Bart, de dichter
Dat hij eigenlijk kon dansen, wisten we al bij de eerste show. Dat hij een dichter is, wisten we al langer. Tja, ik kijk graag naar Dancing with the Stars en hoewel ik altijd vreselijk moe word van Bart Chabot, heb ik nu van hem genoten.
Gisteravond was de uitslag weer en ik hoopte dat Martijn Krabbé erbij zou blijven, maar toen hij met Roemjana overbleef met Bart en Kimberly, was ik daar even niet zo zeker van. Maar, Martijn mag nog een weekje blijven, Bart moest helaas naar huis. En bij zijn afscheidswoorden aan Kimberly kwam de dichter weer naar boven.
'Kimberly is een vlees geworden engel. Ze is mooi van buiten, maar nog veel mooier van binnen. Ik weet niet welke kant ze op gaat, maar ik hoop wel dat de zon haar pad altijd zal blijven beschijnen.'
En dan pinkt een ieder weer een traantje weg... En zien we dat Bart Chabot ook heel serieus en lief kan zijn.
maandag, april 30, 2007
Dancing with the stars
zondag, april 29, 2007
Rare dagen
Met een lach & een traan

Vandaag zou mama jarig zijn geweest en zou ze 52 zijn geworden. Hoewel het altijd verdrietige en rare dagen blijven, was het toch weer gezellig. Met Ome Jos, Tante Amanda, Silvia, Ron, Henk, Wilma en Henkje en natuurlijk Ploon. Papa en ik hebben weel veel bloemen gehad - en zelf een mooie oranje boven bos gekocht. We hebben gelachen, een traantje gelaten en gejuichd dat FC Utrecht in de play-offs voor Europees voetbal zit...
Rare dagen horen er nu eenmaal bij. Gelukkig zit mama op haar wolkje naar ons te loeren.


Vandaag zou mama jarig zijn geweest en zou ze 52 zijn geworden. Hoewel het altijd verdrietige en rare dagen blijven, was het toch weer gezellig. Met Ome Jos, Tante Amanda, Silvia, Ron, Henk, Wilma en Henkje en natuurlijk Ploon. Papa en ik hebben weel veel bloemen gehad - en zelf een mooie oranje boven bos gekocht. We hebben gelachen, een traantje gelaten en gejuichd dat FC Utrecht in de play-offs voor Europees voetbal zit...
Rare dagen horen er nu eenmaal bij. Gelukkig zit mama op haar wolkje naar ons te loeren.

vrijdag, april 27, 2007
Keevie & Ik
Volg de Skoda-rijder ?!
Ken je die reclame? Van die vrouwen die zich in de uitverkoop pas op een actietafel storten als de Skoda-rijdster een leuk truitje ervan heeft uitgekozen. Of die man die een boor gaat kopen en dan toch een andere gaat pakken als hij bij de kassa op miraculeuze wijze achter de Skoda-rijder komt te staan - de man was namelijk al klaar met uitzoeken en allang bij het schap weg.
Ik vraag mij dan af, als eigenwijs Kever-rijder... moet je de Skoda-rijder in AL het gedrag volgen.
Ik vraag dit natuurlijk niet zomaar. Gisteren reed Keev mij namelijk naar het werk en onderweg gingen we eventjes een vrachtwagen inhalen. Okay, Keevies doen daar ietsjes langer over wanneer ze 120 rijden dan Skoda-rijders die minimaal 20 kilometers per uur harder rijden.
Zo kwam het dus dat ik bij de afslag naar de A1 - die ik in dit geval lekker rechts laat liggen - bezig was een vrachtwagentje in te halen, met Keev. Op onze topsnelheid van 120 kilometers per uur. Inene zie ik in de achteruitkijkspiegel (mooi galgje-woord) dat er iemand achter mij zit, te foeteren en vooral te duwen. Keev & Ik houden daar niet van, maar ach, als iemand zijn hart zo wil belasten, prima. Wij waren aan het inhalen. De auto achter mij remt af, duikt ineens achter de vrachtwagen, toeterend en foeterend en duikt de afslag op naar de A1.
Keev en ik kijken eens opzij en zien dus een Skoda naast ons scheuren, de afslag af, bijna de bocht niet houdend... terwijl we nog steeds uitgefoeterd worden.
Kijk, volg de Skoda-rijder, maar als ik de Skoda-rijder volg en net even voor een afslag een vrachtwagen wil gaan inhalen, dan mis ik geheid mijn afslag. Waarschijnlijk zit dan direct Blik op de weg achter mij met de vraag of ik even aan de kant wil gaan en mijn rijbewijs wil inleveren voor te hard en roekeloos rijden.
