Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?

maandag, juli 27, 2015

Foto van de Maand Juni 2015

Zo hallo… juli is alweer bijna voorbij en ik kom eindelijk eens een keertje met mijn foto van de maand JUNI op de proppen… Tja, dat kwam nu eenmaal door de grote drukte van afgelopen maand. Nadat ik heerlijk thuis was gekomen van Texel lagen er zo’n 200 opdrachten op me te wachten (wel verdeeld over verschillende opdrachtgevers, dat dan weer wel). Gelukkig kan ik goed plannen en hoewel ik afgelopen week ziek was, ga ik de deadline van de grootste opdracht makkelijk halen. Maar ja, als je zo’n tekst of 40 per week aan het schrijven bent, een website (Writing Berries) moet bijhouden en ook nog eens een beetje ontspannen tussendoor, dan schieten er wel eens wat dingetjes bij in. Maar… wat in het spreekwoordelijke vat zit verzuurt niet (behalve zuurkool natuurlijk), dus hier is-tie dan: de Foto van de Maand Juni 2015. Met leuke uitjes en heerlijke vakantiefoto’s.

1 juni: 10 jaar GaiaZOO met knuffelende witgezichtsaki’s


Feest in Kerkrade:
10 jaar GaiaZOO


3 juni: Waaaa Maroon 5 in de ZiggoDome!


4 juni: Laatste avond Avondvierdaagse


5 juni: Na Thomas’ zijn dansoptreden op zijn verjaardag zagen we een prachtige regenboog


11 juni: Gezellige buurtbewoners


14 juni: Kiekeboe Sammie!


15 juni: Dagje Dierenrijk – genoten van de ringstaartmaki’s


19 juni: Op vakantie! Uitpakken maar. Zeg mevrouw, mag ik dat daar?


20 juni: Deze zachte schaapjes werden door de plaatselijke katten zeker aangeraden


21 juni: Sammie & de Zeehond – remake van een paar jaar geleden


22 juni: Weerspiegeling in Ecomare


23 juni: Zeehonden spotten tijdens de zeehondensafari


24 juni: SCHAAAAPIES!


25 juni: Man met Hond, in de Slufter (of te wel: Papa & Sammie)


26 juni: Met Esmeralda naar het Foute Feest van QMusic!


29 juni: Bubbels

zondag, juli 26, 2015

Tour de France 2015: puur genieten

Puur genieten. Ondanks drukte met deadlines en werk. Ondanks dat ik de afgelopen week in de lappenmand zit met kippenkoorts. Ondanks regen of zonneschijn: ik heb drie weken lang genoten van le Tour de France. Het begon al geweldig in mijn eigen stadsie waor. De Grand Départ bleek een feestweek in de binnenstad met een imposante tijdrit die ik uiteindelijk op tv heb gekeken. Met de tranen in mijn ogen als de Dom weer voorbij kwam. Of ons Ouwe Grachie. Kippenvel bij de beelden van dag twee toen de helden van de Tour onder de Dom door fietsten en even moesten wachten tot het Utrechtse volkslied was gezongen op het Domplein. Deze beelden heb ik pas later terug gezien, want op 5 juli stond ik tegenover het winkelcentrum op het kruispunt van de Einsteindreef en de Brailledreef, met mijn Zwembad De Kwakel achter me. Want de Tour in mijn stad? Daar moest ik bij zijn!

Voorbereidingen
Omdat je de Tour echt moet vieren, vergde dit uiteraard wat voorbereidingen. Tijdens mijn vakantie in Texel was ik al begonnen met een gele trui voor Koekiemonster (hey, als je het doet… dan moet hij mee doen natuurlijk). Het maken van zo een truitje kost niet eens zoveel tijd: het knippen en afspelden was ik langer mee bezig dan het uiteindelijk in elkaar zetten. En het is een knapperd geworden of niet?
Daarnaast wilde ik ook graag iets met de Tour de France doen op mijn andere blog (je weet wel, Writing Berries). En funicure was daarom zo verzonnen: de Tour geeft inspiratie genoeg. Dus met mooi gelakte nagels (waar ik veel leuke reacties op heb gehad) en een Koekie in het geel gingen we 5 juli naar ‘onze’ stek.



