Gouden weekend

Wauw! Gewoon wauw: want gouden medailles vielen uit de lucht tijdens de ploegenachtervolging. Twee topteams schaatsten daar over de baan, zonder tegenstand. Puur genieten!

Wat hebben we een geweldige Spelen gehad! Team NL keerde huiswaarts met 24 (!) medailles... gewoon wauw...
Hier gaan we nog heel lang van nagenieten!

Het regent, het regent...

...Olympische schaatsmedailles! Vooralsnog 21 stuks op het langebaanschaatsen en 1tje voor short track!
Wat een geweldige Winterspelen zijn dit. Vergeet niet, we hebben gewoon op iedere afstand een of meerdere medailles gehaald. Wauw.






Ben heel benieuwd wat het weekend nog brengen zal!

Hieperdepiep Hoera! Sammie is 2 jaar!

Sammie is jarig vandaag! En omdat hij mijn kleine harige baby is, vier ik dat natuurlijk uitgebreid. Dat deed ik voor Bassie eigenlijk ook al, want mijn hondjes zijn bijzonder voor mij en dus wil ik een bijzondere dag niet zomaar voorbij laten gaan. Daarom heb ik voor het eerst een verjaardagstaart voor Sammie gebakken. Het recept staat in Beestachtig Lekker (bakken en koken voor je hond) van Ingeborg Pils. Dit boek had ik vorig jaar van Thomas voor mijn verjaardag gekregen en ik had al het voornemen om er uit te gaan koken. Dus waarom niet meteen goed beginnen: met een verjaardagstaart. Hoe je deze maakt, wil ik graag met je delen.


Allemaal foto's van Sammie... hij is zo gegroeid de afgelopen twee jaar!

Dit heb je nodig
Deeg: 500 gram bloemige aardappelen / 3 eieren (ongekookt) / 2 el melk / 1 tl bakpoeder / 2 el roggebloem (ik heb tarwebloem gebruikt) / 1 el suikerstroop / 3 el boter op kamertemperatuur / olie of boter om in te vetten / bakpapier

Vulling: 1 ui / 500 gram rundergehakt / 3 el olijfolie / 100 gram rozijnen / 3 hardgekookte eieren / 1 bosje peterselie, fijngesneden

Garnering: 4 el geraspte emmentaler (ik heb jonge kaas gebruikt)

En zo maak je het
1. Kook de aardappelen een dag van tevoren. Pel ze en wrjif ze door een (pureer)zeef. Bewaar de puree in de koelkast. Het pellen van gekookte aardappels gaat heel makkelijk: je schuift het velletje er zo af.
2. Pel de ui en snijd deze fijn. Bak de ui samen met het gehakt in de olijfolie tot het vlees rul wordt. Wel ondertussen de rozijnen en snijd de peterselie en de hardgekookte eieren fijn. Voeg de uitgelekte rozijnen, peterselie en eitjes toe, schep door en neem de pan van het vuur. Tip: verwarm de oven nu al vast voor op 200 graden Celsius. Ook kun je hier al de springvorm invetten en bekleden met bakpapier.
3. Meng de puree met de losse eieren, melk, bakpoeder, bloem, suikerstroop en boter. Ik heb dit met de hand gedaan, maar het kan ook met een vork, lepel of mixer.
4. Neem de ingevette en beklede springvorm en voeg de helft van het aardappeldeeg toe en verdeel daar het gehaktmengsel over heen. Schep hier de rest van het aardappeldeeg over. Het is nogal plakkerig, maar als je de lepel een beetje nat maakt dan kun je het makkelijk uitsmeren. Strooi vervolgens de kaas over de taart en plaats hem in de voorverwarmde oven voor 40 minuten. Die tijd kun je weer mooi benutten om lekker samen te spelen ;)




En na 40 minuten is de taart dan klaar! Haal hem uit de oven, verwijder de springvorm en laat hem goed afkoelen voordat je hem aan je hondje geeft. En vergeet zelf niet te proeven.

Eet smakelijk!

Bijna jarig...!

Morgen is mijn Sammie jarig. Hij wordt al twee!  De kleine dondersteen!

Om het te vieren ga ik morgen een hondentaart bakken uit het kookboek dat ik van mijn jongste neefje heb gehad voor honden, genaamd beestachtig lekker. De aardappels voor het deeg zijn al gekookt, gepeld en gepureerd en staan in de koelkast zodat ik er morgen een lekker hapje van kan maken :)

Wordt vervolgd...