Tja, volg de Skoda-rijder... maar niet in rijgedrag!
Ken je die reclame? Van die vrouwen die zich in de uitverkoop pas op een actietafel storten als de Skoda-rijdster een leuk truitje ervan heeft uitgekozen. Of die man die een boor gaat kopen en dan toch een andere gaat pakken als hij bij de kassa op miraculeuze wijze achter de Skoda-rijder komt te staan - de man was namelijk al klaar met uitzoeken en allang bij het schap weg.
Ik vraag mij dan af, als eigenwijs Kever-rijder... moet je de Skoda-rijder in AL het gedrag volgen.
Ik vraag dit natuurlijk niet zomaar. Gisteren reed Keev mij namelijk naar het werk en onderweg gingen we eventjes een vrachtwagen inhalen. Okay, Keevies doen daar ietsjes langer over wanneer ze 120 rijden dan Skoda-rijders die minimaal 20 kilometers per uur harder rijden.
Zo kwam het dus dat ik bij de afslag naar de A1 - die ik in dit geval lekker rechts laat liggen - bezig was een vrachtwagentje in te halen, met Keev. Op onze topsnelheid van 120 kilometers per uur. Inene zie ik in de achteruitkijkspiegel (mooi galgje-woord) dat er iemand achter mij zit, te foeteren en vooral te duwen. Keev & Ik houden daar niet van, maar ach, als iemand zijn hart zo wil belasten, prima. Wij waren aan het inhalen. De auto achter mij remt af, duikt ineens achter de vrachtwagen, toeterend en foeterend en duikt de afslag op naar de A1.
Keev en ik kijken eens opzij en zien dus een Skoda naast ons scheuren, de afslag af, bijna de bocht niet houdend... terwijl we nog steeds uitgefoeterd worden.
Kijk, volg de Skoda-rijder, maar als ik de Skoda-rijder volg en net even voor een afslag een vrachtwagen wil gaan inhalen, dan mis ik geheid mijn afslag. Waarschijnlijk zit dan direct Blik op de weg achter mij met de vraag of ik even aan de kant wil gaan en mijn rijbewijs wil inleveren voor te hard en roekeloos rijden.
Tja, volg de Skoda-rijder... maar niet in rijgedrag!
maandag, april 23, 2007
Lichtjes uit...
1-1 tegen PSV
Jawel. Het is Ronald Koeman wéér niet gelukt om te winnen in onze Galgenwaard. Al niet sinds zijn terugkeer in Nederland vanuit Spanje als speler bij Feyenoord... Zijn comeback werd in 1995 gevierd met een 3-1 winst van FC Utrecht.
En sindsdien heeft hij als speler en als trainer niet meer bij ons gewonnen.
Zo ook gisteren! Wé konden onze negende plek veilig stellen - en dus meedingen naar Europees voetbal - als we nog één punt pakten gisteren. Met een goed gevoel gingen we dus naar het stadion, met grootse plannen.
Na een matige eerste helft, waarin door één snelle actie van PSV Utrecht met een doelpunt achter kwam te staan. Toch hielden we moed op de tribune en jaagden we onze jongens onder veel geschreeuwde aanmoedigingen op. Voor een matige overtreding was Luinge dan eindelijk zo dapper Jean-Paul de Jong zijn gele kaartenrecord toe te kennen door het geel te trekken. Het publiek uitzinnig, de actie snel afgeblazen.
Na de rust ging de partij in de heksenketel verder. De PSV aanhangers dachten al met de schaal door de straten van Eindhoven te lopen, maar FC Utrecht was daar nog niet zo zeker van. Foeke Booy toonde de meest stale zenuwen. Jean-Paul werd gewisseld voor de fittere Ricky Kruys en er werd meer en meer druk gezet aan Utrechtse kant. Nadat Koeman Farfan had gewisseld voor een verdediger en daarna de net op miraculeuze wijze opgeknapte Alex van het veld haalde, startte Foeke het echte offensief. Onder een luid 'alles of niets' haalde hij Eric Pieters uit de verdediging en gooide de lange Pino Rossini het veld in.
En toen was het uit met de PSV-se pret! Vijf minuten voor tijd haalde we er een corner uit. Er stond van alles aan spelers voor het doel van Gomez en de bal kwam in de melee terecht. En in ene zweefde hij via de kop met lang haar en haarband van Alje Schut het doel in.
Eén tegen één!