Tour de France
Funicure


NIJNTJE!
Wie aan Utrecht denkt, denkt niet alleen aan de Dom en de Gracht, maar ook aan Nijntje. Nijntje Pluis is dit jaar 60 jaar oud geworden en mocht natuurlijk niet ontbreken in de Tour de France. Bij verschillende pop-up stores in de stad kon je leuke Nijntje merchandise kopen. Nu had ik al een Nijn in het geel en met de bolletjestrui, maar ja, ik wilde graag alle vier de Nijntjes. Gelukkig kon mijn broer de groene en de Utrecht-tour trui Nijntjes nog voor me op de kop tikken en had ik mijn Nijntjes compleet.

Hysterie van de Reclame karavaan
Als je naar het wielrennen gaat dan moet je dit gewoon een keer hebben meegemaakt: de hysterie van de Reclame karavaan. Bij de Giro d’Italia (toen deze een aantal jaar geleden ook in Utrecht en omgeving startte) was dit vele malen minder. Maar bij de Tour de France weet je gewoon niet waar je kijken moet. Natuurlijk opende de karavaan in Utrecht met vier wagens met daarop… juist… NIJNTJE! Kijk, dat wilde ik natuurlijk zien. Vier grote Nijntjes in Tour-truien die gewoon door Utrecht en tijdens de tweede etappe door het Groene Hart naar Neeltje Jans zouden rijden. Helaas gingen ze niet mee naar Frankrijk. Maar wat een avontuur, voor een klein konijntje. Vervolgens zag ik mensen op schommels, grote Tessière pompen, prachtige wagens van de Carrefour, geweldige fietsende kippen, de DHL kwam voorbij, auto’s vol Haribo, Mickey Mouse en zijn vriendjes en nog heel veel meer. Je weet niet wat je meemaakt!




Zoef zoef Froome…
En toen was het wachten op de helden van de Tour. Op Dumoulin en Sagan, op Froome en Gesink, Mollema en Quintana, Poels en Contador… en al die andere mannen die nog een helse drie weken tegemoet gingen. Wachten duurde bij ons niet lang, want we hadden er een gezellig muziekje bij en een zanger die een heerlijk nieuw Utrechts lied ten gehore bracht. Je staat toch wel te stuiteren en dan ineens… ineens komt die rode wagen van Prudhomme voorbij. En daarachter een kopgroepje. En dan het peleton. En dan… is het voorbij. Maar dat gevoel… dat blijft mij altijd bij. Wij waren bij de Tour. De Tour de France die daarna zo geweldig werd. Met ijzingwekkende afdalingen, afgrijselijke valpartijen, snelle sprinters, echte bergbeklimmers… en één man in het geel die vanmiddag hand in hand juichend met zijn team over de streep kwam. Want, zo zei Christopher Froome zelf, zonder zijn ploeg had hij het nooit gered.



Bedankt jongens voor drie weken spektakel. En wat fijn dat het in Utreg me stadsie zo een groot feest is geweest!

donderdag, juli 16, 2015

Puur genieten van een weekje Texel

Ik ben alweer een tijdje thuis, maar heb nog niet eerder de tijd gevonden om een blogje te maken over onze heerlijke vakantie op Texel. Het gekke van dit eiland is dat – ondanks je gewoon in Nederland op vakantie gaat – je gewoon echt even weg bent. Heerlijk. Bovendien vind je op Texel een aantal dingen waar ik zeer van hou: zee, strand en… schapen! Als ik schapen zie roep ik altijd heel hard ‘SCHAAPIES!’. Je zou denken dat ik dat na een week niet meer zou doen. Maar neen: ik roep het nog steeds. Wat zal ik zeggen, het zijn gewoon leuke dieren. Maar dit terzijde. Met papa en Sammie vertrokken we op 19 juni naar het grootste Nederlandse Waddeneiland.