Fun-icure: hondenpootjes op mijn nagels

Ik zag dit op Pinterest en moest het natuurlijk ook zelf uitproberen: hondenpootjes!

Het enige wat je nodig hebt is twee kleuren nagellak, een dotting tool of cocktailprikker en een beetje handigheid, maar het resultaat mag er zeker wezen.

Altijd dichtbij...

Als iedere traan een herinnering is, dan vind ik het niet erg om te huilen. Vandaag is het alweer tien jaar geleden dat mijn mama overleed. Maar het voelt soms gewoon als de dag van gisteren... Ik hou van je, waar je ook bent...

Blinkend edelmetaal

Ja mensen, vorige week vrijdag zijn de Olympische Winterspelen begonnen in Sochi en hoe! Na een enerverende opening - ik vond het prachtig! - volgde zaterdag de 5000 meter schaatsen voor heren. EN HOE! Het was een full sweep zoals de Amerikanen zeggen: Sven Kramer goud, Jan Blokhuijsen zilver en Jorrit Bergsma brons. Vervolgens veroverde Ireen Wüst op zondag het goud voor derde Spelen op rij op de 3000 meter. Gisteren werd er gesprint door de heren op de 500 meter. Een ontzettend spannende wedstrijd met een historisch podium, want het was wederom een full sweep: Michel Mulder goud, Jan Smeekens zilver en brons voor tweelingbroerje Ronald Mulder. Wauw! Het kan allemaaal niet op... En vandaag won Margot de Boer brons op de 500 meter bij de dames. Het was weer en superspannende ontknoping, maar man... wat een gave Spelen zijn dit. Waar houdt het op? Hopelijk pas als alle medailles verdeeld zijn - en er nog heel veel schaatsmedailles onder Nederlanders worden verdeeld. Het gaat in ieder geval nog een spannende week worden. De teller staat op 8 medailles en het smaakt naar meer! Morgen de 1000 meter! Dat wordt weer knallen.

Foto van de Maand

Lieve hemeltje, dacht ik toen de kalender ineens op Februari lag, waar is januari ineens gebleven? Ik dacht dat januari echt zo'n kleurloze maand was, die voorbij kruipt, omdat de feestdagen net zijn geweest... Maar niets is minder waar. Januari is voorbij gevlogen! Gelukkig hebben we de foto's nog, want ook dit jaar ga ik door met de Foto van de Maand. Januari is echt zo'n schone lei maand. Helaas geen sneeuwplaatjes zoals vorig jaar, maar wel een paar indrukwekkende andere momenten.


2 januari: Dagje Dolfi (ook voor mijn blog) op kraamvisite bij Molly & Daisy


4 januari: Sammie wil geloof ik iets bestellen...


5 januari: De aap vlooien in Dierenpark Amersfoort


12 januari: welkom in Jazzclub 026 tijdens de Culturele Zondag op het UCK


13 januari: Sammie speelt ook graag op mijn iPad :)


18 januari: Koekiemonster is klaar voor Maroon 5 - ja dat is een zelf door mij gemaakt shirtje


19 januari: Koekiemonster kan weer zien!


20 januari: Maroon 5 LIVE in de ZiggoDome in Amsterdam - front row for the win baby


26 januari: Oog in oog met Sabari in Dierenpark Amersfoort

Magical & Awesome: Maroon 5 in Amsterdam

Maandag schreef ik het al: ein-de-lijk ging ik naar Maroon 5. Het heeft een tijdje geduurd, maar het was het wachten dubbel en dwars waard. Dubbel en dwars! Het concert begon al goed dankzij de Early Entry tickets (dank je wel fanclub voor de upgrade!) waardoor we dus met een select groepje eerder naar binnen mochten. Een kwartier eerder! Dat betekende dat we niet hoefden te rennen, gewoon even op ons gemak naar het toilet konden, de jassen naar de garderobe konden brengen om vervolgens de zaal op ons dooie akkertje (maar met een bonzend hart van jewelste) te mogen betreden. Bij binnenkomst kreeg ik namelijk al kippenvel! Wat een stage! Wat een zaal! En dat zou nog geen uur later tot de nok toe gevuld zijn! Wauw...