Het stadion ontplofte alsof we landskampioen waren geworden! Papa en Ome Jos stonden in ene óp hun stoeltjes te springen en het Lion-mannetje voor me pinkte een traantje weg. Juichen, gillen, schreeuwen! Alles hoorde je, maar uit al het gejuich kwam na onze Cucaracha ineens een heel mooi lied boven drijven: 'Helemaal niets, helemaal niets, helemaal niets voor PSV!'
Want met dit gelijkspel wordt volgende week de competitie der Nederlandse velden pas beslist. Gaat Henk ten Cate met zijn Ajax er met de buit vandoor - dan moeten ze nog even stunten - of wordt Louis van Gaal de lachende derde en loodst hij volgende week zijn AZ door de straten, met de schaal boven hen hoofd. De tijd zal het leren.
Ondertussen gaan wij voor de nacompetitie en kunnen we gaan strijden om een plek voor Europees voetbal. Volgende week nog eventjes uit bij Groningen en dan kunnen we de eindstand opmaken.

Even een ereronde langs het uit hun dak gaande publiek!
Maar gisteren waren we uitzinnig en dronken van blijdschap. Lekker, Koeman weer niet gewonnen in de Galgenwaard, wij eindelijk weer eens niet verloren van PSV én we gaan voor nacompetitie! Wat willen we nog meer!
Hallo Europa FC Utereg komteraan!!!
Na afloop werd de David Di Tomasso prijs uitgereikt aan de populairste/beste speler van afgelopen seizoen. En het is maar goed dat ik bij de open dag een keepersshirt heb gekregen... Michel Vorm werd namelijk verkozen tot beste speler!
Jawel. Het is Ronald Koeman wéér niet gelukt om te winnen in onze Galgenwaard. Al niet sinds zijn terugkeer in Nederland vanuit Spanje als speler bij Feyenoord... Zijn comeback werd in 1995 gevierd met een 3-1 winst van FC Utrecht.
En sindsdien heeft hij als speler en als trainer niet meer bij ons gewonnen.
Zo ook gisteren! Wé konden onze negende plek veilig stellen - en dus meedingen naar Europees voetbal - als we nog één punt pakten gisteren. Met een goed gevoel gingen we dus naar het stadion, met grootse plannen.
Na een matige eerste helft, waarin door één snelle actie van PSV Utrecht met een doelpunt achter kwam te staan. Toch hielden we moed op de tribune en jaagden we onze jongens onder veel geschreeuwde aanmoedigingen op. Voor een matige overtreding was Luinge dan eindelijk zo dapper Jean-Paul de Jong zijn gele kaartenrecord toe te kennen door het geel te trekken. Het publiek uitzinnig, de actie snel afgeblazen.
Na de rust ging de partij in de heksenketel verder. De PSV aanhangers dachten al met de schaal door de straten van Eindhoven te lopen, maar FC Utrecht was daar nog niet zo zeker van. Foeke Booy toonde de meest stale zenuwen. Jean-Paul werd gewisseld voor de fittere Ricky Kruys en er werd meer en meer druk gezet aan Utrechtse kant. Nadat Koeman Farfan had gewisseld voor een verdediger en daarna de net op miraculeuze wijze opgeknapte Alex van het veld haalde, startte Foeke het echte offensief. Onder een luid 'alles of niets' haalde hij Eric Pieters uit de verdediging en gooide de lange Pino Rossini het veld in.
En toen was het uit met de PSV-se pret! Vijf minuten voor tijd haalde we er een corner uit. Er stond van alles aan spelers voor het doel van Gomez en de bal kwam in de melee terecht. En in ene zweefde hij via de kop met lang haar en haarband van Alje Schut het doel in.
Eén tegen één!
Het stadion ontplofte alsof we landskampioen waren geworden! Papa en Ome Jos stonden in ene óp hun stoeltjes te springen en het Lion-mannetje voor me pinkte een traantje weg. Juichen, gillen, schreeuwen! Alles hoorde je, maar uit al het gejuich kwam na onze Cucaracha ineens een heel mooi lied boven drijven: 'Helemaal niets, helemaal niets, helemaal niets voor PSV!'
Want met dit gelijkspel wordt volgende week de competitie der Nederlandse velden pas beslist. Gaat Henk ten Cate met zijn Ajax er met de buit vandoor - dan moeten ze nog even stunten - of wordt Louis van Gaal de lachende derde en loodst hij volgende week zijn AZ door de straten, met de schaal boven hen hoofd. De tijd zal het leren.
