten, het winkeltje bezocht, vijf keer wezen plassen en toen... mocht ik eindelijk met de trainer mee. Karlienke was haar naam en we waren slechts met zijn vijven. Dat was op zich niet erg, zo kon je alles goed zien en horen. Het programma was heel bijzonder, want je komt achter de schermen heel dichtbij de dolfijnen en zeehondjes. Maar het mooiste vond ik het eerste onderdeel: onderwater in de Koepel. Het geflits van camera's was net het licht van onweer... en het klappen van de staarten van de dolfijnen om snelheid te maken, de donder. Prachtig.

Beneden heb ik geen foto's gemaakt, buiten bij de Lagune wel... maar die moeten nog even ontwikkeld worden.

Na een broodje zalm ben ik met Keev maar weer op huis aangegaan. Raampje open, muziek hard, keihard meezingen en de wind in mijn haren... Alsof ik een dagje vakantie had!

Dubbele dag

Bassie & Oma

Vandaag is een dag met een historie. Zo mocht ik 12 jaar geleden mijn kleine Bassie in mijn armen sluiten en is het de geboortedag van mijn lieve Oma Vuurtje. Oma heb ik in gedachten even een dikke kus gegeven... Ze zou vandaag 80 zijn geworden. En Basje heb vanmorgen even lekker geknuffeld en gezoend zijn knuffelige hoofdje.

En dan vragen ze zich nog wel eens af waarom ik met deze dag mee speel in de Dayzers loterij!

Strijk-auw

Vouw uit mijn arm

Tja, maandag bedacht ik mij dat ik de was eens moest gaan strijken, aangezien de nieuwe alweer aan de lijn hing. En diezelfde maandag moest ik zonodig een milliseconde met mijn arm tegen de strijkbout aan strijken en toen had ik strijk-auw...

En niet zo'n beetje ook! De binnenkant van je arm is vele malen gevoeliger dan de andere kant, dus daar hing ik weer, jodelend onder de kraan. Gisteren heb ik het gaasje van mijn druppelvormige brandwond verwijderd. Dat zal wel weer een leuk litteken worden.

En dan de vragen van je omgeving: 'Hoe kan dat nou' en 'Waarom doe je dat dan?'
Nou, dat ligt bij mij meestal aan de maan stand. Gelukkig heb ik deze week niet ook mijn knie gespleten tegen een tafelpunt of mijn enkel verzwikt. En wie nu zegt: maar de week is nog niet voorbij, heeft ongelijk... de maan staat namelijk wel weer goed vanaf morgen.

Nieuwe maand

1 augustus

Over eenendertig dagen ben ik jarig. Dan is augustus voorbij en begint september. Vreemd eigenlijk dat tijd soms zo snel kan gaan, terwijl er in die tijd niet zo veel spannends of spectaculairs gebeurt.

Vandaag begint dan de nieuwe maand. De zon schijnt en het beloofd een zomerse dag of maand te worden. Maar wat het ook wordt... de tijd zal het leren.

Ondertussen ga ik van de zomer genieten!