Maar wat ook helemaal te gek was, was het feit dat we he-le-maal vooraan stonden bij het podium. We kozen een plekje aan de rechterkant (waar James staat), maar dan wel langs de catwalk - zo ongeveer op tweederde van het podium af. Een ontzettend goede plek zo bleek, want daar was de meeste actie!

Hoewel we al om kwart over 6 in de zaal stonden, duurde het wachten uiteindelijk niet eens zo heel lang. Om klokslag half 8 wandelde de band van PJ Morton het podium op, samen met James Valentine. PJ had Double Duty, want hij opende de avond niet alleen, hij is ook al een tijdje de toetsenist van Maroon 5. James had eigenlijk ook double duty, omdat hij natuurlijk ook Maroon 5 is. PJ opende de avond op spetterende wijze met soulfulle tunes. Een groot succes dus en de stemming zat er lekker in. En James... tja, Jimmy V was natuurlijk supergoed op zijn gitaar!



Om half 9 zou Robin Thicke beginnen, maar hij begon zijn set al een kwartiertje eerder. Helemaal niets mis mee! Naast een paar oudere nummers (want Robin maakt al heel lang muziek!) zoals Dreamworld, zong hij ook zijn nieuwe hit Feel Good en natuurlijk Blurred Lines! Daarvoor kwam hij zelfs van het podium af om low fives uit te delen aan het publiek (twee keer, yay!) en dichtbij de fans te zingen. Het was meteen een groot feest. Hij sloot af met veel bedankjes (awesome fans, thanks Maroon 5 for taking me on tour with them) en de belofte zelf terug te komen voor een concert!



Maar ja... als je dan toch eerlijk moet zijn... we waren aan het wachten op 'onze' jongens. De mannen van Maroon 5 natuurlijk. Hoewel het met moeite opgehangen doek veel te vroeg neer kwam - ze waren nog niet op het podium - waren wij er helemaal klaar voor. Mijn Koekiemonster rugzak (met zijn Maroon 5 shirtje) had ik voor mij neer gezet op het hek, zodat hij niet platgedruk zou worden door de menigte. En natuurlijk in de hoop dat hij gezien zou worden. Camera in de aanslag... kom maar op! Het begon meteen goed met One More Night, This Love en andere oudere en nieuwe nummers. Echt een groot feest.



Maar wat helemaal bijzonder was, was dat vooraan staan. Zo had ik geen idee hoeveel mensen er eigenlijk in de zaal staan. Ik werd een beetje een met wat er voor mij gebeurde. Zo kreeg ik tijdens She Will Be Loved ineens een knipoog van James (fangirling!) en toverde Adam een glimlach op zijn gezicht bij Tangled toen hij voorbij kwam op de catwalk (alweer) en mijn kant op keek en Koekie zag (FANGIRLING!). Ook keek hij me even aan tijdens Won't Go Home Without You. Dat is zo'n nummer dat ik zelf niet vaak draai, omdat ik er altijd van vol schiet. En net toen er een traan over mijn wang biggelde... juist, keek Mr. Levine mij even recht aan.... zucht (weke knieën en FANGIRLING!). Maar het was bijvoorbeeld ook helemaal niet erg als hij even met zijn rug naar ons toestond... ghehe ;)



Het was echt genieten. Bij Moves Like Jagger ging het dak eraf, met She Will Be Loved zong iedereen heerlijk mee. Al weigerde Adam even verder te gaan met de sing-a-long omdat er iemand was flauwgevallen en hij ging niet verder voordat alles okay was. (Dude you scared the Hell out of me!, zei hij nog.) Je kon merken dat de jongens er zin in hadden, zelfs al was het de laatste avond van de Europese tour. Adam stuiterde vrolijk over het podium en begon voor Won't Go Home Without You zomaar even wat anders te zingen. Namelijk Be My Baby - een oude rock & roll song. En dat het niet op het programma stond, daar raakten de security mensen danig van in de war (dat was overduidelijk, toen ze de setlist gingen staan checken en het niet terug konden vinden, hihi). Het leukste was dat Adam dit alleen in Amsterdam heeft gezongen... en dat voelde toch wel heeeeeel speciaal :D



Een avond om nooit te vergeten... Ik hoop dat ze snel terugkomen. Adam beloofde het wel, want zodra het nieuwe album er is, zullen ze zeker weer on tour gaan! Can't wait!