Ga er maar even voor zitten... het wordt een heel verhaal :D

Heb je je peddels bij je?
Het begon al met veel plezier op de boot. We haalden hem nipt, niet wetende dat de boot wegens drukte ieder half uur ging, in plaats van ieder uur. Ook verrassend was het dat we op het Schulpengat stonden in plaats van de Dr. Wagenmaker. Wel gaaf dat we die zagen varen, trouwens. Het Schulpengat is qua vormgeving en indeling echt een heel andere veerboot. Tja en dat vind ik dan wel weer leuk. Later stapten we weer in de auto en daar moest ik lachen om de tomtom: die plaatste de auto namelijk gezellig in de Waddenzee. Ehm… papa, hebben we eigenlijk wel peddels bij ons?
Na de oversteek reden we snel door naar De Koog, naar het Landal Beach Park Texel waar we snel de auto uitpakten om van het zonnetje te genieten. Want ja… op Texel scheen het zonnetje heerlijk!




Den Burg & De Koog aan zee
Zaterdag stond het voor de deur: een grote blauwe box van de bakker. In deze uit de kluiten gewassen broodtrommel haalden we vanaf zaterdag ons dagelijks brood. ’s Avonds moest de bak naar buiten en ’s morgens zat er mier- en vogelvrij brood in. Heerlijk! Na het ontbijt zijn we lekker naar het pittoreske Den Burg geweest. Hier hebben we lekker op een terrasje gezeten en rondgewandeld – en wat wolwinkeltjes bezocht. Lekkere schapenwollensloffen aangeschaft en genoten van een kat die zichzelf tussen de superzachte schapenknuffels had genesteld. En ’s avonds na het eten de duinen over geklommen om de zee te bezoeken die zo heerlijk bij De Koog het strand op rolt. Zelfs Sammie vond het leuk om even in de branding te spelen.




Zondag, Vaderdag
21 juni was het Vaderdag, natuurlijk had ik cadeautjes meegenomen. Verder heb ik die dag een paar tekstjes geschreven voor werk en hebben we heerlijk rondgehangen in en om het huisje. Na het avondeten gingen we weer eens een wandelingetje maken. Lekker de omgeving verkennen. Zo kwamen we erachter dat er een wei met schapen achter het vakantiepark lag, er een hunk bij Le Berry (ik wist niet eens dat ik een bar had) achter de tap stond, dat mensen op Texel nog nooit een koekiemonsterrugzak hebben gezien en dat Sammie het ook heel erg naar zijn zin had op vakantie. Kijk maar eens naar die smile op dat lekkere gezichtje.




Zon & regen in Ecomare
Als je er dan toch bent, dan is het ook wel zo gezellig om nog even een paar uurtjes naar Ecomare te gaan. Hoewel ik eerst de Texelhopper (de bus) wilde nemen, bracht papa me toch even weg. Het is maar 3 kilometer van De Koog af (je zou het bijna kunnen wandelen). De zon scheen en dat was heerlijk. Ik besloot eerst mijn vriend de haaienkop maar gedag te zeggen en ben daarna lekker buiten gaan zitten bij de zeehondjes en bruinvissen. Uiteindelijk nam ik plaats bij het bassin met glazen wand waar de zeehonden steeds naar me toe zwommen. Echt geweldig. Na een bakkie koffie met een broodje besloot ik nog even in de Walviszaal rond te neuzen en dan weer naar huis te gaan. Ik belde papa even op (want hij wilde me ook wel ophalen) en ging naar buiten om ook daar nog foto’s te maken. Lang liep ik daar niet: ik kreeg me toch een allesdoorwekende plensbui op me hoofd! Misschien had ik toch niet zo moeten opscheppen dat het weer zo heerlijk was op Texel…




Koekie op Facebook
’s Avonds besloten we lekker een frietje te halen bij Nikandel Speciaal. Ineens zegt een man: ‘Hey, Koekiemonster. Ik zie je hier op Facebook voorbijkomen!’ Uh…Wat? Bleek dat de jongens die we de dag ervoor tijdens de avondwandeling in De Koog waren tegengekomen een foto van mij met Koekie op mijn rug op hun Facebook hadden gezet… Dat is toch wel even raar, dat je van anonieme toerist ineens een bekende toerist wordt – want Koekie had de hele vakantie wel veel bekijks

