Grossieren

We grossieren in brons, maar na vandaag - en de dag is nog niet voorbij in Beijing - is het toch weer zes medailles uit zes dagen, want Henk Grol heeft brons behaald in het judo (judo en zwemmen... goede medaillesporten!).

De stand nu:
1 Goud
1 Zilver
4 Brons

And we keep on counting!

Jammer...

...geen derde goud op rij (verdeeld over drie Olympische Spelen) voor Pieter van den Hoogeband... Helaas tikte hij met een vierde tijd als vijfde aan vanmorgen vroeg, omdat twee anderen samen de derde tijd zwommen. Echt heel jammer, maar wat een prestatie!

De sympathieke Alain Bernard werd eerste en Pieter was de eerste om hem in het water te feliciteren. Als dat niet prachtig is.

Aan de andere kant... het gaat ook weer goed in het judo. Dus de stand van zoveel medailles uit een evenveel aantal dagen kan nog steeds gehaald worden!

Slaperig

Ik ben een beetje slaperig. Maar dat is mijn eigen schuld.
Vanmorgen wederom om 4 uur de wekker gezet om naar Pieter te kunnen kijken.
En met resultaat, want hij zwom zich bij de eerste drie de finale in van de 100 meter vrije slag. Woehoe!

Maar ja... 's avonds laat naar bed (ik moet gewoon Mart even zien) en 's morgens zo vroeg wakker worden gaat zo langzamerhand een beetje zijn tol eisen...

Neemt niet weg dat ik morgenochtend weer vroeg opsta voor de finale.

Verder gaat het nog steeds goed (iedere dag een medaille), want we hebben er weer 2 bronzen plakken bij, bij het judo. Zo was het gisteren judoka Elizabeth Willeboordse gelukkig met het brons en vandaag - weer bij de vrouwen - Edith Bos. Dat zijn vijf medailles in vijf dagen! Zet hem op! Morgen graag weer - minimaal - eentje!

1 Goud
1 Zilver
3 Brons

Olympische Spelen

Ik heb het Olympische Spelen virus goed te pakken. Gisteren ben ik om tien voor vier 's morgens opgestaan om de dames in het zwembad op de 4x100 meter vrij goud te zien behalen. Mooi hoor, het Wilhelmus zo vroeg op de ochtend!

Helaas heb ik Ruben Houkes zaterdag zijn bronzen plak niet zien veroveren, maar vandaag (ben ik even blij dat ik vrij ben op maandag) ben ik zeker getuige geweest van Deborah Gravenstijn haar zilveren finale. Geweldig.

Ik heb kippenvel tot in mijn nek... en ik ben bang dat dat voorlopig nog niet voorbij zal gaan. De Spelen zijn drie dagen oud en wij hebben al drie medailles:
1 Goud
1 Zilver
1 Brons
Drie uit drie, een goed gemiddelde. Ik ben benieuwd wat de rest van de Spelen gaat brengen...

Vieze Teken op mijn Bassie

Gisteren had ik weer eens de schrik van mijn leven. Bassie had teken! Getver.
Eentje was nog bezig om net boven zijn wenkbrauw bot te kruipen en nadat ik Basje had uitgelaten kwam ik er nog een tegen in zijn snor. Groot, wit en volgezogen. Krijg die er maar eens uit!

Gelukkig wist ik ineens weer waar mijn tekentang lag en heeft papa hem eruit getrokken (met een duidelijke 'knap'... brrr) en daarna hebben we Betadine erop gegooid. Maar ja, ik ben altijd bang dat er iets met Bas gebeurt. Het is mijn vriendje en dus was ik erg bang dat hij misschien de ziekte van Lyme zou oplopen.

Maar... na even googlen, kwam ik deze webiste tegen: Yahwoof » Ziekte van Lyme en dat heeft mij erg gerustgesteld!



Al houden we de wondjes wel erg goed in de gaten!

Gefeliciteerd

Gefeliciteerd Bassie, want jij en ik zijn vandaag 13 jaar samen!


En veel liefs voor mijn oma Vuurtje die vandaag 81 zou zijn geworden...


Dikke kus voor jullie allebei, van mij.

Hans Christian Andersen

Hij was vaak depressief. Was een lelijk eendje, omdat hij voor zijn tijd erg lang was. Maar hij schreef de meest mooie en humoristische sprookjes en hield daarmee mensen ook vaak een spiegel voor. En hij heeft zo'n beetje de hele wereld gezien...

Ik heb het over schrijver Hans Christian Andersen, die nu stil in Kings Gardens zit, en zwaait naar iedereen die even bij hem langsloopt.

De grote schrijver... en een inspiratiebron!
Mijn bezoek aan Kopenhagen was dan ook niet compleet zonder langs een van zijn huisjes te lopen en natuurlijk zijn koperen evenbeeld een bezoekje te brengen.

Geblokt

Nee, niet mijn nieuwe garderobe.
Ook niet de stoelkussens van Keev.
Zelfs niet mijn dekbedovertrek...

Nee, ik heb zelf weer eens last van mijn annual writers block.
Gelukkig heb ik deze maar één keer per jaar...

Rustpunt