Ondertussen gaan wij voor de nacompetitie en kunnen we gaan strijden om een plek voor Europees voetbal. Volgende week nog eventjes uit bij Groningen en dan kunnen we de eindstand opmaken.
Even een ereronde langs het uit hun dak gaande publiek!
Maar gisteren waren we uitzinnig en dronken van blijdschap. Lekker, Koeman weer niet gewonnen in de Galgenwaard, wij eindelijk weer eens niet verloren van PSV én we gaan voor nacompetitie! Wat willen we nog meer!
Hallo Europa FC Utereg komteraan!!!
Na afloop werd de David Di Tomasso prijs uitgereikt aan de populairste/beste speler van afgelopen seizoen. En het is maar goed dat ik bij de open dag een keepersshirt heb gekregen... Michel Vorm werd namelijk verkozen tot beste speler!
zondag, april 22, 2007
Live @ Cees' Place
Ondergetekende, in de following line-up:
zaterdag, april 21, 2007
Jazzy Berry...
...IS GESLAAGD!
Voor mijn hafa B-praktijkexamen.
Hoewel iedereen om mij heen het wel verwachtte, moest ik het natuurlijk wel nog eventjes doen. En dat heb ik vanmorgen gedaan. Het spelen van de stukken ging goed en het naspelen ook wel, maar het ritmisch klappen niet zo. Maar gelukkig mocht dat de pret niet drukken.
Na een paar zenuwslopende minuutjes op de gang kreeg ik dan toch het verlossende woord: dat ik ben geslaagd!
En daar ben ik toch wel heel erg trots op.
Voor mijn hafa B-praktijkexamen.Hoewel iedereen om mij heen het wel verwachtte, moest ik het natuurlijk wel nog eventjes doen. En dat heb ik vanmorgen gedaan. Het spelen van de stukken ging goed en het naspelen ook wel, maar het ritmisch klappen niet zo. Maar gelukkig mocht dat de pret niet drukken.
Na een paar zenuwslopende minuutjes op de gang kreeg ik dan toch het verlossende woord: dat ik ben geslaagd!
En daar ben ik toch wel heel erg trots op.
donderdag, april 19, 2007
Uitgenodigd door Hunkemöller
Uitreiking Cheque aan Sylvana Simons t.w.v. € 100.000,-
Vandaag was ik voor Lijfblad uitgenodigd door Hunkemöller. Zij gingen vandaag namelijk hun ingezamelde geldbedrag overhandigen aan presentatrice en ambassadrice van Pink Ribbon, Sylvana Simons. Dus ik vanmiddag naar Hilversum, waar het hoofdkantoor van Hunkemöller is gevestigd. Een prachtig pand, met een mooie, gezellige kantine, waar twee grote posters van Sylvana hingen, slechts gekleed in een grote pink ribbon. Hier zou de overhandiging plaatsvinden. Met (helaas) een klein publiek. Natuurlijk waren er mensen van KWF Kankerbestrijding aanwezig, van Hunkemöller zelf en een fotograaf van de lingerieketen, en een redactrice van Knip... en ik. C'est ça en dat vond ik wel jammer. Daarentegen mocht ik wel zelf foto's maken. Eentje hiervan komt in Lijfblad, want dit moet natuurlijk wel even vermeld worden in mijn eigen tijdschrift. En eentje ervan zie je hier... op mijn eigen blog!
Het leukste vind ik dat ik als Hunkemöller-klant dus ook een beetje aan deze gift hebt bijgedragen... en dat maakt zo'n bedrag toch nog wel een tikkie meer bijzonder.
Vandaag was ik voor Lijfblad uitgenodigd door Hunkemöller. Zij gingen vandaag namelijk hun ingezamelde geldbedrag overhandigen aan presentatrice en ambassadrice van Pink Ribbon, Sylvana Simons. Dus ik vanmiddag naar Hilversum, waar het hoofdkantoor van Hunkemöller is gevestigd. Een prachtig pand, met een mooie, gezellige kantine, waar twee grote posters van Sylvana hingen, slechts gekleed in een grote pink ribbon. Hier zou de overhandiging plaatsvinden. Met (helaas) een klein publiek. Natuurlijk waren er mensen van KWF Kankerbestrijding aanwezig, van Hunkemöller zelf en een fotograaf van de lingerieketen, en een redactrice van Knip... en ik. C'est ça en dat vond ik wel jammer. Daarentegen mocht ik wel zelf foto's maken. Eentje hiervan komt in Lijfblad, want dit moet natuurlijk wel even vermeld worden in mijn eigen tijdschrift. En eentje ervan zie je hier... op mijn eigen blog!Het leukste vind ik dat ik als Hunkemöller-klant dus ook een beetje aan deze gift hebt bijgedragen... en dat maakt zo'n bedrag toch nog wel een tikkie meer bijzonder.
dinsdag, april 17, 2007
Dappere Bassie
En een dapper vrouwtje
Zo.
