Just me...

Een dag begint. De avond valt. Seizoenen wisselen. Alles verandert... ...ik ook... ...Weet jij nog wie je was?

dinsdag, april 06, 2010

Dak deraf!

Vandaag was het weer genieten van het prachtige lente weer. Heerlijk het zonneluikje open van de auto... vorige week vrijdag was het ook al lekker en toen had ik de cabrio mee...

Dusse: dak deraf! Letterlijk & figuurlijk!


Woehoe!


maandag, maart 29, 2010

Slim vs Niet Zo Slim

Slim: de broccoli voorkoken in de magnetron
Niet zo Slim: gaatjes prikken met een vork in je hand, in plaats van in de zak...


Gelukkig heb ik pleisters in de keuken...



zaterdag, maart 20, 2010

Baalweekend....

Balen.
Ja echt, dat is wat ik al een paar dagen doe.
En ik zal je eens vertellen waarom...

Sinds afgelopen oktober loop ik namelijk bij de fysiotherapeut en kon ik niet meer sporten, omdat ik een zware belemmering heb in mijn linkerheup en onderrug. Tevens staat mijn linkerbekken wat scheef naar achteren en dat resulteerde in een flinke overbelasting. Veel fysio sessies en oefeningen - die ik braaf iedere dag probeer te doen - later is het dan eindelijk over. Vorige week donderdag werd me verteld dat ik voorlopig niet meer terug hoefde te komen, dus ik hartstikke blij. Het gaat ook hartstikke goed. Althans... tot deze week dan weer.

Omdat het eindelijk weer goed ging en ik toch ook nodig weer eens wat aan mijn conditie moest doen (half jaar niet sporten en het is zo weg!) ben ik afgelopen woensdag weer eens wezen BodyJammen. Ik moest me enorm inhouden, want het is echt zo'n gave jam met opzwepende muziek, dat je makkelijk teveel zou doen en dat wilde ik niet. Ik wilde namelijk overbelasting voorkomen.

Woensdagnacht voelde ik het al: draaien ging moeilijk... onderrug vast... BALEN!
Donderdag heb ik nog wel doorgebeten, 's avonds even op en neer geweest om een vriendin weg te brengen naar haar zus in het Oosten van het land en daarna snel naar bed. Maar ik wist dat het weer niet goed was. En daar baalde ik nog steviger van. Omdat ik het afgelopen jaar al zoveel leuke dingen heb moeten laten schieten, omdat ik niet langdurig kan zitten of lopen. Zo heb ik veel wedstrijden van me cluppie moeten missen en dus ook sport... ik kon wel janken.

Vrijdag ben ik maar voor een massage geweest, boven de sportschool. Heerlijk hoor als je wordt losgemasseerd, goede masseuse ook (een fysiotherapeute) die heel voorzichtig de belemmering in mijn onderrug aanpakte. Maar toen ik na een half uur de behandeltafel af kwam wist ik dat ook dit mij niet direct geholpen had... ik ben naar de auto gestrompeld, daarna naar huis en ben thuis maar op bed gaan liggen.

BAH

En ja, dan slaat kunnen janken om in gewoon janken en heb ik balend op bed naar het WK allround en de Xfactor gekeken, wat dan wel weer erg leuk was. Maar gezellig is het niet. Vooral niet als je amper je bed uit komt omdat je de goede raad van veel drinken aan het opvolgen bent, maar ook even zoveel moet plassen...

Nu is het zaterdag en ik ben wat beter uit mijn bed gekomen dan gisteren. Dankzij de massage is het plekje met de meeste belemmering in mijn rugspier aardig blauw, maar zijn de meeste verzuringen er wel uit. Ik heb zelfs - zij het héél langzaam - Bassie uitgelaten en ben daarna van mijn bed op de bank gaan liggen. Vanmiddag een paar boodschapjes gehaald - waaronder een zware pijnstiller omdat ik zo graag wil dat de boel nu eens ontspant - en weer de bank op. Gelukkig is er schaatsen op tv. En vanmorgen Spongebob...

En nu lig ik met mijn laptop op mijn buik voor de tv en baal ik al heel wat minder dan vanmorgen. Ik heb zelfs het idee dat ik vannacht gewoon door zal kunnen slapen (jippie) en dat mijn cynische baalbui dan morgen nog minder zal zijn.
En dan moet ik maar even gaan overwegen of ik woensdag weer ga BodyJammen... Want een beetje spierpijn kan ik wel hebben, maar deze pijn is mijn pijngrens het afgelopen half jaar al drie keer overschreden.

Na... one day at a time dan maar.


donderdag, februari 18, 2010

Observaties

Ik weet dat ik anders tegen de wereld aan kijk dan anderen.

In de kleinste details kan ik iets heel moois zien. Een dauwdruppel aan een spinnenweb, een pak sneeuw voor de deur, ijskristallen op de autoruit die bijna te zonde zijn om weg te krabben, een lucht die lijkt te bestaan uit een regenboog...

Soms vraag ik mij af of andere mensen dat ook zien. Dat het hen ook opvalt dat de lucht dus eruit ziet als een gigantische regenboog. Of zouden andere mensen alleen maar de weg voor hun zien, die donker en somber voor hun ligt?

Ik weet het niet. Maar ik vind het jammer dat de sneeuw weg is. Alhoewel... er liggen enorm veel details voor het oprapen komende lente. Bloemknopjes aan een tak... regendruppels langs het glas... kleine boomblaadjes die elkaar in een wervelwindje achterna zitten...

En het schattige slapende koppie van Bassie... maar daar kan ik het hele jaar van genieten!


vrijdag, februari 12, 2010

To boldly go...

Welke Star Trek fan kan zich die aflevering herinneren waarin de verschillende rassen uit het Star Trek universum met elkaar op zoek moesten naar hun oorsprong en dat daaruit eigenlijk naar voren kwam dat ze allemaal familie van elkaar zijn? Ja... ken je die... dan is dit nieuwsbericht van www.waarmaarraar.nl helemaal niet zo vreemd:

Mensen zijn buitenaardse wezens
Mensen zijn buitenaardse wezens die ooit vanuit de ruimte naar de aarde zijn gekomen. Dat beweert althans een vooraanstaande Britse wetenschapper. Nieuw onderzoek heeft overtuigende bewijzen opgeleverd dat de oorsprong van de mens buiten onze planeet ligt, beweert professor Chandra Wickramasinghe van Cardiff University. De eerste levenszaadjes van de mens werden 3,8 miljard jaar geleden op aarde geplant. Microben uit de ruimte kwamen op aarde door komeetinslagen, die zich vervolgens vermenigvuldigden en zaaiden om het menselijk leven te scheppen. De astrobioloog Wickramasinghe heeft zijn bevindingen gepubliceerd in het International Journal of Astrobiology van Cambridge University. Ja, we zijn allemaal buitenaardse wezens, we delen kosmische voorouders, aldus Wickramasinghe. Elke keer dat een nieuw planetenstelsel wordt gevormd, vinden enkele overlevende microben hun weg naar kometen. Die vermenigvuldigen zich en zaaien uit op andere planeten. Wickramasinghe noemt dit de panspermia-theorie. We zijn dus onderdeel van een verbonden keten die zich uitspreidt over een groot deel van de kosmos. Het bewijsmateriaal wijst overtuigend in die richting. Volgens de hoogleraar wordt het leven van miljarden jaren lang van planeet naar planeet overgebracht.

To boldly go...


B'Day Countdown