Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?

zondag, juli 26, 2015

Tour de France 2015: puur genieten

Puur genieten. Ondanks drukte met deadlines en werk. Ondanks dat ik de afgelopen week in de lappenmand zit met kippenkoorts. Ondanks regen of zonneschijn: ik heb drie weken lang genoten van le Tour de France. Het begon al geweldig in mijn eigen stadsie waor. De Grand Départ bleek een feestweek in de binnenstad met een imposante tijdrit die ik uiteindelijk op tv heb gekeken. Met de tranen in mijn ogen als de Dom weer voorbij kwam. Of ons Ouwe Grachie. Kippenvel bij de beelden van dag twee toen de helden van de Tour onder de Dom door fietsten en even moesten wachten tot het Utrechtse volkslied was gezongen op het Domplein. Deze beelden heb ik pas later terug gezien, want op 5 juli stond ik tegenover het winkelcentrum op het kruispunt van de Einsteindreef en de Brailledreef, met mijn Zwembad De Kwakel achter me. Want de Tour in mijn stad? Daar moest ik bij zijn!

Voorbereidingen
Omdat je de Tour echt moet vieren, vergde dit uiteraard wat voorbereidingen. Tijdens mijn vakantie in Texel was ik al begonnen met een gele trui voor Koekiemonster (hey, als je het doet… dan moet hij mee doen natuurlijk). Het maken van zo een truitje kost niet eens zoveel tijd: het knippen en afspelden was ik langer mee bezig dan het uiteindelijk in elkaar zetten. En het is een knapperd geworden of niet?
Daarnaast wilde ik ook graag iets met de Tour de France doen op mijn andere blog (je weet wel, Writing Berries). En funicure was daarom zo verzonnen: de Tour geeft inspiratie genoeg. Dus met mooi gelakte nagels (waar ik veel leuke reacties op heb gehad) en een Koekie in het geel gingen we 5 juli naar ‘onze’ stek.



Tour de France
Funicure


NIJNTJE!
Wie aan Utrecht denkt, denkt niet alleen aan de Dom en de Gracht, maar ook aan Nijntje. Nijntje Pluis is dit jaar 60 jaar oud geworden en mocht natuurlijk niet ontbreken in de Tour de France. Bij verschillende pop-up stores in de stad kon je leuke Nijntje merchandise kopen. Nu had ik al een Nijn in het geel en met de bolletjestrui, maar ja, ik wilde graag alle vier de Nijntjes. Gelukkig kon mijn broer de groene en de Utrecht-tour trui Nijntjes nog voor me op de kop tikken en had ik mijn Nijntjes compleet.

Hysterie van de Reclame karavaan
Als je naar het wielrennen gaat dan moet je dit gewoon een keer hebben meegemaakt: de hysterie van de Reclame karavaan. Bij de Giro d’Italia (toen deze een aantal jaar geleden ook in Utrecht en omgeving startte) was dit vele malen minder. Maar bij de Tour de France weet je gewoon niet waar je kijken moet. Natuurlijk opende de karavaan in Utrecht met vier wagens met daarop… juist… NIJNTJE! Kijk, dat wilde ik natuurlijk zien. Vier grote Nijntjes in Tour-truien die gewoon door Utrecht en tijdens de tweede etappe door het Groene Hart naar Neeltje Jans zouden rijden. Helaas gingen ze niet mee naar Frankrijk. Maar wat een avontuur, voor een klein konijntje. Vervolgens zag ik mensen op schommels, grote Tessière pompen, prachtige wagens van de Carrefour, geweldige fietsende kippen, de DHL kwam voorbij, auto’s vol Haribo, Mickey Mouse en zijn vriendjes en nog heel veel meer. Je weet niet wat je meemaakt!




Zoef zoef Froome…
En toen was het wachten op de helden van de Tour. Op Dumoulin en Sagan, op Froome en Gesink, Mollema en Quintana, Poels en Contador… en al die andere mannen die nog een helse drie weken tegemoet gingen. Wachten duurde bij ons niet lang, want we hadden er een gezellig muziekje bij en een zanger die een heerlijk nieuw Utrechts lied ten gehore bracht. Je staat toch wel te stuiteren en dan ineens… ineens komt die rode wagen van Prudhomme voorbij. En daarachter een kopgroepje. En dan het peleton. En dan… is het voorbij. Maar dat gevoel… dat blijft mij altijd bij. Wij waren bij de Tour. De Tour de France die daarna zo geweldig werd. Met ijzingwekkende afdalingen, afgrijselijke valpartijen, snelle sprinters, echte bergbeklimmers… en één man in het geel die vanmiddag hand in hand juichend met zijn team over de streep kwam. Want, zo zei Christopher Froome zelf, zonder zijn ploeg had hij het nooit gered.



Bedankt jongens voor drie weken spektakel. En wat fijn dat het in Utreg me stadsie zo een groot feest is geweest!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie! Reacties worden voor plaatsing eerst ter goedkeuring voorgelegd aan de auteur.

B'Day Countdown