Vandaag voor het eerst helemaal alleen met Bassie naar de dierenarts gegaan. Het was ook wel weer nodig, want hij moet natuurlijk wel vakantieklaar gemaakt worden. En zonder Bassie ga ik niet op vakantie.
Dus.
Met knikkende knietjes naar de dierenarts gereden, alwaar Bas bibberend met mij plaats nam in de wachtruimte. Eenmaal binnen nam hij bibberend plaats op de behandeltafel. En hij kreeg een lichtje in zijn oogjes en oortjes. Even naar het hartje geluisterd. Gewogen, billen uitgeknepen en daarna zijn prikken (rabiës en cocktail) gekregen. En hij gaf geen kick!
Lief hoor.
Maar ja, toen moest hij nog een chip in zijn nek krijgen... en dat moet wel zeer gedaan hebben, als ik zijn gezichtje zo zag, maar weer klemde mijn dappere hondje zijn kaakjes op elkaar en liet het niet merken. Maar daarna was hij wel heel blij dat hij weer naar huis mocht.
En nu ligt hij te slapen.
En heb ik eindelijk gegeten ;-).
Zo.
Vandaag voor het eerst helemaal alleen met Bassie naar de dierenarts gegaan. Het was ook wel weer nodig, want hij moet natuurlijk wel vakantieklaar gemaakt worden. En zonder Bassie ga ik niet op vakantie.
Dus.
Met knikkende knietjes naar de dierenarts gereden, alwaar Bas bibberend met mij plaats nam in de wachtruimte. Eenmaal binnen nam hij bibberend plaats op de behandeltafel. En hij kreeg een lichtje in zijn oogjes en oortjes. Even naar het hartje geluisterd. Gewogen, billen uitgeknepen en daarna zijn prikken (rabiës en cocktail) gekregen. En hij gaf geen kick!
Lief hoor.
Maar ja, toen moest hij nog een chip in zijn nek krijgen... en dat moet wel zeer gedaan hebben, als ik zijn gezichtje zo zag, maar weer klemde mijn dappere hondje zijn kaakjes op elkaar en liet het niet merken. Maar daarna was hij wel heel blij dat hij weer naar huis mocht.
En nu ligt hij te slapen.
En heb ik eindelijk gegeten ;-).
maandag, april 16, 2007
Gesignaleerd
Wilde Berry
Na het Horror- en Heroclix toernooi van afgelopen zaterdag, bood C. mij een kauwgompje aan. Ik hoefde niet en de reactie die volgde was zoiets als in de trant van: maar je naam staat erop. Maar bij nadere inspectie ging het om de smaak Wild Cherry. C. gokte liever op een wilde kers dan op een wilde Berry...
Hmm. Hoewel Wilde Berries soms heel leuk kunnen zijn, denk ik dat hij wel gelijk had. Maar vandaag toen ik in de supermarkt op zoek was naar een lekker sapje kwam ik wel een wilde variant van mij tegen.
Dus C. Pas maar op als je dit drankje bij je in de buurt hebt - of wanneer ik het gedronken heb - je weet nooit welk effect dat heeft! ;-)

Alhoewel... het mag dan een wilde ik zijn, het is wel extra dubbelfriSSS... ;-)
Na het Horror- en Heroclix toernooi van afgelopen zaterdag, bood C. mij een kauwgompje aan. Ik hoefde niet en de reactie die volgde was zoiets als in de trant van: maar je naam staat erop. Maar bij nadere inspectie ging het om de smaak Wild Cherry. C. gokte liever op een wilde kers dan op een wilde Berry...
Hmm. Hoewel Wilde Berries soms heel leuk kunnen zijn, denk ik dat hij wel gelijk had. Maar vandaag toen ik in de supermarkt op zoek was naar een lekker sapje kwam ik wel een wilde variant van mij tegen.
Dus C. Pas maar op als je dit drankje bij je in de buurt hebt - of wanneer ik het gedronken heb - je weet nooit welk effect dat heeft! ;-)

Alhoewel... het mag dan een wilde ik zijn, het is wel extra dubbelfriSSS... ;-)
Abonneren op:
Posts (Atom)
B'Day Countdown