Bijzondere natuur
Dinsdag was het qua weer een stuk minder. Maar dat weerhield ons niet om eens een rondje Texel te doen. We bezochten het imposante natuurgebied De Slufter. Hier heeft de zee de duinen geopend en gebruikt deze vallei tussen de duinen als uitloopgebied. En dat kun je zien, aan de vele uitgeslepen riviertjes bijvoorbeeld, maar ook aan het feit dat het gebied onderhevig is aan eb en vloed. Deze dinsdag was het vloed op het moment dat wij het gebied in liepen, waardoor paden gewoon door water werden onderbroken. Echt heel bijzonder. Daarna reden we naar de Vuurtoren van Texel op de Noordpunt. Een heerlijke kop koffie met Texels Appelgebak later gingen we het strand op, waar Sammie heerlijk los mocht rennen. Tot slot gingen we naar Oudeschild, een pittoresk havendorpje. Hier waren we nog niet eerder geweest en besloten even een rondje door de haven te wandelen. We konden zelfs nog mee met een schip voor een Waddentocht. Omdat Sammie mee mocht het schip op, besloten we om deze trip te maken. En dat was prachtig! Het gezellig schip met bar bracht ons helemaal buitengaats het Marsdiep door, Texel voorbij de Noordzee op om daar naar een eilandje te varen. Althans, het was een zandbank (de beruchte zandbank van Texel) die niet meer onder water gaat, ook niet met vloed. We hadden wat ruig water (golven van een metertje hoog) en regen, maar het was het allemaal waard. Want deze bank lag helemaal vol zeehonden… wat een gaaf gezicht was dat! Op de terugweg kregen we tijdens deze twee uur durende tocht nog een rondleiding door de marinehaven van Den Helder. Echt een aanrader. Het was gewoon twee uur puur genieten!




Shoppen & uit eten
De woensdag hebben we lekker rustig aangedaan. Nog even wol gaan kopen bij de Spinboet in Den Burg, waar ik weer goed geholpen en geadviseerd werd door de eigenaresse. Ik kreeg zelfs breitips voor het maken van mijn beenwarmers (jaja, ze zijn gelukt). En ’s avonds uit eten bij de Italiaan Bella Toscane. Een aanrader! We waren al een paar keer een ijsje wezen halen (koffieijs! Zo heerlijk!), maar ook de salade, pasta en tiramisu waren verrukkelijk! Vooral met het verse fruit en bolletje tiramisu-ijs erbij. Echt heerlijk genoten. Na de maaltijd kregen we nog een Limoncello van het huis. Vol en zeker voldaan wandelden we in een avondzonnetje weer naar het huis terug.

Toetje van de week
En donderdag, de laatste vakantiedag op Texel, werden we getrakteerd op een tropisch temperatuurtje. Een tweede bezoek aan De Slufter gaf een heel ander beeld. Het was eb, dus de paden waren begaanbaar en we zijn bijna tot aan het strand gelopen. Maar op een gegeven moment hielden we het voor het gezien, de riviertjes stroomden namelijk ineens de verkeerde kant op. Het werd vloed! De plek waar we eerder een riviertje waren overgestoken was in mum van tijd ondergelopen. Gelukkig konden we makkelijk terug, maar het is wel prachtig om mee te maken. Vervolgens reden we naar Paal 17, de strandopgang bij Ecomare. Goed begaanbaar – ook bijvoorbeeld voor rolstoelers omdat er een strandafgang van beton op het strand ligt – en gemoedelijk. Sammie mocht wederom het strand op, maar niet los. Dapper heeft hij nog een keertje in de zee gestaan, maar lekker bij mij op het warme zand vond hij eigenlijk ook wel prettig. Het was gewoonweg genieten!




Naar huis…
Helaas kwam er veel te snel een einde aan onze heerlijke week op Texel. En terwijl we het huis uitzwaaien en de meeuwen Het Schulpengat weer een uitgeleide geven, mijmer ik nog even weg al luisterend naar de golfslag tegen de veerboot. Ja... ik zou zo weer een weekje gaan…



Landal Beach Park Texel
Ik heb vooral ook genoten van het Beach Park. Vlakbij het dorp en de zee, maar vooral heel gastvrij en gezellig. Het huisje was prachtig (compleet met sauna, zonnehemel en bubbelbad) en de broodjesservice perfect. Een echte aanrader als je van een heerlijke tijd op Texel wil genieten.

Tja… gelukkig hebben we de vakantiefoto’s nog. Een aantal daarvan zullen ook zeker nog terugkomen deze week in de Foto van de Maand juni. Tot dan!

B'Day Countdown